Runequest: Warlords

Ik kreeg de kans om Runequest: Warlords te recenseren, en het meest fascinerende aan deze titel was dat ik aanvankelijk niet bekend was met het universum. Ik hou van tactische turn-based strategiespellen, en ik heb veel plezier gehad met Warhammer 40K: Battlesector, dat een vergelijkbaar gevechtssysteem gebruikt als deze titel. Toen ik dit spel begon, had ik moeite om te begrijpen wat Glorantha was, of waarom de drie facties Talastar, Chaos en Lunar Empire over de wereld vochten. Er was veel dat ik niet wist, en het vergde wat onderzoek van mijn kant om beter te begrijpen wat ik zou meemaken.

We worden gespaard van nog een interpretatie van middeleeuwse fantasy en komen in plaats daarvan iets tegen dat inspiratie haalt uit de oudheid en de bronstijd. De troepen lijken op hoplieten, speerdragers, legionairs, en er zijn zelfs monsters. Er zijn veel inspiratiebronnen, zoals de Keltische en Perzische geschiedenis en mythologie. Het universum leent sterk uit veel mythologieën over de hele wereld. Het Lunaire Rijk, bijvoorbeeld, lijkt een mythologische interpretatie van het rijk van Alexander de Grote nadat hij Egypte en het Perzische Rijk had veroverd. Je hebt falanxen van speerdragers, zware cavalerie en magiërs. De Talastars lijken een mix tussen Grieken en Kelten. De laatste factie, die door iedereen wordt verafschuwd en iedereen haat, is Chaos. Ik vond Chaos het meest herkenbaar omdat ik veel Warhammer Fantasy speel. Ze bevatten monsters die lijken op Beastmen en zijn ronduit bruut in dit avontuur. Ze hebben ook grote schorpioenen en slakken.

Runequest Warlords gaat niet alleen over de wereld van Glorantha en haar toekomst, maar ook over de helden die je onderweg ontmoet. Dit is een verhaalgedreven spel, en je zult veel tijd besteden aan de campagne. Er is ook een schermutselingsmodus en een multiplayermodus. Dit zijn echter alleen gevechten zonder context. Als je de gevechten in Battlesector leuk vond, zul je de gevechten hier zeker leuk vinden. Toch vind ik dat de campagne de ster van de show is, vooral omdat je personages volgt en een redelijk goed verhaal kunt ervaren dat je toch doet verlangen om door te gaan en te zien wat er daarna gebeurt. Hoewel de stemacteurs soms te wensen overlaten, zijn de missies lang. Battlesector voelde gebalanceerd aan voor Warhammer, en ik vind nog steeds dat Virtuos de titels weet te onderscheiden ondanks hetzelfde gevechtssysteem.

Het kostte me iets meer dan 30 uur om de campagne op hogere moeilijkheidsgraden uit te spelen en een beetje te testen op andere moeilijkheidsgraden. Dat is een redelijke lengte voor een campagne. Sommige missies konden echter een flinke uitputtingsoorlog zijn en onnodige tijd in beslag nemen. Andere missies hadden een goed tempo, en ik vond dat je als speler de kans kreeg om te experimenteren en verschillende strategieën uit te proberen. Of je nu vertrouwde op magiërs, cavalerie, monsters, snelle troepen of infanterie. De sleutel tot winnen was echter bijna uitsluitend het gebruik van alle troepentypes. Hoewel de missies verschillen in ontwerp, zoals belegeringen, hinderlagen en gevechten in de bossen, draait het nog steeds om de opstelling van troepen, de keuze van het type troep, hoe je je helden upgradet en wat je op het slagveld doet. Het is bijna identiek aan Battlesector. Toch zou ik niet zo ver gaan om te zeggen dat het een textuuromslag van die titel is. Het is duidelijk dat er tijd is besteed aan het creëren van een verhaal, het verkennen van het universum, het nieuw leven blazen van de heldenpersonages en het creëren van een goed gevechtssysteem.

De gevechten werken net als in Warhammer 40k: Battlesector, je positioneert je troepen. Je hebt een paar punten om te bewegen, aan te vallen, of allebei. Je troepen kunnen worden geroteerd en hebben zwaktes; Als je van achteren aanvalt, doen ze meer schade dan van voren. Het unieke runensysteem stelt je in staat krachtige magische aanvallen uit te voeren. Zodra je al je troepen en helden hebt verplaatst, sta je over je beurt en beweegt de vijand en/of valt je aan. Je zult niets onverwachts vinden met dit gevechtssysteem, maar het werkt. Soms moet je goed nadenken of je de hoofd- en zijmissies kunt voltooien zonder al te veel verliezen. Het lost echter geen van de gebreken in het oorspronkelijke systeem op, maar houdt het redelijk intact. Ik heb weinig te klagen, want ik vond dit systeem prettig.

Een voordeel van spelen tegen de computer is dat deze weerstand kan bieden. Vooral als ze toegang hebben tot meer troepen en versterkingen dan jij, wat ze bijna altijd hebben. Het wordt echter nooit echt een uitdaging als je je comfortabel voelt met het genre. Je zult waarschijnlijk tegen andere spelers willen vechten voor een uitdaging. Dit bepaalt ook hoe lang je het spel speelt. Als je van de campagne geniet, heb je 30-40 uur om eruit te halen, en aanzienlijk langer als je graag de schermutselingsmodus en/of tegen anderen speelt. Toch durf ik niet te zeggen dat er zoveel herspeelwaarde is als de ervaring doet vermoeden. Als je de campagne eenmaal hebt uitgespeeld, is er geen reden meer om terug te keren, want het verhaal en de missies zijn daar niet interessant of gevarieerd genoeg voor. Hoewel je je helden en troepentypes op verschillende manieren kunt upgraden, voelde ik me klaar met het spel toen ik de campagne had uitgespeeld.

Visueel ziet het er acceptabel uit volgens de normen van het genre. Effecten, vuur en texturen zien er goed uit. Ik ben geen grote bugs tegengekomen, alleen een paar kleine die het spel niet verpesten. Enkele voorbeelden zijn texturen die niet correct laden en af en toe geluidsproblemen. Soms stoppen de stemmen van de personages of verdwijnt de achtergrondmuziek. Dit gebeurde echter zo zelden dat ik het niet als een groot probleem beschouwde. Ik vond de muziek goed en vond het goed gebalanceerd voor deze titel. Het is niet zo pompeus of luidruchtig dat het de ervaring overneemt, maar draagt goed bij aan scènes en gevechten. Wat de personages betreft, is hun stemacteerwerk duidelijk acceptabel. Helaas wordt het nooit beter dan goed, zowel qua muziek als stemacteerwerk.

Als je van Runequest houdt, vind je misschien iets om te waarderen in dit turn-based strategiespel. Het biedt een stabiel en bewezen spelsysteem met elementen van magie. Je upgrade je helden en kunt veel missies op verschillende manieren aanpakken. Desondanks waren er geen gameplay- of verhaalgedreven verrassingen. Wat je ziet is wat je krijgt als je besluit dit spel te proberen. Er zijn geen weelderige cutscenes, maar je krijgt wel 2D-video's met stemacteurs, en het werkt. Qua uitvoering loopt het soepel en is de muziek acceptabel en wordt op een goede manier gebruikt. Als je van Runequest houdt, kun je waarschijnlijk een punt toevoegen aan de beoordeling. Ik vind dit een goede titel, maar het mist iets dat het echt verder tilt dan het goede, naar mijn mening. Ik moet echter toegeven dat ik het leuk vond om alle achtergrondinformatie over het Runequest-universum via verschillende websites te verkennen. Als je verlangt naar een robuust, turn-based tactisch strategiespel en van deze wereld houdt, dan is Runequest: Warlords misschien iets voor jou.