Slots & Daggers

"Ding-ding-ding" is een geluid dat ik maar al te graag in mijn oren hoor suizen. Degenen onder jullie die al een tijd meedoen en mijn berichten lezen, weten dat ik een dopamineverslaafde ben en dat spellen die zich in een soort casinocontext bewegen me na aan het hart liggen. Balatro en Cloverpit zijn spellen waar ik echt van hou, en dus toen Slots & Daggers kwam, aarzelde ik geen seconde. Ik voerde snel een reviewcode in en ging voor de computer zitten om (hopelijk) te genieten van een vergelijkbaar spektakel als de eerder genoemde roguelite-spellen. Soms winnen, verliezen soms, upgraden en dan helemaal opnieuw beginnen. Een vertrouwde maar bevredigende lus.

Slots & Daggers, net als Cloverpit, is een spel waarvan de centrale mechaniek draait om een bandiet met één arm. Maar ze delen eigenlijk niet meer dan die gelijkenis; in plaats daarvan lijkt Slots & Daggers meer op spellen als Slay the Spire en Monster Train. De symbolen op de eenarmige bandiet waarop je speelt werken vrijwel hetzelfde als het deck dat je gebruikt in Slay the Spire. Daar vinden we schild, genezing en zowel magische als fysieke schade. Draai een zwaard en je doet schade, een schild geeft je bescherming en de mogelijkheid om aanvallen te blokkeren... Nou, je snapt het idee.

Elke baan in Slots & Daggers bestaat uit een handvol verschillende vijanden die voortdurend in moeilijkheid toenemen. Dat deel is precies zoals het meestal is - geen eigenaardigheden. De waarheid is dat Slots & Daggers heel makkelijk op te pakken is, en daardoor ook extreem makkelijk om gewoon in te verdwijnen. Het is echt zo'n spel waarbij de tijd verdwijnt en je midden in de nacht voor de computer zit met de muis in je hand, wanhopig klikkend op zoek naar de volgende kick, de volgende ontgrendeling en de volgende vooruitgang.

Elke ronde resulteert ook in het verzamelen van munten die je kunt uitgeven in de winkel van het spel. Daar kun je, naast vele andere dingen, meer veerkracht, meer gezondheid en meer en grotere beloningen krijgen na elke ronde. Wat meteen mijn aandacht trok, was echter iets anders, iets dat onredelijk verleidelijk klonk – weer een draai aan de bandiet. Een klassieke eenarmige bandiet heeft immers drie rollen – althans de eenvoudigere modellen hebben dat, en dat geldt ook voor Slots & Daggers – maar stel je voor hoe veel beter de kansen zijn om een jackpot te winnen als je vier of misschien zelfs vijf rollen hebt om te winnen.

Aan de andere kant draait het niet alleen om de trekker over te halen. Sommige wapens vereisen een soort "vaardigheidscheck" voordat de aanval wordt gelanceerd. De boog bijvoorbeeld biedt een klein mini-spel waarbij je het midden van een doelwit moet timen, en er zijn ook schild- en genezingsitems die je met soortgelijke dingen ontmoeten. Dit voegt wat meer diepgang toe aan het spel, en daarbij een overvloed aan zegeningen/charms/items die je tijdens de ronde kunt kopen die de kenmerken van de bandiet op verschillende manieren veranderen, je meer gezondheid geven of nieuwe, dodelijkere aanvallen ontgrendelen, en we vinden een spel dat niet zo simpel is als het op het eerste gezicht lijkt.

Hoewel je geen andere omgevingen bezoekt dan de eenarmige bandiet, kun je niet echt zeggen dat het spel sfeer mist – want die is er zeker, en met wraak. Je kunt duidelijk zien dat de machine waarop je speelt op een oude houten tafel staat, samen met speelkaarten, dobbelstenen, een asbak met een sigaret en een drankje. Deze afbeelding, samen met het achtergrondgeluid, geeft duidelijk aan dat we ons in een rokerige, nogal vieze en dubieuze kroeg bevinden. De muziek en zelfs het geluidslandschap in het algemeen dragen bij aan dat beeld, waar we worden getrakteerd op een vreemd - maar ongelooflijk aanstekelijk - jazznummer op de soundtrack terwijl de munten rinkelen en de machine zijn kenmerkende geluiden uitdanst. Slots & Daggers maakt niet veel ophef, maar het kleine spelje waarmee het werkt doet eigenlijk geweldige dingen.

De graphics zijn een mix van 2D en 3D. Het scherm van de bandiet, waar je de monsters ziet waar je tegen vecht, is in een prachtige 2D-pixelstijl. Ook het voelt, net als de sfeer van de vieze oude kroeg waar je bent, vies aan – bijna vergeeld en oud – alsof het al decennia op dezelfde plek staat, stof en tabaksrook verzamelend. De 3D-graphics op het andere niveau geven het diepgang, en op een bepaald niveau kun je het gevoel hebben dat je er middenin zit. Het is gewoon prachtig.

Waar spellen als Balatro en Cloverpit direct uitblinken, slaagt Slots & Daggers er niet helemaal in om hetzelfde niveau te bereiken. Het is leuk, zelfs heel leuk – maar ondanks wat diepgang heb je het gevoel dat je genoeg hebt gezien na een paar avonden ermee doorgebracht te hebben. Ik hoop, en vermoed tot op zekere hoogte, dat er in de toekomst meer op dat vlak zal komen voor Slots & Daggers. Die dobbelstenen naast de machine stuiteren rond en worden wild rondgeslingerd zonder uitleg - maar toch. Misschien gaat het om geheime statistieken, puur om esthetische redenen of hopelijk over een toekomstige mechaniek die in het spel verwerkt zal worden. We zullen het moeten zien.

Dus, dat gezegd hebbende: Slots & Daggers is een geweldig spel - door en door. Het is verslavend genoeg om je een paar nachten achter elkaar terug te laten komen om de juiste symbolen te blijven draaien en steeds verder op de kaart te komen, waarbij je steeds meer nieuwe dingen ontgrendelt. Het heeft ook een geweldige sfeer, een geweldige jazzbeat en een zeer accurate en mooie esthetiek. Het kost niet eens honderd dollar, dus als je Cloverpit en andere soortgelijke spellen in het roguelite-genre leuk vond, raad ik je sterk aan om ook voor de computer te gaan zitten en midden in de nacht te zitten met een Nocco in je vuist, denkend: "nog één ronde, Dan is dat genoeg" voor de zoveelste keer.