Yoshi and the Mysterious Book

Het is lang geleden dat ik een spel heb gespeeld dat gezinsvriendelijker is dan Yoshi and the Mysterious Book. Dit is een platformspel met vrijwel geen moeilijkheid, want je kunt niet sterven of schade oplopen, en er zijn geen vijanden om op te letten. Yoshi and the Mysterious Book is een spel gericht op jongere spelers, maar het is waarschijnlijk ook een spel dat meningen verdeelt.

Een enorm boek met een regenboogmonocle en een grote snor, bekend als Mr Encyclopedia, of simpelweg Mr E voor zijn vrienden, valt uit de lucht en landt precies waar Yoshi en zijn andere Yoshi-vrienden wonen. Meneer E is altijd nieuwsgierig geweest naar wat er daadwerkelijk op zijn pagina's staat en, zoals we weten, als boek zichzelf niet kan lezen, vraagt meneer E de nieuwsgierige Yoshi's of ze hem willen helpen zijn pagina's te verkennen.

Natuurlijk doen ze dat graag, en nu ga je op pad om een reeks verschillende thematische pagina's/werelden te verkennen, bewoond door allerlei mysterieuze dieren. Elk dier heeft zijn eigen level, en de levels draaien om het individuele dier qua gameplay. Er kan bijvoorbeeld een kikker zijn met een grote ronde mond die enorme zeepbellen kan maken, waar Yoshi in kan springen en zo naar hoge platforms kan zweven die hij anders niet zou hebben kunnen bereiken. Daarom is het niveau heel verticaal ontworpen. Het kan ook een grote vleesetende plant zijn waarop Yoshi kan rijden, en dat niveau zit vol met vlinders, allerlei insecten en andere dingen waar de hongerige plant met Yoshi's hulp op kan springen. De levels zijn dus ontworpen om perfect te passen bij het dier in focus en zijn bijzondere kenmerken.

Je moet zelf uitzoeken wat de speciale gave van elk dier is, waarvoor je het kunt gebruiken en welke andere creatieve activiteiten de cursus te bieden heeft. Het spel helpt niet, want je moet het zelf uitzoeken door te verkennen, te spelen en creatief te zijn. Het is makkelijk te achterhalen wat de speciale gave van het dier is, maar wat vindt de vleesetende plant bijvoorbeeld leuk (behalve vlinders)? Wat gebeurt er als je erop springt? Wat gebeurt er als je het gooit – bijvoorbeeld in een meer vol vissen? Wat gebeurt er als je een chili in zijn grote mond gooit? Hoe smaakt het eigenlijk? Wat gebeurt er eigenlijk als je je verstopt in het hoge gras? Wat gebeurt er als hij de kleine gelukkige wolkjes opeet die rondzweven? Deze dingen, en nog veel meer, moet je zelf uitzoeken, en dat is de hele aantrekkingskracht van Yoshi and the Mysterious Book: je moet je een weg naar alle antwoorden spelen.

In elk level zijn er genoeg dingen om te ontdekken en te proberen te vinden – jongere spelers zijn misschien tevreden met slechts een handvol van deze dingen en gaan dan verder, omdat er vrijwel geen voortgang in het spel is. Je verdient echter wel sterren voor elke ontdekking die je doet, en deze sterren helpen nieuwe werelden te ontgrendelen; Maar het spel is erg royaal met deze sterren, dus het duurt niet lang voordat een groot deel van de verschillende werelden is ontgrendeld. Als je daarentegen een meer ervaren speler bent, kun je proberen alles in de levels te vinden – en dat vereist dat je zowel geduldig als behoorlijk vindingrijk bent, maar het is niet iets dat een volwassene echt kan boeien.

Verschillende levels (en de bijbehorende wezens) werken behoorlijk goed, maar er zijn ook een paar die veel minder goed werken. De eerder genoemde vleesetende plant is erg leuk om mee te spelen, net als een komisch visserswezen, en er is ook een klein, pittig dier dat roder en roder wordt naarmate je het langer draagt, voordat het uiteindelijk explodeert, wat ook erg vermakelijk is.

Aan de andere kant zijn er ook veel meer gewoon, en sommige daarvan zijn ronduit saai of frustrerend om te spelen – bijvoorbeeld verwarde meeuwen die noch bijzonder vindingrijk noch bijzonder leuk zijn om mee te spelen. Het is dus een beetje een gemengd verhaal qua gameplay, maar gelukkig kun je altijd naar een ander level springen zonder dat het je voortgang in het spel beïnvloedt.

Yoshi's bewegingen zijn grotendeels hetzelfde als in andere spellen met de kleine groene dinosaurus; Hij kan voorwerpen eten die hem een voorraad dino-eieren geven om te gooien, hij kan springen en zweven over lange afstanden met zijn bekende "Flutter Jump", en hij kan hard op de grond stampen om kratten en andere objecten kapot te slaan. Als nieuwe functie kan hij echter ook voorwerpen of verschillende dieren oppakken en op zijn rug dragen – en daarmee kan hij gebruikmaken van de vaardigheden van deze dieren, wat de centrale mechaniek is van Yoshi and the Mysterious Book.

Het spel heeft een vrij onderscheidende uitstraling, want de graphics lijken bijna op een handgetekende strip, en hoewel de stijl vrij consistent is, heeft het nooit echt mijn verbeelding gegrepen. Aan de andere kant is het ontwerp van meneer E's boek echt prachtig, net als de vele schetstekeningen van de ontdekkingen die je onderweg doet, zoals ze in de pagina's van meneer E's boek zijn geschreven. De audio is helaas vrij middelmatig; de soundtrack wordt veel te vaak herhaald, en het geluid dat Yoshi maakt tijdens zijn 'Flutter Jump' kan je na een tijdje gek maken.

Yoshi and the Mysterious Book is niet echt mijn soort spel, maar ik zie - en waardeer - wat Nintendo hier probeert te doen: namelijk een spel maken voor jongere spelers waarin vrijwel alle barrières zijn weggenomen. De gameplay kent zijn ups en downs; Het is een spel dat spel en verkenning aanmoedigt, maar het niet-bestaande moeilijkheidsniveau zal waarschijnlijk de meningen verdeeld maken.

Meer ervaren spelers KUNNEN dit zeker spelen, maar de uitdaging bestaat er alleen uit om alles in elk level te vinden, en je moet erop voorbereid zijn dat het spel vrijwel geen moeilijkheidsgraad heeft als je besluit om Yoshi and the Mysterious Book te spelen voor de Nintendo Switch 2.