Inloggen
Samantha Shannon was een van de meest gewilde epische fantasyauteurs bij Celsius 232, en we gingen met haar in gesprek over haar creatieve proces, het terugkeren van werelden, haar veranderende relatie met langlopende verhalen, haar onderscheidende benadering van mythevorming en natuurlijk haar standpunt over bewerkingen.
"Hoi Gamereactor-vrienden, dit is mijn laatste dag bij Celsius 232 in Avilés, Asturië, Spanje, en ik heb hier Shannon bij me, heel erg bedankt dat je erbij bent.
Weet je, we hebben met veel auteurs gepraat over fantasy, sciencefiction, zelfs strips en videogames, epische fantasy is jouw ding."
"Ik wil je vragen: traditioneel kijkt epische fantasy naar het verleden, dus wat zeg je daarover? Wat kun je ons vertellen over *The Roots of Chaos* dat in dit opzicht anders is?
Nou, *The Roots of Chaos* kijkt inderdaad tot op zekere hoogte bewust naar het verleden, dus allereerst, wat betreft de geschiedenis die ik gebruik, zoals het eerste boek, *The Priory of the Orange Tree*, dat ik een ‘buskruitfantasy’ noem, geïnspireerd door de 16e en 17e eeuw, en het voorstuk speelt zich af in de middeleeuwen."
"Dus ik vind het leuk om met geschiedenis te spelen, dat vind ik echt heel leuk, maar bij fantasy hoef ik me er niet zo strikt aan te houden als bij historische fictie.
Ik kan met de geschiedenis spelen waar ik wil, maar er ook van afwijken als ik dat wil.
Wat betreft het voortbouwen op traditie met epische fantasy: ik bedoel, nogmaals, daar probeer ik bewust op in te spelen."
"The Priory of the Orange Tree moet aanvoelen als een behoorlijk klassieke zoektocht-fantasy in de stijl van bijvoorbeeld Tolkien, je weet wel, de tocht naar Mount Doom.
In mijn geval is het de zoektocht om de draak te verslaan, wat een van de oudste verhalen is die we in de geschiedenis hebben, zelfs in de mythologie."
"Maar ik wilde de focus leggen op andere personages dan waar het epische fantasygenre zich traditioneel op richt.
Het wordt vaak gezien als best mannelijk, en er komen wel mannen voor in mijn boeken, maar ik wilde ook echt een vrouwelijk perspectief bieden, en het verhaal te vertellen vanuit de vrouwelijke blik, en het idee te hebben dat een van de jonkvrouwen degene was die de draak versloeg, in plaats van de ridder."
"Laten we het eens hebben over het achterwaarts uitbreiden van verhalen.
In ‘The Day of Fallen Knight’ heb je dat gedaan.
Heeft dat iets aan het licht gebracht wat je nog niet wist toen je de wereld aan het bedenken was?
Oh ja, zeker. Ik bedoel, ‘Priory of the Orange Tree’ was aanvankelijk bedoeld als op zichzelf staand verhaal, omdat ik nog een andere serie heb, genaamd ‘The Bone Season’, en ik wilde *The Bone Season* niet te veel vertragen."
"Dus ik was eigenlijk van plan om maar één verhaal te schrijven, maar toen bleek het zo’n groot verhaal te zijn, dat ik wel duizend jaar of meer dan duizend jaar geschiedenis moest bedenken.
Dus ik werd nieuwsgierig naar de rest van de verhalen die deze wereld te bieden had, en het leek me een beetje dom om die doos weer dicht te doen als hij eenmaal open was, terwijl er nog zoveel schatten in zaten."
"Dus besloot ik dat ik die oorlog die ik in Priory had genoemd, ging verkennen, een oorlog tussen draken en mensen die ‘het Leed der Eeuwen’ heette.
En die uitdaging sprak me wel aan, want hoe schrijf je nou op een realistische manier over een oorlog tussen draken en mensen?
Het is vrij duidelijk dat de draken gaan winnen."
"Ze kunnen vliegen, ze zijn goed gepantserd en ze kunnen vuur spuwen.
Ik vond het idee leuk: wat als ze moesten zien te overleven in plaats van terug te vechten?
Ik vond dat gewoon een heel interessant uitgangspunt.
En dat was het ook. Ik heb veel plezier gehad bij het schrijven van dat boek."
"Ik heb er eigenlijk nog meer van genoten dan van *Priory*.
Maar ik denk dat het schrijven van prequels interessant kan zijn, want veel mensen willen dat ik een vervolg schrijf op *The Priory of the Orange Tree*, maar ik denk dat het vervolg beter wordt als we eerst meer weten over het verleden, en de verhalen die het verleden te vertellen heeft."
"Ik denk dat het meer context en diepgang biedt als ik het vervolg schrijf.
En je had het over *The Bone Season*; je bent er al een decennium mee bezig.
Al meer dan tien jaar.
Hoe is je relatie met het boek in de loop der tijd veranderd?
Nou, ik ben dol op *The Bone Season*."
"Het is eigenlijk mijn favoriete werk dat ik ooit heb geschreven.
Het is een soort dystopische fantasy die zich afspeelt in een alternatieve toekomst over een oorlog tussen goden en mensen.
Ik vind het nog steeds geweldig, maar ik was nog heel jong toen ik het eerste deel schreef."
"Ik was 19.
En ik heb het gevoel dat mijn schrijfstijl sindsdien flink is veranderd.
Dus eigenlijk, voor het tienjarig jubileum, heb ik mijn Britse uitgever gevraagd of ik de serie mocht herzien en helemaal opnieuw kon bewerken."
"En ik heb de door de auteur gewenste tekst gemaakt, die eigenlijk gewoon mijn...
Het is een soort Taylor-versie.
Het is net als Samantha’s versie van The Bone Season."
"De director’s cut.
Ja, de director’s cut. Precies.
Of zoals wanneer ze videogames updaten zodat ze geremasterde graphics hebben.
Het is een beetje zoiets."
"Zoals een remaster.
Ja, het is eigenlijk hetzelfde verhaal, maar het wordt gewoon in een iets modernere stijl verteld.
En de personages zijn wat rijker uitgewerkt."
"En ik vul wat kleine gaten in het verhaal op die me vroeger niet waren opgevallen.
Dus ja, helaas zijn de nieuwe delen niet in het Spaans uitgegeven.
Alleen de oude delen.
En normaal gesproken zeg ik tegen mensen: lees die met de bloemenoplagen."
"Maar in Spanje zijn de bloemenomslagen eigenlijk nog steeds de oude vertaling.
Dus ik hoop dat de nieuwe vertaling er op een gegeven moment komt.
Maar ja, over het algemeen geldt voor de Engelse versie dat ik liever heb dat mensen de tekst lezen die de auteur zelf het liefst ziet."
"Die zou ik zeker lezen.
Zowel *The Bone Season* als je andere werken lijken op maat gemaakt voor een verfilming.
Zien er heel geschikt uit, toch?
Welk boek zou je graag verfilmd zien?
En wat is het allerbelangrijkste dat je graag behouden zou willen zien in de verfilming?
O, dat is een geweldige vraag."
"Nou, ik bedoel, ik zou graag zien dat *Priory of the Orange Tree* wordt verfilmd.
Dat is het andere boek.
Ik denk niet dat dat gaat gebeuren.
De reden daarvoor is dat *Game of Thrones* nog maar heel recent is geweest."
"Dat zijn draken.
En dan komt Fourth Wing er ook nog bij.
Dus ik denk dat er tegen die tijd waarschijnlijk een lichte oververzadiging aan draken zal zijn.
Ik bedoel, misschien wordt het in de toekomst wel gemaakt."
"Ik denk ook dat het heel, heel duur zou zijn.
Als je bijvoorbeeld kijkt naar het aantal draken in Game of Thrones, daar waren er zo’n drie.
In Priory of the Orange Tree zitten ontzettend veel draken."
"En dat niet alleen, er zijn ook wyverns, basilisken en lynnworms en nog een heleboel andere wezens.
Er zijn zelfs gigantische mangoesten.
Dus ik denk dat het wel heel duur zou zijn."
"En, even cynisch gezegd, ik zeg dit als lesbische vrouw.
Ik denk dat Hollywood misschien nog niet klaar is om zoveel geld te riskeren aan een film met lesbische hoofdrolspelers.
Ik ben er gewoon niet van overtuigd dat het op dit moment al zo vooruitstrevend is.
Dus nogmaals, misschien in de toekomst."
"Ik zeg niet dat ik denk dat het nooit gemaakt zou worden, maar ik denk dat het klimaat op dit moment een beetje lastig is, denk ik, voor een vooruitstrevende weergave van de LGBTQ-gemeenschap.
Nogmaals, misschien wel op tv, maar zeker niet in een film, denk ik, op dit moment."
"Bone Season, dat zou ik heel graag als tv-serie zien.
En ik zou het ook geweldig vinden als het een videogame zou zijn.
Ik ben een fanatieke gamer.
Je hebt mijn volgende vraag eigenlijk al een beetje beantwoord."
"Ga alsjeblieft verder.
Nee, ik ben een fanatieke gamer.
Dus ik speel al games sinds ik als kind op mijn vaders schoot zat en hem Tomb Raider zag spelen."
"En ik ben altijd al dol geweest op games.
En ik kan me ‘The Bone Season’ prima voorstellen als een videogame.
Ik heb ideeën over hoe het magische systeem in een game tot uiting zou komen en alle verschillende spelmechanismen die je zou kunnen gebruiken."
"Dus ik denk dat dat heel gaaf zou zijn.
Maar ja, ik zou het geweldig vinden als het een tv-serie zou worden.
Wat betreft wat ik graag bewaard zou willen houden: Ik heb twee scenario’s gezien van The Bone Season die waren geschreven toen ik de rechten verkocht."
"Eén daarvan was voor een film, en de andere was een soort pilotaflevering voor een tv-serie.
En er zijn zeker dingen die me opvallen als die eruit zijn gehaald."
"Zoals mijn hoofdpersonage, Paige, zij is Iers.
En haar Ierse afkomst is echt belangrijk in het verhaal.
En in één versie was haar Ierse afkomst eigenlijk een beetje weggehaald."
"Of het werd teruggebracht tot een soort stereotypen.
Zoals dat ze haar rood haar gaven omdat dat een Iers stereotype is, ook al is ze in het boek blond.
Dus ik zou absoluut willen dat Paige’s Ierse afkomst en het belang daarvan gerespecteerd worden als het verfilmd zou worden."
"Dat is een van de belangrijkste dingen voor mij.
Dit is heel interessant, want je had het over over gameontwerp in plaats van over het verhaal met betrekking tot de mogelijke videogame gebaseerd op The Bone Season."
"Dus misschien wordt die niet verfilmd.
Is dat iets wat je zou interesseren om verhalen te bedenken voor interactieve verhalen, voor videogames, verhalen die kunnen worden aangepast op basis van de keuzes van de spelers?
Is dat iets waar je je eens aan wilt wagen?
Ik denk dat het interessant zou zijn."
"Ja, ik bedoel, ik weet niet of The Bone Season daar wel helemaal geschikt voor zou zijn.
Omdat het volgens mij wel een heel specifiek verhaal heeft.
En dat komt omdat er vervolgdelen zijn."
"Als je een vervolg op de game zou maken, weet ik niet zeker hoeveel keuze er redelijk zou zijn in dat specifieke verhaal dat op iets anders is gebaseerd."
"Ik ben echt dol op spellen waarin je keuzes kunt maken.
Ik vond bijvoorbeeld Telltale’s The Walking Dead erg leuk.
Ik geniet echt van Baldur’s Gate 3.
Dat is zo’n beetje een van mijn favoriete recente spellen waarin je veel keuzes hebt."
"Dus dat zou gaaf zijn.
Ik weet alleen niet of het per se de juiste keuze zou zijn voor juist *The Bone Season*.
Maar ik vind wel dat games echt onderschat worden als vertelvorm."
"Zoals wanneer mensen het erover hebben, je weet wel, dat het bijvoorbeeld zo moeilijk is om mensen aan het lezen te krijgen.
Maar ik denk dat als ze gamen, ze in ieder geval dan zijn ze toch bezig met verhalen, toch?
En zelfs als je niet echt veel invloed hebt in een spel, dan heb je nog steeds interactie met het verhaal."
"Je loodst de personages erdoorheen, kiest wanneer je dingen doet, wanneer je doelen bereikt, en wanneer je een zijmissie gaat doen.
Dus ik vind dat het een beetje ondergewaardeerd wordt."
"Het wordt soms gezien als, oh, iets slechts als iemand te veel gamet.
Maar ik denk dat het nog steeds een manier is om, je weet wel, je te verdiepen in en je te laten meeslepen door verhalen."
"Natuurlijk.
En nog een bredere vraag over het creëren van mythes in je werk in het algemeen.
Probeer je eerder te werken aan de gebeurtenissen die gaan plaatsvinden in de werkelijkheid gaan gebeuren, of eerder aan hoe mensen daarop zullen reageren en hoe ze die gebeurtenissen zullen onthouden?
Zoals in de zin van hoe mensen in een verhaal zich deze gebeurtenissen herinneren."
"Precies.
Nou, ik bedoel, dat is in zekere zin het uitgangspunt van de Sinaasappelboom in zekere zin.
Het is alsof één groep mensen denkt dat de ridder, de figuur van Sint-Joris, degene was die de draak heeft gedood."
"En een andere groep denkt dat het de jonkvrouw was die de draak heeft gedood.
En ik dacht dat dat een interessant uitgangspunt zou zijn voor bijvoorbeeld twee verschillende religies."
"Ik bedoel, dat gebeurt ook in het echte leven.
Ik bedoel, als je kijkt naar de Abrahamitische religies, zoals het jodendom, de islam en het christendom, dan hebben ze best veel dingen gemeen."
"Zoals dat er vaak vergelijkbare verhalen zijn in hun oorsprong.
Zo zijn er figuren die in de religies voorkomen, die in meerdere religies terugkomen."
"Ik ben christelijk opgevoed, dus ik vond dat altijd al heel interessant.
Dus ja, ik begin vaak met wat er precies gebeurd is.
De gebeurtenis was dus dat iemand de draak versloeg."
"En dan, ja, denk ik na over wat voor interessante manieren er zouden zijn om daarop te reageren.
En toen moest ik nadenken: hoe zou die mythe misschien worden gezien door iemand die in een heel ander land woonde en nog nooit van een van deze figuren had gehoord."
"Interessant.
Dus ja, ik heb er gewoon veel plezier mee.
Zoals gewoon nadenken over verhalen en wie die verhalen vertelt en om welke politieke redenen dat ze dingen zouden kunnen veranderen."
"Dat soort dingen.
Oké, en tot slot, gaat Celsius ook over passie en de fans en, je weet wel, hen leren kennen, en dan jou leren kennen."
"Dus wat voor soort feedback die je van hen hebt gekregen?
En wat vertel je ze dat ze de volgende keer van je kunnen verwachten?
Oh, ik bedoel, Celsius is zo enthousiast geweest."
"Ik heb net met andere auteurs gepraat over hoe betrokken we het publiek vonden.
Want, weet je, soms krijg je zo’n publiek dat misschien een beetje stil is, wat prima is."
"Weet je, ik ben Brits.
Ik ben normaal gesproken best terughoudend en verlegen.
Dus ik begrijp het helemaal als het publiek een beetje stil is en misschien bang is om vragen te stellen."
"Maar gisteravond had ik weer zo’n evenement en het viel me gewoon op dat het publiek zo betrokken was en zo enthousiast, en ze lachten en klapten, wat echt heel fijn was."
"Ik had gewoon het gevoel dat, weet je wel, dat er mensen in het publiek waren die dingen riepen, zoals: ja, als ze het ergens mee eens waren, wat ik echt heel lief vond."
"Dus ja, je had het gevoel dat je, je een soort evenement samen met het publiek aan het doen was in plaats van voor het publiek, wat ik altijd heel leuk vind."
"En natuurlijk stonden er veel mensen in de rij, hadden, weet je wel, kunstwerken die ze zelf hadden gemaakt gebaseerd op de boeken.
En ik vind dat altijd, Ik bedoel, het is zo’n eer als jouw creativiteit de creativiteit van iemand anders aanwakkert."
"Ik vind dat altijd echt gaaf.
Dus wat ga ik nu doen?
Mijn volgende boek heet *The Moth Reborn*, het zesde deel in de *Bone Season*-serie."
"En dat komt eraan, *The Moth Reborn*.
Ja, dat komt in februari uit.
Ik kijk er al naar uit.
Heel erg bedankt voor je tijd, Samantha."
"Geniet nog van je laatste dag in Celsius.
Dat zal ik zeker doen. Heel erg bedankt."
