Gamereactor International Nederlands / Dansk / Svenska / Norsk / Suomi / English / Deutsch / Italiano / Español / Português / Français
Gamereactor
Inloggen






Wachtwoord vergeten?
Ik ben geen gebruikers, maar ik wil er een zijn

Of log in met een Facebook-account
Gamereactor Nederlands
reviews
Tekken 7

Tekken 7

Een van de giganten in het genre keert terug in de ring voor ronde zeven.

Er was geen twijfel over wat we al eerst gingen doen in Tekken 7. Regelrecht naar de Arcade-modus en vechten als Akuma, de duivelse Street Fighter II-vechtersbaas waarmee we het leven van veel spelers de afgelopen jaren lastig hebben gemaakt. Voor diegenen die zijn opgegroeid met Street Fighter II en de reeks daarna gevolgd hebben is het natuurlijk fascinerend om te zien hoe hij zich meet met Bandai Namco's gevreesde line-up: aangevoerd door vechters als Heihachi, Eddy Gordo, Marshall Law en King.

Onze eerste ontmoeting speelt zich af op de treffend genoemde Artic Snowfall-'stage' tegen een nieuwkomer in de reeks: Gigas, een werkelijk angstaanjagend ding die zich schaart onder de best-ontworpen kracht-personages die we in een videogame gezien hebben compleet met tentakelachtige kabels die uit zijn rug hangen.

Het blijkt ook dat er meer dan genoeg redenen zijn om bang te zijn. Gigas is enorm krachtig en zorgwekkend snel met zijn 'air juggles', maar Akuma bestuurt gelukkig zoals we hopen. Het is echt een Street Fighter-personage dat nagenoeg perfect in het Tekken-universum is geplaatst, en dat werkt. Aanvallen waar Gigas op ons afstormt worden makkelijk begroet met Goshoryuken (dragon punches), combo's worden opgevolgd door Tatsumaki Zankukyaku (tornado kicks) en zelfs de oude vertrouwde Gohadoken (fireballs) bevinden zich in zijn aanvalsarsenaal.

Alsof dat nog niet genoeg was. Akuma heeft zelfs zijn EX-meter uit Street Fighter IV, waarmee hij krachtige aanvallen kan uitvoeren waar nodig en zijn Rage-attack is niets minder dan Messatsu Gohadou. De eerste indruk van Tekken 7 is een erg goede, het voelt soepel, heeft de vloeiende snelheid die we associëren met de reeks en de graphics zijn kundig geüpdatet sinds de laatste keer dat we een Tekken-game onder handen kregen (wat bijna zes jaar geleden is met Tekken Tag Tournament 2 op de PlayStation 3).

Tekken 7

Iets waar Bandai Namco altijd extreem goed in slaagt vergeleken met andere ontwikkelaars van vechtgames is het leren van de gamemechanismes leuk te maken. Het maken van vermakelijke trainingsmodi blijkt moeilijk te zijn en de enige game die zich op dit gebied kan meten is Killer Instinct. Er is hier echter veel meer te vinden. Zoals gebruikelijk biedt Tekken 7 een singleplayermodus die op alle fronten de concurrentie voorbijstreeft. Het is lastig om dit niet te vergelijken met de launch van, het beschamend kale, Street Fighter V; het is alsof je Doodle Jump vergelijkt met Super Mario 3D World. Het verschil is daadwerkelijk zo groot.

De verhaallijn laat ons spelen als en tegen de Tekken 7-gang en ook tegen veel levenloze vijanden die als kanonvoer dienen. De Story-modus heeft geen prijswinnend plot, maar Bandai Namco weet dit zelf heel goed en vertelt een 'afgezaagd' en super-Japans verhaal met gaten in het plot die groot genoeg zijn dat Bob er dansend door heen zou kunnen. Het maakt niet echt uit, want het is vermakelijk om alle excuses te zien om met elkaar op de vuist te gaan en hoe verwaande individuen een wereldoorlog kunnen veranderen door elkaar in het rond te trappen. Ja, de tussenfilmpjes zijn hierbij soms veel te lang en kunnen vaak niet gepauzeerd worden, maar toch... het is een ambitieuze singleplayermodus die Tekken-veteranen zal vermaken, nieuwkomers het gamesysteem leert en hen kennis laat maken met de verschillende personages.

Echter is, in onze opinie, niets belangrijker in een vechtgame dan de multiplayermodus. Alles hierin bepaalt of de game de komende jaren vermakelijk is om met vrienden en kennissen te spelen, waarbij het belangrijk is dat het zenuwslopende potjes kan bieden waarbij de kleinste fouten tot verlies kunnen leiden. Dat is ook de reden dat we enkele vechtgamefanaten hebben uitgenodigd waarmee we al jaren mee spelen. Op deze manier krijgen we uitdagende tegenstand van spelers die het genre door en door kennen.

Tekken 7

Het grootste nieuws voor de doorsnee speler in Tekken 7 is Rage Art. Een enorme aanval die je kan gebruiken als je bijna doodgaat, te vergelijken met Critical Edge uit Soul Calibur V voor diegenen die zich dat nog herinneren. Daar voelde het echter vaak misplaatst, maar Bandai Namco heeft dit hier perfect geïmplementeerd. De aanval is sterk genoeg (haalt minder dan een derde van de tegenstanders leven eraf) en zorgt er vaak voor dat een duidelijk verlies eindigt als een nauwe overwinning. Een prachtige kans voor een comeback, waar de underdog en zijn tegenstander tot het einde door vechten en een rake hit tot een overwinning kan leiden. Het werkt uitstekend.

Deze Rage Art-aanvallen zijn vrij snel te activeren en relatief simpel te blokkeren, daarom is het handig als je deze in een combo stopt waarbij je tegenstander niet de kans heeft om zich te herpakken. Op beginnersniveau of als je in paniek raakt is het erg makkelijk om dit als laatste wanhooppoging te gebruiken om een gevecht te winnen. Het systeem is intuïtief, makkelijk te begrijpen, vereist geen extra meter/balk die alleen voor de nodige verwarring zou zorgen en voelt als een toevoeging die door het gros van de community goed ontvangen gaat worden. De aanvallen zien er ook spectaculair uit, wat helpt om de game extra glans te geven.

Tekken 7Tekken 7