Scary Movie 6

Goed, laten we beginnen met wat achtergrondinformatie. Allereerst: geloof het of niet, ik heb eigenlijk totaal geen connectie met de Scary Movie-franchise. Ik heb ze nooit, zelfs niet toen ik een puberale tiener was en de eerste film uitkwam, grappig gevonden. Maar ik heb Ghettoblaster (of Don't Be a Menace to South Central While Drinking Your Juice in the Hood, zoals de originele titel luidt) wel gekeken toen ik 10 of 11 was. Er zaten scènes in die grappig waren, ook al had ik op die leeftijd nog niet eens de helft van de films gezien die het parodieerde.

Hoe dan ook, dat gezegd hebbende, waren mijn verwachtingen voor de nieuwe Scary Movie vanaf het begin al laag, maar (omdat er altijd een maar is) voelde ik toch een klein, microscopisch sprankje hoop. In mijn naïeve geest dacht ik dat je toch niet 26 jaar na de release van de eerste film een franchise zou opgraven en opnieuw opstarten, tenzij je daadwerkelijk een goed idee had, of onderweg iets had geleerd? Ik wilde iets schrijven over "volwassen", maar ik laat het toch niet zo goed.

Hoe dan ook. Het plot, voor wie het interesseert:

"26 jaar na zijn ontsnapping aan Ghostface zijn de originele 'Four' opnieuw het doelwit van de moordenaar, en geen enkele horrorfilmserie is veilig. Marlon Wayans ("Shorty"), Shawn Wayans ("Ray"), Anna Faris ("Cindy") en Regina Hall ("Brenda") komen samen met terugkerende favorieten en nieuwe gezichten weer samen, om zich een weg te banen door reboots, remakes, reboots van remakes, prequels, sequels, spin-offs, arthouse-horror, oorsprongsverhalen, alles wat als iconisch wordt beschouwd, en elk 'laatste hoofdstuk' dat eigenlijk niet het laatste is.

"Niets is heilig. Geen enkel narratief middel is veilig. Alle grenzen worden overschreden. De Wayans-broers zijn terug om cancelcultuur te cancelen."

Laten we ons daarop richten. "Niets is heilig. Alle grenzen worden overschreden." Echt waar? Nou ja, best veel zijn, eerlijk gezegd...

Het voelt eigenlijk niet alsof ze het proberen. Er is bijvoorbeeld een personage dat speelt met genderdysforie en transfobie, wat zowel provocerend als grappig had kunnen zijn. Helaas missen de scenarioschrijvers de finesse of komische touch die nodig zijn om dit werkelijkheid te maken. Hetzelfde geldt, helaas, voor de rest van de film en elke poging tot humor. Grappen over raciale vooroordelen worden opgestapeld, en het is daar precies hetzelfde, want het had zowel effectief als grappig kunnen zijn, maar het is volledig verspild.

Klink ik als de droogste, meest humorloze ter wereld terwijl ik deze recensie schrijf? Ik hou eigenlijk wel van comedy, maar ik verwacht een zekere mate van kwaliteit. Ik vind zelfs het idee van parodieën leuk, ook al zijn er maar weinig die het echt goed uitvoeren. Hier heb ik twee keer in de hele film een glimlach gekregen... De eerste keer was in de opening, waar Teyana Taylor (die zichzelf speelt) wordt aangevallen door Ghostface in een steegje in New York. Ze slaakt een gil en de straat wemelt van gangsters die komen rennen, uit auto's springen, met touwen van een helikopter worden neergelaten, en uiteindelijk verschijnt er een laatkomer op een elektrische scooter. Toen kreeg ik echt een glimlach.

Ik verwacht geen komische genialiteit, juist het tegenovergestelde. Ik verwacht adolescentenkomedie die draait om racisme, seks en toilethumor. Dat is prima, vooral als je een hele reeks briljante horrorfilms hebt om te parodienen, zoals Get Out, Sinners, M3GAN en Terrifier, om er maar een paar te noemen. Een heel team van mensen samenstellen bestaande uit scenarioschrijvers, regisseurs, producenten en acteurs en erin slagen een komedie van 90 minuten te maken die nauwelijks een lach oplevert, is op zichzelf al fascinerend. Daarbij komt nog dat veel van de humor ligt in het trekken van gezichten of het maken van gekke stemmen. Er zijn maar weinig acteurs die zulke humor kunnen neerzetten, en Marlon Wayans en co. behoren daar niet bij.

Natuurlijk kan ik een kieskeurige kijker zijn, maar ik hou wel van guilty pleasures, inclusief grappige films, films die zo slecht zijn dat ze goed zijn. Dat is een plek waar ik graag had willen dat Scary Movie eindigde, want het basisidee is zo simpel en je zou er iets verdomd grappigs van kunnen maken. Het is kinderachtig, maar op de verkeerde manier, luid, maar meer gênant dan wat anders, en je schaamt je bijna namens de cast en wilt bijna geld inzamelen voor schoppen om hen hun respectievelijke carrières te begraven. Zo erg? Ja, zo erg is het. Wat we krijgen is een komedie die eigenlijk helemaal niet grappig is.

Maar weet je wat? Ik heb twee positieve dingen te zeggen over Scary Movie. De eerste is dat het eindigt. De tweede is dat het de vernietigende recensies van critici over bijgewerkte covers omarmt. Helaas is dat eindeloos vermakelijker dan de inhoud zelf. Doe jezelf alsjeblieft een plezier en besteed je tijd aan het kijken naar iets anders dat echt grappig is.