Rhythm Heaven Groove Hands-on Impressies: Lachen deed me het ritme missen

Het vijfde Rhythm Heaven/Paradise/Tengoku spel, het vierde hoofddeel als we de Megamix van de 3DS meenemen, wat de titel zegt, staat voor de deur. En dat komt na een eindeloze pauze van 10-15 jaar, omdat het spel de hele Nintendo Switch-generatie miste... tot nu. De nieuwe toevoeging aan de unieke ritmische serie van artiest Tsunku en Nintendo's Masami Yone staat op het punt uit te komen op de originele Switch en natuurlijk speelbaar te zijn op de Switch 2, en omdat het een beetje als een bridge-titel werkt, hebben we het ongeveer een uur geprobeerd op de nieuwere hardware.

Als je niet weet wat je hier kunt verwachten, kun je verrast en verbaasd zijn door een van de beste formules in gaming om met ritme om te gaan, en zelfs uitleg, aan alle doelgroepen op de meest leuke en eenvoudige manier. En ook door de grappige, hilarische humor, beide kwaliteiten vergelijkbaar met die in de WarioWare-serie.

Het leuke hier, en de belangrijkste les uit mijn hands-on ervaring, is dat ik drie van de vier voorgaande titels had gespeeld, en toch had ik een fantastische tijd, vooral lachend en me slim uitdagend door de nieuwe ritmespellen die erbij zitten.

Maar hoe, als de mechanieken vrijwel hetzelfde zijn? Nou ja, maar ze hebben nieuwe scenario's bedacht, de knoppen een beetje aangepast, en onvermijdelijk een glimlach op je gezicht getouwd, ongeacht of je het al eerder hebt gespeeld, want de nieuwe nummers en ideeën zijn tot nu toe gewoon zo goed. Trouwens, iets interessants wat ik hierover opmerkte: de paar J-Pop-nummers die ik speelde, behielden hun Japanse stemmen. Eerdere games hadden fantastische aanpassingen aan lokale talen, ten goede of ten kwade, dus we zullen moeten zien wat de puristische versus mainstream aanpak is bij het uiteindelijke spel.

Volgens de traditie zijn de reguliere singleplayer ritmespellen verdeeld in kolommen, en ik mocht de eerste volledige kolom spelen, inclusief vier spellen/nummers en de Remix 1 waar je alle geleerde mechanieken moet afwisselen in een laatste, normaal gesproken snellere en met curveballs gevulde track. Namelijk:

1. Hoepel Trollling. In navolging van diezelfde traditie is het allereerste spel dat je speelt zorgvuldig gekozen om eenvoudig en charismatisch genoeg te zijn om zowel de introductie van het spel als een boegbeeld om naar terug te keren. Deze slecht getekende ronde mannen die door ringen springen zijn meteen schattig en hilarisch, en het feit dat jij als laatste op de rij van vijf bent, en de truc die het perspectief op je uithaalt, maakt het veel moeilijker dan het lijkt – je drukt altijd te vroeg! Dat gezegd hebbende, kreeg ik bij mijn eerste poging een "Uitstekende" medaille.


2. Goed gedaan. Geen Rihanna-licentie hier, maar het wordt wat ingewikkelder omdat je zowel het voorbeeld moet volgen als A en omlaag moet zetten op de richtingsknoppen om je paraplu te openen of dicht te doen, ah, ah. Nog schattiger en nog hilarischer als je mist, dan het vorige spel. Ik heb een A+, geen medaille hier.


3. Disc Dog. Mijn favoriet van de dag. Hoe kun je een spel dat zo heet niet leuk vinden? Jij bent de hond die een frisbee op het strand krijgt gegooid (zo passend voor het seizoen), en je moet zeven tellen op het ritme in je hoofd en precies op die zevende tel springen zodat de hond de schijf pakt op de achtste. Slim, fris en natuurlijk uitdagend als het scherm inzoomt en je de hond niet ziet, of wanneer je er meerdere achter elkaar krijgt. Dus stuiterde ik met mijn knieën om de beat te blijven raken en mijn disc dog wist elke roze schijf te verzamelen. De begeleidende puppy was onder de indruk, ik kreeg een "Uitstekende" medaille en het zou een Perfect zijn geweest als ik was uitgedaagd. Trouwens, een fantastische training voor dj's.


4. Het Beest voeren. Het laatste nummerspel is standaard, maar ook moeilijker omdat mijn draak alle bloemknoppen moest opeten die naar hem toe werden geprikt. Veel syncope en verwarrende visuele aanwijzingen leidden tot mijn slechtste resultaat, maar de Japanse dansmelodie is zo goed!

• Hop Stop N Roll. Bovendien kreeg ik de opdracht om een van de twee spellen uit de derde kolom te kiezen, de inmiddels bekende Slice N Dice Kitchen uit eerdere trailers, en deze koos ik omdat het helemaal om katten draait. Opnieuw een formule die we in eerdere delen hebben gezien: je bent de derde van vier Japanse ronde-poly poppen en je moet op de maat (A) springen, rollen als je het teken krijgt (precies op de richting), of stoppen als je erom vraagt. Qua knoppen is het complexer, omdat je bijna altijd het ritme vasthoudt met A, en het laat zien hoe de gameplay zich zal ontwikkelen. En het tweede J-popnummer gaf het een episch anime-gevoel. Ik heb het ook gewonnen:3.

De grootste uitdagingen van Rhythm Paradise komen altijd voort uit het perfect scoren van de nummers om de hoge scores te halen. En ik bedoel echt ze goed te doen, want je jaagt eerst achter medailles aan en dan, als je gek genoeg bent, probeert je op elk nummer een "Perfect" te krijgen zodra je wordt gechallenged. Dan realiseer je je hoe iets zo simpels, ook al draait het allemaal om knoppen indrukken op de beat, of op de backbeat, of vreemd gesyncopeerd, of 2-3 keer slaan tussen de beats, terwijl muziek en visuele aanwijzingen er zijn om je te helpen en te dwarsbomen, een heel heel heel eind kan doen, geloof me.

Uiteindelijk had ik geen tijd om de multiplayermodus uit te proberen, en dat maakte me erg nieuwsgierig naar de Nintendo Direct, maar ik probeerde wel de innovatieve ritme-RPG-modus genaamd Beatspell, die op diezelfde show werd onthuld.

Ik ben niet veel verder gekomen en ik denk dat de sleutel tot de uitdaging en diepgang zal zijn om te zien hoeveel je de verschillende aanvallende en verdedigende spreuken tegen de monsters kunt combineren, maar ik vond het opnieuw uniek en probeerde iets nieuws in een coole setting. Hier zijn de knopcombo's lastiger, het "turn-based" gevecht hangt af van je behendigheid en snelheid met de metronoom, en het zorgt voor creativiteit terwijl je perfecte treffers wordt beloond met kritieke schade. We zullen zien, maar het zag er erg gaaf uit.

Als je nog geen Rhythm Heaven-titels hebt geprobeerd, raad ik je aan om Megamix voor de 3DS te kopen als je het systeem nog bezit, want het is echt een van de allerbeste titels uit de hele catalogus... of wachten op ons definitieve oordeel over Groove over een paar dagen voordat het op 2 juli op de Switch-systemen uitkomt. Maar dit ziet er fantastisch uit en klinkt fantastisch, het ontwerp is iets anders, en ze maken het groter, plus het heeft dat educatieve tintje dat je ritmegevoel vanzelf traint.