Inloggen
We kregen de kans om samen in dezelfde ruimte te zitten met misschien wel de twee belangrijkste figuren in het puzzelontwerp in de geschiedenis, om te praten over hun verleden, heden en ook over een toekomstig project samen.
"Hallo Gamereactor vrienden, dit is het OXO Videogame Museum in Málaga en dit is een mooie gelegenheid want ik ben hier samen met Erno en Alexey die de makers zijn van waarschijnlijk de bekendste puzzels aller tijden, Rubiks Kubus en Tetris."
"Dus je wordt morgen onderscheiden als een OXO Legende.
Eerste vraag voor jou.
Hoe herinner je je het Eureka-moment dat je het hoofdconcept van Tetris bedacht?
Oké, ik heb dus verschillende aha-momenten gehad tijdens mijn ontwerp van Tetris."
"Ik herinner me ze heel goed.
Tetris is dus eigenlijk geïnspireerd op het spel Pentamina en ik probeerde een spel voor twee spelers te maken met de stukken van Pentamina.
En ik moet, ik heb zelf gecodeerd en ik heb geen grafiek op mijn computer dus om wat afbeeldingen op het scherm te zetten was een hele uitdaging."
"Dus zodra ik het programma heb gemaakt, verschuift het de stukken en plaatst het op het scherm, verschuift en roteert, dat was een andere procedure.
Dus toen ik roterende dingen deed, was het heel verbazingwekkend om te zoeken.
Je drukt op de toetsen en het stuk draait meteen."
"Het klinkt nu belachelijk, maar op dat moment was het een spannend moment.
Dat was mijn eerste aha.
Ik zag het en besloot dat realtime spel hiermee waarschijnlijk heel goed zou zijn.
Oké, dat was het. Dat was het echt."
"En het tweede, het meest aha-moment was op het moment dat het spel begon te werken met de plaatsing en alles, maar het vult het veld in een mum van tijd.
Zo'n 20 seconden en het spel is voorbij.
En ik denk hoe ik het spel op tijd kan verlengen."
"Een van de opties was om door het scherm op en neer te scrollen.
Maar dan moeten spelers onthouden wat er beneden staat en ik weet dat mensen daar een hekel aan hebben.
Dus toen heb ik er aandachtiger naar gekeken en zie dat de veldlijn een beetje doodloopt op het scherm."
"Het heeft daar geen doel meer.
Dus als ik ze weghaal, kan ik het spel blijven spelen.
En dat was de belangrijkste aha voor het spel.
Op dit moment was het spel klaar."
"Het klikte.
Laat me jou dezelfde vraag stellen, Erno.
Wanneer was en hoe was je aha, zoals Alexey zei, je aha-moment dat je je realiseerde dat je met een fantastisch concept kwam?
Ik kan zeggen dat het heel moeilijk is om te zeggen dat er één aha is."
"Er zijn er zoveel onderweg.
Dus je activiteiten hangen vooral af van je verleden en je interesses en wat je doet enzovoort.
Het was niet mijn hoofdtaak."
"Het was iets, een neveneffect van mijn activiteit, deels lesgeven, deels ontwerpen.
Mijn achtergrond bestaat uit verschillende onderdelen.
Ik heb beeldhouwen gestudeerd op de middelbare school en ik ging verder met het leren van ontwerpen in architectuur op de universiteit en ik ging verder op een kunstacademie over design in het algemeen en binnenhuisarchitectuur en zo verder en met meubelontwerp, dat soort dingen."
"Verrassend genoeg, toen ik daar klaar was met mijn opleiding, vroeg mijn leraar of ik wilde blijven.
Ik was dus nooit van plan om zoiets te doen, maar over het algemeen kan ik niet zeggen dat ik het heerlijk vind om elke dag naar school te gaan."
"Maar waarschijnlijk was deze ontwerpschool een van mijn meest favoriete omdat het zo'n complexe omgeving was.
Er waren dus zoveel ontwerpgebieden vertegenwoordigd, gaf les aan verschillende faculteiten, grafisch ontwerp, industrieel ontwerp, meubelontwerp en interieurontwerp en nog veel meer."
"Dat is dus textuur en modeontwerp en nog veel meer.
Dus ik dacht, waarom niet? We kunnen het proberen.
En ik blijf graag in de faculteiten en de workshops.
Mijn activiteit bestaat meestal uit mijn geest en mijn handen."
"Ik denk dat onze handen op hetzelfde niveau staan als onze geest.
We gebruiken ze.
Helaas vergeten mensen het tegenwoordig langzaam.
Ze vergeten het te gebruiken, gewoon op de knop drukken, maar het is niet hetzelfde als bijvoorbeeld schrijven, de letters en schrijfsels maken of vele andere dingen die een lange cultuur heeft enzovoort."
"Maar ondertussen heb ik wat andere taken, niet alleen om interieurlessen te geven, maar bijvoorbeeld op de grafische afdeling, Ik begon een cursus driedimensionaal denken en met eenvoudige materialen, maar driedimensionaal denken."
"Dus waarschijnlijk als neveneffect was ik de hele tijd geïnteresseerd in het verleden over uitdagingen, welke smaak in je hoofd, hoe je het oplost enzovoort, schaken en vele andere dingen.
Maar ik dacht om dat soort uitdagingen uit te zoeken erg nuttig zou zijn als onderdeel van het lesgeven, om mensen te onderwijzen, om ze te helpen ontdekken de schoonheid van ruimte en structuur enzovoort."
"En het uiteindelijke resultaat was iets dat deels erg op elkaar leek, werd later ook gebruikt in computers, maar ik vond het altijd erg belangrijk, onze handen, om onze handen te gebruiken en iets met onze handen te doen en in die zin is spreken natuurlijk erg leuk, schrijven is een andere mogelijkheid, maar in die zin, zijn er woorden over het gebruiken van je handen en het vormen van materialen."
"Dat is waarschijnlijk de meest, hoe zal ik het zeggen, delicate activiteit van mensen.
Het begon heel vroeg, heel lang geleden, en het is doorgegaan.
En wat ik maakte, weet je, ik hield altijd van geometrie.
Ik denk dat geometrie heel puur en elegant is, en mooie kennis van de mens is."
"Alle Grieken waren hier heel goed in, en ze ontdekten bijvoorbeeld de regelmatige vaste stoffen, de betekenis daarvan en wat ze betekenen, en een van mijn favorieten was de kubus."
"De kubus was een vorm en ik dacht, wat kan ik ermee doen?
En er zijn verschillende dingen, en waarschijnlijk is die manier van denken, het resultaat was de kubus, in eerste instantie als experiment, en toen ik de technische problemen had opgelost, dat was de grootste uitdaging, want om deze structuur te maken, fysieke structuur die in staat is om deze elementen van de kubus bij elkaar te houden, Ik was de kubus in dezelfde dimensie aan het snijden, en alles bij elkaar kreeg ik uiteindelijk de 3x3x3 doorsnede."
"Eerst wilde ik de 2x2 oplossen, maar uiteindelijk vond ik de oplossing in de 3x3.
Dus de 2x2 is een soort vereenvoudiging van de 3x3.
En toen het klaar was, was de structuur, de uitdaging, wat kan ik ermee doen?
Het is leuk, het werkt, maar wat nog meer?
En het was mijn idee om de stukken te identificeren, eerst een soort tekens en zo, en ik vroeg me af hoeveel verschillende posities ze kunnen hebben, dus de bewegingsvrijheid met een gesloten structuur, wat een zeer interessant feit is, want op dit moment weet bijna iedereen hoeveel mogelijkheden ze hebben, het is een droomgetal, dus we kunnen ons die grootte van mogelijkheden niet voorstellen, quintillions in grootte, en uiteindelijk dacht ik, als ik het probeer, Ik moest geloven dat het oplosbaar is, maar in de natuur wist ik niet hoe, en ik wilde niet verder gaan zonder te weten wat ik ermee moest doen, en dus dacht ik na en werkte aan een oplossing, wat ermee te doen, en dat kost tijd, het is geen gemakkelijke taak, iedereen kan het op elk moment bewijzen, het is er aan gebonden."
"Veel mensen geven het gewoon weg omdat, oh, ik kan het niet, laten we het opgeven.
Gelukkig zijn kinderen niet zo'n type, dus de kinderen doen graag uitdagingen, en houden ervan om iets goed te doen, en vooral beter dan de ander, en dus dagen ze elkaar uit, en ik denk dat kinderen voor het succes van de kubus hebben gezorgd."
"Het succes is al aangeslagen, Vorig jaar verlieten we de 50e verjaardag van de kubus, en dat was een erg leuk evenement.
Eenenvijftig nu?
Het gebeurt zelden dat iets begon met een rage, en dat was het geval in verband met de kubus, want in de eerste drie jaar werden er meer dan 150 miljoen stuks verkocht, maar daarna ging de verkoop meestal dood, en geen continuïteit, maar na een tijdje was de voorraad uitverkocht, begon het weer langzaam op en neer te gaan zoals gewoonlijk, en interessant na de eeuwwisseling, begon een nieuwe golf, want er kwam een nieuwe generatie, de kubus over en zij organiseerden de wedstrijden, ze maakten daar een montage over, en op dit moment gaat het verhaal verder."
"Gaat door voor 51, denk ik, 41, en je noemde iets heel interessants, en dat is uitdaging en competitie, en ik wilde jullie beiden vragen naar de competitieve kant van het spel."
"Had je voorzien dat het een competitief fenomeen zou kunnen worden, zoals het nu is?
Ik bedoel, het begon natuurlijk een beetje als een sportspel, vergeleken met tennis en de referenties die je eerder noemde."
"Kun je je voorstellen dat het competitief gezien wordt wat het nu is, en met de gemeenschap die jullie achter het spel hebben staan?
Natuurlijk is dat zo.
Nou ja, elk spel heeft een competitieve component, wat het ook is."
"Dus elke keer als je een uitdaging hebt, betekent deze uitdaging een soort competitie.
Of het is competitie tegen jezelf, of het is competitie tegen de auteur, of het is competitie tegen de andere mensen."
"Dus ik zag meteen duidelijk potentieel in mijn spel, vooral in de wereld van de spellen, want naast alle specifieke eigenschappen, is het gewoon een normaal spel, en mensen spelen spelletjes om te concurreren."
"Ik was er ook vrij zeker van dat het tweede ding wat mensen gaan doen met de kubus is met elkaar concurreren, hoe snel ze het doen of wat dan ook.
Zodra ze hun eerste soort oplossing doen, is het tweede wat ze met de kubus zullen doen, beginnen met concurreren."
"Geen twijfel mogelijk.
Denk je dat het tijdrecord van drie seconden dat er nu staat gekraakt kan worden?
Het is nog niet beschikbaar.
Het is iets meer dan drie seconden."
"Maar toen ik het haalde, dacht ik niet aan de concurrentie.
Ik ben niet iemand die beter wil zijn dan anderen.
Meestal wat ik leuk vind, kan ik de volgende dag hetzelfde doen een beetje beter dan gisteren."
"En ik concurreer met mezelf en ik concurreer met de uitdaging.
De uitdaging zelf verslaan, dat is de grootste overwinning.
Maar dat is de aard van mensen.
Ze willen graag vergelijken wie de betere is en zo, en hun vooruitgang en ze willen graag records maken."
"En dat zijn erg ondraaglijke resultaten.
En interessant is dat heel jonge kinderen het kunnen.
De wereldrecorder is een zevenjarige jongen.
Het lijkt Tetris te overkomen."
"Het is een wonder.
Weet je, hoe kan ik het zeggen?
Mijn persoonlijke mening, het belangrijkste, om de uitdaging te verslaan, niet om de vooruitgang van anderen te verslaan, maar om de uitdaging zelf te halen."
"Dus om te weten hoe je een oplossing vindt, een probleem dat geformaliseerd is maar nog niet opgelost, dus er is nog geen antwoord.
En dat is mijn hoofdaard, maar ik begrijp het wel.
Zeker, het is een heel goed element van mensen, het leven en de maatschappij."
"We zijn concurrenten.
We zijn concurrenten van elkaar.
Natuur, soms lijkt winnen belangrijker dan al het andere.
Maar volgens mij is het geen feit."
"Deze is niet gebeurd.
Maar voor de kampioenen, voor hen, is het waar.
En ik herinner me een heel jonge jongen vorig jaar bij de 40e verjaardag die ook kampioen Tetris was."
"Oké, ik moet hier kappen.
Gewoon een ja-nee vraag.
Speel je Rubik's Cube?
Ja.
Speel je Tetris?
Vroeger, ja."
"In het verleden?
Ja, ik was bij het heden toen het begon.
Precies.
Interessant is dat de leeftijd van de computer op hetzelfde moment begon toen de kubus werd geboren, en ze groeiden op in het parallelle ding."
"En het werd een van de belangrijkste en meest uitdagende dingen.
Weet je, vandaag de dag komt AI eraan.
Ik hou van sciencefiction en ik heb in het verleden verschillende boeken gelezen over AI.
toen het nog maar een droom was."
"Maar ik las boeken van mensen die geloofden dat het zou komen enzovoort, enzovoort.
Natuur, het kwam iets later dan ze voorstelden, een droom.
En het is meestal alles in het leven, het heeft verschillende tegenstrijdigheden in AI."
"Er is niets alleen, weet je, als het eten heel goed is, is het prima, maar te veel eten is gevaarlijk.
Er zijn altijd negatieve kanten aan dingen.
Ik ben erg benieuwd naar de richting en wat ik kan doen."
"Het zou niet goed zijn als AI alles gaat doen en wij alleen maar toekijken.
En ik heb gezien dat AI die een Rubik's Cube probeert te maken de ultieme uitdaging is voor AI op dit moment, voor LLM's.
Ze zitten er vaak naast, dus het is heel interessant om eens naar te kijken want voor AI is het super moeilijk om een Rubik's Kubus te maken."
"Heel erg bedankt voor je tijd.
Bedankt voor jullie puzzels.
Bedankt voor 41 jaar Tetris.
Bedankt voor meer dan 50 jaar van je kubus."
