Samurai Academy: Paws of Fury

Samurai Academy: Paws of Fury vervolgt het verhaal uit de animatiefilm Paws of Fury: The Legend of Hank (2022). Opnieuw neem je de rol van Hank aan, een onverzorgde dagdromer van een hond die zich in een wereld vol katten bevindt. Net wanneer Hank en zijn vriend, de sensei-kat Jimbo, dachten dat het gevecht (uit de film) voorbij was, keert de Shogun terug en wil het dorp van de twee vrienden overnemen, evenals verschillende andere dorpen.

Samurai Academy: Paws of Fury is verdeeld in drie heel verschillende gameplay-delen. Ten eerste is er een 3D semi-open-wereld platformavontuur, waarin je een klein aantal dorpen en de omgeving verkent, terwijl je deelneemt aan verschillende minigames, kleine taken oplost voor de bewoners, munten verzamelt, gekke hoeden en glazen voor je personages koopt, enzovoort. Hier zul je het grootste deel van je tijd doorbrengen, ten goede of ten kwade – daar kom ik zo op terug.

Dan zijn er de Samurai Trials, 2.5D platformsequenties waarin je tegen Jimbo racet op een hindernisbaan. Het parcours zit vol met vallen, obstakels, richels en platforms die verdwijnen als je tegenstander er als eerste op springt, en hier is het doel om te overleven en als eerste over de finish te komen. Tot slot zijn er Village Raids, 15 tower defense-cursussen waarin je de tempels van de dorpen moet verdedigen tegen hordes vijandelijke ninja's en samoerai. Hier ren je rond en gooi je klassieke western-piano's en explosieve vaten naar de hoofden van je vijanden om te voorkomen dat ze de dorpstempel bereiken.

Op papier klinkt het als een leuke mix, maar in werkelijkheid is dat niet zo, want minstens twee van de drie speltypes hebben problemen. Het grootste probleem, dat me bijna volledig zou afschrikken, waren enkele taken die je kreeg in de halfopen dorpsgebieden. Vaak wordt je gevraagd met een bepaald personage te praten, en dan kun je op de kaart zien waar dat personage zich bevindt, wat fijn en makkelijk is voor de jongere spelers waarop dit spel ook gericht is. Andere keren werd mij echter verteld drie vossenstaarten te vinden en die stonden niet op de kaart, dus heb ik ongeveer twee uur door het dorp gekamd om die verdomde vossenstaarten te vinden. Of het was een bug, of het is gewoon echt slecht gameplay-ontwerp. Andere keren vertelt het spel je niet wat je moet doen om verder te gaan, dus sta je soms helemaal op jezelf aan.

Samurai Trials is op een andere manier frustrerend. Zoals gezegd, race je tegen de sensei-kat Jimbo, en het frustrerende is dat als je de kleinste fout maakt en één of twee keer valt, je opnieuw moet beginnen, want Jimbo maakt geen fouten. Natuurlijk is het iets beter als je coöp speelt, waar elke speler zijn eigen personage bestuurt, maar als je alleen speelt, kan dit deel behoorlijk vermoeiend zijn.

Tot slot zijn er Village Raids, het tower defense-gedeelte, dat eigenlijk het beste werkt, en deze delen zijn best leuk om te spelen, ook al kan het moeilijkheidsniveau hier behoorlijk hoog zijn.

De graphics in Samurai Academy: Paws of Fury zijn eenvoudig, zoals je zou verwachten van een spel van dit type. Je kunt met een vriend spelen in coöp-modus, waarbij je elkaar helpt door het spel, wat waarschijnlijk een goede zaak is, vooral als je met een van de jongere familieleden speelt, want het kan allemaal wat onevenwichtig lijken en het moeilijkheidsniveau kan behoorlijk variëren.

Gelukkig is Samurai Academy: Paws of Fury geen luie game-adaptatie van een drie jaar oude animatiefilm, maar helaas is het resultaat iets te rommelig en zijn er enkele ongelukkige keuzes gemaakt met betrekking tot de gameplay. Er is goede variatie dankzij de drie verschillende gameplaymechanieken, maar het kan alleen aanbevolen worden aan fans van de Paws of Fury -film, en zelfs dan alleen omdat het spel tegen een zeer redelijke prijs wordt verkocht.