Nederlands
Gamereactor
reviews
Robobeat

Robobeat

Marcus heeft rondgedanst en zorgt voor vele dodelijke slachtoffers op de maat van de dreunende muziek in Simon Fredholm's waanzinnig rockende genremix van games.

Digitale parkour, schieten en groots, schandalig lawaai. Dat is Robobeat in een notendop. Een genremix waarbij heerlijk uitdagend schieten wordt gecombineerd met ritme en snelle bewegingen. In principe zou je kunnen zeggen dat de ontwikkelaars onderdelen van Crypt of the Necrodancer en Neon White hebben gepakt, ze in de mixer hebben gestopt en ze hebben gekruid met een willekeurige dosis retrofuturisme. Het is net zo soepel als stijlvol, met een duidelijke verwijzing naar zowel de fps als de ritmegenres.

Je speelt als Ace, de premiejager wiens doel het is om Frazzer, de andere premiejager, te vangen die zich verstopt in een doolhof dat volledig gevuld is met allerlei lastige vallen, uitdagingen en robots die allemaal hun uiterste best doen om je voortgang te stoppen. Niet bepaald een verhaal dat je zal boeien of prijzen zal winnen voor zijn geschreven genialiteit, maar in alle eerlijkheid, wat maakt het uit? Robobeat draait helemaal om het los gaan op de muziek en het kapot schieten van slechteriken, wat daarop volgt is allemaal secundair.

Want hier draait het allemaal om de muziek, en de hoeveelheid spectaculaire manoeuvres die je als speler moet zien uit te voeren terwijl je de blokachtige, kleurrijke vijanden onder vuur neemt met je beschikbare wapens. Het heeft een nauwe, vermakelijke en af en toe behoorlijk uitdagende gameplay die een grote flexibiliteit biedt in hoe je elke situatie benadert. Dat geld zeker zodra je meer vaardigheden en upgrades begint te ontgrendelen in de hubwereld van de game.

Robobeat

Alles is snel en netjes geïntegreerd zodat er een minst mogelijke tijd kan worden doorgebracht in slaperachtige menu's, daarnaast is het springen tussen de actievolle levels en hubs ook snel. Dit is iets dat je ook aanmoedigt om verschillende sets en combinaties van wapens en vaardigheden uit te proberen. En daar zijn er heel veel van. Bovendien kun je ook alle wapens upgraden met vaardigheden die van alles doen, van het vergroten van de kans op kritieke schade tot het gemakkelijker maken bij het richten met hulp van aimbot.

Dit is een ad:

De variëteit is enorm en alsof dat nog niet genoeg is, heb je ook je vele vaardigheden om rekening mee te houden, waardoor je reis door Frazer's nachtclubachtige doolhof een puur genot aan zal voelen. Robobeat moedigt je ook consequent aan om je aanvallen te variëren, op deze manier krijg je meer punten om die later uit te geven aan nieuwe upgrades, vaardigheden en andere dingen. Op die manier voelt falen minder als een nederlaag, maar eerder als een deur naar nieuwe kansen.

Klinkt bekend, niet waar?. Niet bijzonder vreemd aangezien Robobeat, naast alles wat ik hierboven noemde, ook een roguelite-achtig spelsysteem gebruikt waarbij de levels en uitdagingen die je tegenkomt procedureel worden gegenereerd voor elk level, dat vaak ook eindigt met een soort baasgevecht. In tegenstelling tot andere roguelites is het gevoel van vooruitgang echter niet altijd even tastbaar, en vooral in het begin is het gemakkelijk om Robobeat als beperkt te ervaren.

Robobeat

Op welke manier vraag je je dan misschien af... Nou, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Rogue Legacy of andere traditionele games in het genre, verwerf je nieuwe vaardigheden en wapens door blauwdrukken te vinden in de gamewereld, die je vervolgens gebruikt op je werkplaats in de hub en koopt met de munten uit de game, de "blips". Dit heeft ook tot gevolg dat de drempel om Robobeat echt te waarderen aanzienlijk hoger is dan bij andere vergelijkbare titels, en dat het spel pas na een aantal uren echt begint te openen.

Dit is een ad:

Kortom, je kunt je in een situatie bevinden waarin je erin geslaagd bent om behoorlijk wat munten te verzamelen, maar waar je niet ver genoeg in het spel bent gekomen om genoeg upgrades te vinden om het aan uit te geven. Waar, om eerlijk te zijn, de ontwikkelaars een beetje de plank mis hebben geslagen met een ontwerpbeslissing die ik niet begrijp en waar ik het ook niet mee eens ben. Maar als je eenmaal over die drempel bent, de eerste twee of drie uur, gaat er een hele andere wereld open en dat is wanneer Robobeat echt tot bloei komt.

Niet te vergeten: de muziek. Want wat zou een op ritme gebaseerd spel zijn zonder een hoeveelheid aan echte knallers van liedjes, waarvan Robobeat er veel heeft. Want als er één ding is dat je meteen grijpt, dan zijn het wel de ongelooflijk rockende, pakkende composities die het bijna onmogelijk maken om stil te zitten achter de computer. Het is snelle elektronisch dansmuziek op zijn best met een goede variëteit aan beats en genremixen die constant verrassen. Mocht het je op de een of andere manier toch niet bevallen wat de game muzikaal te bieden heeft, dan kun je ook je eigen muziek importeren. Kortom, als je rond wilt schieten op het ritme van de Vikingen en Blue Hawaii, is dat prima.

Robobeat

Maar uiteindelijk is de vraag: is Robobeat je tijd waard? Ja, maar met een voorbehoud. Het is op dit moment een uitgebreid pakket en de merkbaar trage start betekent dat het spel niet per se gemakkelijk is om in te komen, en een waardering voor elektronische muziek en het ritmegenre is een vereiste. Maar als die factoren geen probleem voor je zijn, is Robobeat een regelrechte euforische ervaring, vooral een aantal uren met veel wapens en vaardigheden ontgrendeld. Want terwijl je door de kamers stuitert en venijnig snelle doden aflevert op het ritme van de weelderige soundtrack, verdwijnt de buitenwereld volledig. Dan is Robobeat een pure schittering.

08 Gamereactor Netherlands
8 / 10
+
Ongelooflijke soundtrack, mooie gameplay-loop, mooie uitdaging, cool ontwerp
-
Soms meedogenloze moeilijkheidsgraad, enigszins ongepolijst
overall score
Is onze netwerkscore. Wat is die van jou? Netwerkscore is een gemiddelde van de cijfers uit alle landen