Thank You For Your Application

De arbeidsmarkt is momenteel in puin. Of je nu op zoek bent naar werk of je cv al een paar jaar niet hebt opgepakt, het is moeilijk te negeren dat het ongelooflijk moeilijk kan zijn om een baan te vinden door de opkomst van AI, massale ontslagen en steeds meer mensen die zoeken dan ooit. Dit geldt vooral in de game-industrie, en ontwikkelaar IceLemonTea Studio heeft besloten een dystopische toekomst te tonen van hoe de arbeidsmarkt eruit zou kunnen zien in hun Papers, Please-like Thank You For Your Application.

Na aanstelling als tijdelijke, junior interviewer krijgen we de taak om kandidaten te doorzoeken die solliciteren bij een groot, gezichtsloos bedrijf. We doorzoeken cv's, afstudeercertificaten, bewijs van werkgelegenheid, psychologische evaluaties en meer, op zoek naar eventuele afwijkingen die ertoe kunnen leiden dat een kandidaat wordt afgewezen. Net als bij Papers, Please word je benaderd door mensen die smeken om door te gaan naar de volgende fase, ook al hebben ze niet aan alle eisen voldaan om te slagen. Heb een hart, en je loon wordt ingetrokken. Met rekeningen om te betalen en een gezin om voor te zorgen, kun je niet altijd de juiste keuze maken voor iedereen en voor jou.

De gameplay in Thank You For Your Application is erg bevredigend en laat je veranderen in een volstrekt kwaadaardige HR-vertegenwoordiger terwijl je iemands dromen opzij gooit voor een verkeerd gespelde bedrijfsnaam op hun bewijs van dienstverband. Er is soms wat informatie-overload, omdat er elke dag nieuwe criteria via het bulletin binnenkomen, maar zodra je in de flow van een werkdag zit, word je al snel meer machine dan mens omdat je meteen de snelle hallo en smekende glimlach van een kandidaat negeert om al hun documenten zo snel mogelijk door te nemen, Gooi ze dan naar de volgende koets of stuur ze naar het land van teleurstelling.

Er is een wat lichtere sfeer aan Thank You For Your Application vergeleken met Papers, Please. Het is niet echt een kwestie van leven of dood, want zelfs als je iemand afwijst, kan diegene later bij je terugkomen nadat hij succes heeft gevonden. De dystopie is anders, want IceLemonTea heeft op slimme wijze een wereld gecreëerd die op papier prima lijkt te gaan, dankzij de grote bedrijven die ervoor zorgen dat niemand echt doorheeft hoeveel wanhopige zoektocht naar werk mensen leidt tot depressie, manisch gedrag en dat grote bedrijven steden, dorpen en zelfs landen verpletteren onder het gewicht van hun hebzucht. Het is allemaal glimlachen, totdat de barsten beginnen te verschijnen.

Thank You For Your Application heeft veel unieke persoonlijkheid en flair. De ontwerpen zijn levendig en gepixeld, net als de personages, dus je vindt het niet erg om dezelfde frisse afgestudeerde voor de derde keer op een dag te ontmoeten. Sommige dialogen bij de basisafwijzingen kunnen wat repetitief worden, maar omdat de gameplay van het ontdekken van het verschil zo boeiend is, merk je nauwelijks wat er in een gesprek wordt gezegd totdat de Q&A-functie begint. Dat is deels nadelig voor het spel, omdat ik me zelden op iets anders dan de informatie voor me concentreerde tijdens het spelen, waardoor sommige verhaalelementen onderweg verloren gingen. Het grootste deel van het verhaal krijg je via e-mails in je in-game appartement, of via gesprekken op je woon-werkverkeer naar huis. Zelfs als je zo goed mogelijk oplet, kan het toch makkelijk zijn om onderweg te verdwalen en met een nare verrassing te eindigen.

Thank You For Your Application heeft meerdere eindes, waarvan sommige je kunnen overvallen als je niet oppast. Werk te veel overuren en je sterft bijvoorbeeld van uitputting. Of koop iets in de "zwarte markt" in-game winkel, en op een dag krijg je te horen dat je aankoopgeschiedenis met je bedrijf wordt gedeeld, en aan het eind van de dag word je ontslagen. Wat frustrerend is aan deze eindes is dat sommige vrij eenvoudig opgelost kunnen worden door een eerdere save te laden, terwijl sommige vereisen dat je eigenlijk het verloop van je oude playthrough verandert of een nieuwe begint. Omdat een run van Thank You For Your Application ongeveer 5 uur duurt, is er niet veel mis mee dat het spel wil dat je meerdere runs hebt. Die herspeelbaarheid staat echter in contrast met de kernloop. De kandidaten die je krijgt zijn, voor zover ik kon zien, niet willekeurig, dus als je onthoudt wie je moet laten gaan en laten gaan, verliest de ervaring veel van zijn plaag.

Naarmate het verhaal vordert, zul je merken dat het lastiger is om je gebruikelijke werkpatronen vol te houden. De balans tussen werk en privé is eigenlijk verleden tijd, maar je hebt ook je kleine zusje en moeder om voor te zorgen, evenals een kleine revolutie waar je misschien aan wilt deelnemen. Er zijn genoeg opties, genoeg eindes, maar het kan soms lastig zijn om bij te houden wat er gebeurt, vooral omdat ieders naam een letter is gevolgd door twee cijfers. Als een man genaamd K88 met me wilde praten in de trein naar huis, was het fijn geweest als zijn afbeelding was opgedoken als hij tegen me sprak, want ik kon me met geen mogelijkheid herinneren hoe hij eruitzag. De naamgeving van de personages helpt bij de thematisering van de wereld, waardoor ieders individuele identiteit wordt gereduceerd tot drie symbolen, maar het maakt het ook moeilijk om je aan een personage als individu vast te klampen. De naamgeving van sommige organisaties in het spel heeft een vergelijkbaar gebrek aan identiteit, en als iemand mij benadert en me kameraad noemt, weet ik niet meer of ik deze gasten moet aanmoedigen of proberen te stoppen. Na het midden wordt het allemaal wat vaag, waarbij het verhaal van je personage lijkt te onderschatten ten opzichte van bredere wereldgebeurtenissen, die je niet eens ziet als je halverwege een fout maakt.

Afgezien van de eindes was ik de hele tijd gefascineerd door de wereld en het verhaal van Thank You For Your Application. Ik wilde alleen wat meer duidelijkheid zodat ik me verder kon onderdompelen in de goed opgebouwde dystopie van het spel. De gameplay is enorm leuk en geeft je die kwaadaardige voldoening bij elk afgewezen cv, totdat je hart wordt geraakt door iemand die zegt dat ze deze baan nodig hebben of dat ze een teleurstelling zullen zijn voor iedereen die ze ooit hebben gekend. Het is een Papers, Please like met veel van zijn eigen unieke charme, en een spel dat de paar uur die je waarschijnlijk zult besteden meer dan waard is.