Sega hielp stiekem mee met het maken van de PS1-emulator die Sony absoluut haatte

Als je vroeger de Dreamcast hebt gespeeld, herinner je je misschien een stuk software genaamd Bleemcast. Dit was een Dreamcast-versie van de PlayStation-emulator Bleem, waarmee het mogelijk werd om PlayStation-games op Sega's console te spelen.

Nu is de persoon die Bleem heeft bedacht, Randy Linden, geïnterviewd door Zohar, en het gesprek ging natuurlijk over deze emulator, waarbij ook Bleemcast ter sprake komt. Zoals te verwachten viel, was Sony niet bepaald enthousiast dat mensen hun consoles nabootsten, maar de rebellen bij Sega waren blijkbaar des te blijer en hielpen zelfs mee aan de creatie van dit product. Linden legt uit (getranscribeerd door Time Extension):

"Ik keek naar de specificaties van de Dreamcast en dacht: 'ja, het kan. Absoluut. Laten we contact opnemen met Sega.' Dus namen we contact op met Sega, en Sega was enthousiast over het idee, en ze stuurden ons alle technische specificaties voor de Dreamcast. Ze hebben ons een Dreamcast-hardwareontwikkelingssysteem geleend, inclusief een GD-ROM writer en alle benodigde software om de ontwikkeling te doen."

Aan de andere kant was Sega wat verstandiger als het om juridische zaken ging en wilde de emulator niet officieel maken of actief deelnemen aan de ontwikkeling ervan. Op die manier konden ze voorkomen dat Sony ze aanklaagden, ook al waren ze indirect betrokken:

"Ze wilden niet dat de titel officieel door Sega werd gelicentieerd. Omdat ze geen grote juridische strijd met Sony wilden aangaan. Ze zouden het GD-ROM-formaat graag licentiëren en ons hun bibliotheken, hun code, hun wat dan ook laten gebruiken, als we toestemming van Sony krijgen, toch? Wat niet zou gebeuren. Dat betekende dus dat alles wat voor Bleemcast geschreven was, vanaf de grond af was geschreven.

"Er worden geen Sega-bibliotheken gebruikt. Er wordt geen Sega-code gebruikt. Er wordt ook geen Sony-code gebruikt. Maar Sega wilde de technologie die ze hadden ontwikkeld om met de chips te communiceren niet aan de hardware licentiëren. Daarom stuurden ze alle technische specificaties en technische documentatie voor alle hardware op de Sega Dreamcast mee."

Dankzij dit was het mogelijk om PlayStation-spellen op de Dreamcast te spelen, en niet alleen dat, maar de spellen werden ook aanzienlijk verbeterd. Sterker nog, de Dreamcast deed dit onofficieel beter dan de PlayStation 2. Sony heeft Bleem vervolgens herhaaldelijk aangeklaagd, en hoewel ze geen enkele zaak wonnen (integendeel, de rechtbanken waren aan Bleems kant), moest Bleem toch sluiten omdat ze de juridische strijd tegen een gigant als Sony niet konden betalen.