Teenage Mutant Ninja Turtles Arcade: Wrath of the Mutants

In 2017 kwam de Teenage Mutant Ninja Turtles naar speelhallen in een nieuwe ervaring gebaseerd op de tv-serie die in 2012 begon. Een volle zeven jaar later is het tijd voor de game om samen met extra content naar moderne consoles te komen. Na een paar uur met Teenage Mutant Ninja Turtles Arcade: Wrath of the Mutants te hebben doorgebracht, kan ik zeggen dat de uitgever zijn middelen aan iets anders had moeten besteden en dit avontuur in de vergetelheid had moeten laten. Omdat dit eigenlijk gewoon ruikt naar zuur rioolwater en verbrande pizzakaas, en hoe groot je ook fan bent van de Ninja Turtles, er zijn veel betere en leukere producten om je geld aan uit te geven.

Een eerste en ogenschijnlijk positief aspect is echter dat het duidelijk is dat Konami's onsterfelijke klassieker uit de jaren 90 is bekeken voor inspiratie en ontwerp, maar waar de Japanse gamemaker gepixelde schittering leverde, heeft ontwikkelaar Raw Thrills genoegen genomen met saaie speelbaarheid en slechte presentatie. Het ontwerp is afkomstig uit de Nickelodeon-serie uit 2012, en hoewel het ontwerp zelf misschien niet het beste is, slagen de matte graphics er niet in om het naar een hoger niveau te tillen. Het feit dat deze game in 2017 is uitgebracht, lijkt op het eerste (en tweede en derde) gezicht belachelijk, en het is gemakkelijker om het te zien als een titel uit 2007 voor de Nintendo Wii in plaats van iets dat thuishoort op de consoles van vandaag.

Omdat TMNT Arcade: Wrath of the Mutants verschrikkelijk lelijk is, en er heel weinig leven of charme is in de omgevingen of de personages die op het scherm zijn opeengepakt. Er is ook iets vreemds aan het geluid, want de muziek is extreem laag in de mix, waardoor het vlak en energiezuinig aanvoelt. Het enige wat je echt hoort zijn de personages die af en toe halfbakken oneliners uitgooien, en wanneer deze gepaard gaan met de totale stilte, voelt het spektakel dat zich voor je ogen ontvouwt meer aan als een ontspoorde klucht dan als iets pulsverhogends en boeiends.

De gameplay zelf is zeker acceptabel, ook al is het extreem kaal en ontbreekt het aan ideeën. Je gebruikt één knop om te vechten, één om te springen en een derde om je speciale vaardigheid af te zetten. Verder valt er heel weinig bij te houden, en als de intelligentie van de vijanden nauwelijks aanwezig is, voelt het alsof je op de X-knop hamert om de aftiteling te bereiken en eindelijk de ellende uit te schakelen. Bovendien zijn alle bazen bijna identiek, en zelfs als ze er anders uitzien, voegen ze zelden iets nieuws of interessants toe dat de ervaring naar iets anders dan een zeer middelmatig niveau tilt.

Er moet ook worden opgemerkt dat dit avontuur ongelooflijk leeg is, aangezien we slechts zes levels krijgen aangeboden die in iets meer dan een uur kunnen worden voltooid. Natuurlijk kun je alle levels eindeloos opnieuw spelen om een betere score te halen, maar er is niets dat je aanmoedigt om elk level opnieuw te bezoeken nadat je ze de eerste keer al hebt doorgeploegd. Natuurlijk, als je van pijn houdt, vind je misschien een soort plezier in het kwellen van jezelf in deze polygoon-ontbrekende actieteleurstelling, maar voor alle anderen is er hier niets van waarde.

Kortom, ik kan TMNT Arcade: Wrath of the Mutants aan niemand aanbevelen, zelfs niet aan de meest toegewijde fans. Natuurlijk kan het zonder vervelende bugs worden gespeeld, maar met een prijskaartje van $ 30 voor slechts een uurtje zogenaamd "entertainment", voelt het nergens acceptabel. Het hele product voelt aan als een extreem slordige manier om geld te verdienen zonder de minste moeite te doen, en ik hoop dat mensen zich niet laten misleiden door het Turtles -logo en een aankoop doen in de hoop nostalgische vreugde te vinden, want als het gaat om het plezier van gamen, is dat hier zeker niet het geval.