They Will Kill You

Veel actiefilms werken beter naarmate het script eenvoudiger wordt. They Will Kill You is een goed voorbeeld van "less is more": het script is extreem eenvoudig en verspilt weinig tijd om het plot in beweging te krijgen; Er is nauwelijks tot geen opvulling in de strakke 94 minuten die het duurt, waarbij de meeste scènes gevechten zijn. En het is van begin tot eind een feest, een van de frisste en meest gewelddadig leuke actie- en horrorfilms die ik de afgelopen jaren heb gezien.

Ik moet toegeven dat ik een beetje sceptisch was. Het uitgangspunt van een jonge vrouw die vecht om te overleven in een afgesloten ruimte tegen een groep rijke mensen die arme mensen vermoorden voor plezier of satanische rituelen, is wat uitgeputt. Het wordt ook, althans naar mijn smaak, een beetje lichtzinnig om zoveel films te zien die met dat concept spelen, terwijl we weten dat de echte rijke mensen uit onze zeer echte wereld decennialang andere soorten wreedheden pleegden op een bepaald eiland, en niemand leek het toen te interesseren, en nu lijkt het niemand te interesseren. Natuurlijk is dat geen fout van de film...

Toevallig verschijnt They Will Kill You tegelijk met een andere vreemd vergelijkbare film, het vervolg Ready or Not: Here I Come, maar deze, van de Russische regisseur Kirill Sokolov, springt er op zichzelf uit als misschien wel origineler en stijlvoller. De gebroeders Muschietti deden het goed in het opmerken van Sokolovs talent, en They Will Kill You heeft alles wat nodig is om in de toekomst een cultklassieker te worden.

Misschien is een van de redenen dat ik deze film zo leuk vond hoe goed hij opgaat in de taal van videogames. Ik vond het zo leuk om na te denken over hoe sterk het op een Metroidvania lijkt: het hoofdpersonage Asia Reeves, gespeeld door een uitstekende Zazie Beetz, betreedt een hoogbouw in New York om haar zus te redden. Daar probeert letterlijk iedereen haar te vermoorden, maar Asia heeft indrukwekkende vechtvaardigheden en een paar wapens die ze tijdens haar avontuur krijgt, waarbij ze op en neer gaat over de verschillende verdiepingen van het gebouw en hordes vijanden bevecht.

Er is letterlijk een deel waarin ze niet met de vijanden in één kamer kan vechten totdat ze een nieuw wapen "vindt", terugkomt en ze dan allemaal doodt: ik zal niet verklappen welk wapen of waarom ze dat wapen nodig had, maar ik geef toe dat, en andere momenten, me op een manier deden giechelen op een manier die weinig recente films hebben gedaan. En de actie is ook fantastisch, met ongelooflijke maar niet onrealistische choreografie en een enorme creativiteit in hoe mensen bruut worden verminkt, verpletterd of verbrand.

Het tempo van de film is meedogenloos en verkort de tijd voor uitleg, flashbacks en algemene uitleg van het plot, zodat de film niet uit het ritme raakt. Een van de weinige gebreken van deze beslissing is dat de bijpersonages (alle "mini-bazen" van het gebouw) niet veel te doen hebben en de finale wat te gehaast aanvoelt. De realiteit is dat je waarschijnlijk meer zult willen, zoals het gebeurt bij korte videogames die eindigen als je zoveel plezier hebt.

Ik heb They Will Kill You en Ready or Not: Here I Come achter elkaar gekeken, en het is schokkend hoe vergelijkbaar beide films zijn: hun verhaallijnen zijn bijna identiek, twee zussen die proberen weer contact te maken terwijl ze worden achtervolgd door rijke mensen die hen willen opofferen. Het is een beetje oneerlijk om ze direct te vergelijken, maar hoewel het vervolg op Ready or Not grotendeels inspiratieloos, niet grappig, repetitief, te lang en soms bijna saai aanvoelde in mijn ogen, was They Will Kill You van begin tot eind een tour de force.

Enkele van de meest brute en gewelddadige gevechten die ik de laatste tijd heb gezien: een paar sympathieke hoofdpersonen, zeer stilistische maar niet te opvallende visuele keuzes, een flinke dosis zwarte humor, wat zorgt voor een geweldige, korte maar intense rit die je naar meer laat verlangen. En een van de puurste "Metroidvania-achtige" films sinds Die Hard. Het is zo'n leuke tijd.