Sleep Awake

Je weet al dat de menselijke geest in staat is de wildste dromen te produceren. Wanneer het onderbewustzijn vrij spel krijgt, kan er van alles gebeuren, en kan er zelfs interactie zijn met de echte wereld, zoals dromen dat je valt, en als je de grond raakt, word je wakker. Dromen kunnen de wereld vervormen, waar kleuren vreemd zijn of mensen die we kennen zich niet normaal gedragen. Het is behoorlijk Lynchiaans, zou je kunnen zeggen, en Sleep Awake heeft een heel spel gemaakt over dromen en hun interpretatie, precies om deze droomwereld als uitgangspunt te nemen.

Sleep Awake is een koortsdroom van een spel. Het spel speelt zich af in een dystopische toekomst die bijna wordt vernietigd, waar de enige overgebleven stad The Crush is, zoals het zo mooi wordt genoemd. De naam zegt bijna alles over de sfeer in de stad. De wereld wordt geteisterd door een fenomeen genaamd The Hush, dat degenen treft die in slaap vallen, waardoor ze spoorloos verdwijnen. Daarom is het essentieel om niet in slaap te vallen. Voor iedereen.

Ons hoofdpersonage in deze dystopische wereld heet Katja, en zij heeft verschillende manieren gevonden om slaap te vermijden. Zo heeft ze bijvoorbeeld een wekker die heel hard piept als ze bijna in slaap valt, en kan ze ook alchemie gebruiken om een vloeistof te maken die mensen langer wakker houdt. Ze moet dit elke dag maken om niet in slaap te vallen en het is gemaakt van planten, en ze zingt voor de vloeistof om het de juiste vibraties te geven. Ze heeft echter maar tijd om er één per dag te maken, en omdat ze zorgt voor een andere vrouw genaamd Amma, die in de post-apocalyptische stad woont, staat ze onder veel druk.

Het is haar taak om stiekem door de stad te sluipen om Amma te vinden en haar het zeldzame slaapmiddel te geven. Er zijn echter ook anderen in de stad die manieren hebben gevonden om wakker te blijven. Deze mensen zijn niet bepaald goede mensen, maar eerder gebroken mensen die wakker blijven door pijn of soortgelijke middelen. Er zijn bijvoorbeeld Pain Eaters, die zichzelf aan haken ophangen om pijn te ervaren zodat ze wakker kunnen blijven. Daarnaast is er een factie genaamd DTM (Delta Transport Ministry ), een paramilitaire factie die een vorm van wet handhaaft die zij zelf hebben uitgevonden. Het is allemaal nogal bizar, en de wereld lijkt ontzettend koud, erg deprimerend en volkomen verschrikkelijk. Het is deze wereld waarin Katja zich waagt om Amma te vinden. De wereld is angstaanjagend, en het verhaal is evenveel horror als mysterie. Het werkt briljant, want als je het oppervlak van deze sinistere stad bekijkt, komen er waarheden naar voren over waarom mensen verdwijnen. Het is zonder twijfel spannend en dystopisch, maar het wekt ook op talloze manieren je nieuwsgierigheid.

Katja heeft een probleem omdat de vloeistof die haar wakker houdt haar visioenen geeft en haar deze psychedelische elementen laat ervaren, die zowel psychedelisch als beangstigend zijn. Daarnaast bevat het spel ook deze nachtmerrieachtige sequenties, videoclips van mensen die in stoelen liggen met buisjes over hun hele lichaam. Als je aan The Matrix denkt, zit je er niet ver naast.

Al deze verschillende elementen creëren een boeiende sfeer en een wereld die zowel spannend als beangstigend is om te betreden. Ik zag elke keer op tegen elke keer dat ik door de verwoeste straten moest sluipen, want er waren gevaren en verschrikkelijke ervaringen om elke hoek, maar er was ook veel schoonheid te ervaren wanneer je het het minst verwachtte.

Dus ik kan de setting, karakterontwikkeling en het basisverhaal makkelijk en elegant afvinken, want ontwikkelaar Eyes Out raakt hier de juiste snaar, maar natuurlijk maakt dat niet uit als het spel saai is om te spelen. Het spel is in feite verdeeld in twee delen. Terwijl je door de sombere stad beweegt, moet je puzzels oplossen om verder te komen. Deuren moeten worden geopend, schakelaars worden geactiveerd en mensen worden misleid. Katja heeft geen manier om zichzelf te verdedigen, dus haar enige wapen is dat ze een klein persoon is die zich kan verstoppen voor de mensen die haar willen doden. Deze sequenties zijn erg zenuwslopend en doen denken aan vergelijkbare sequenties in Alien Isolation. Als je ontdekt wordt, ga je dood. Het is niet langer een kwestie van "of," maar "wanneer," wat Sleep Awake naast de eerder genoemde Alien ervaring plaatst, of zelfs Outlast. Het is een goed idee om altijd rond te sluipen, maar je kunt ook rennen, wat ik soms deed, meestal om naar de andere kant van een deur te rennen en die dicht te doen voor een van de verschrikkelijke mensen die je tijdens het spel achtervolgden. Daarnaast moet je ook The Hush op afstand houden, wat zichtbaar is door vervormingen in de omgeving en door Katja's mentale achteruitgang naarmate ze steeds verder naar de waarheid beweegt. Het is fantastisch en tegelijkertijd behoorlijk beangstigend. Je voelt een rilling over je rug lopen als je je verstopt voor de sinistere vijanden en zij je niet zien, dus je hebt de kans om stiekem naar veiligheid te sluipen. Het is horror op hoog niveau.

De puzzels kunnen je echter ook laten zweten, omdat je ze soms onder druk moet oplossen om niet ontdekt te worden. De meeste zijn redelijk beheersbaar, maar wanneer tijdsdruk en duistere vijanden worden toegevoegd, worden de puzzels wat uitdagender. Dat is echter prima, want je krijgt genoeg kansen om ze op te lossen als je gepakt wordt.

Er is nog één ster in het spel die een vermelding verdient, en dat is het geluidsontwerp. Het geluid is griezelig, en je hoort een constant gezoem en gefluister terwijl je rondsluipt The Crush. En komen deze geluiden van jou, of van dreigementen in de omgeving? De muziek is gemaakt en ontworpen door Robin Finck uit Nine Inch Nails, niet dat het veel voor mij betekent, maar hij weet duidelijk wat hij doet, zoals je door het hele spel heen kunt zien, want wow, het geluid is eng, maar ook fantastisch om te ervaren. Zet een goede koptelefoon op, dimm het licht in de kamer waar je bent en maak je klaar om de horror en alle gekke en coole scènes te voelen.

Deze worden ondersteund door een koel grafisch ontwerp, waarbij grijze en deprimerende verzichten van het ene moment op het andere zijn vervangen door psychedelische effecten en landschappen. Het is horror van hoge klasse, en ik heb van elk moment van de sfeer genoot.

Dus mag ik Sleep Awake aanbevelen? Ja, absoluut. Toegegeven, het spel is zeker niet voor watjes, die niet graag zo machteloos zijn als Katja aan het begin, maar als je houdt van een prachtige dystopische horror-sfeer, dan is dit naar mijn mening een van de beste games in het genre sinds Alien Isolation. Hoe dan ook, ik zat de hele tijd op het puntje van mijn stoel.