Zootropolis 2 (Zootopia 2 )

Bijna tien jaar na de release van de eerste Zootropolis in 2016 (of Zootopia, afhankelijk van de markt), zijn we eindelijk terug in deze stad die wordt bewoond door zoogdieren van allerlei soorten, maten en diëten, waar we onze geliefde Judy Hopps en Nick Wilde ontmoeten, twee van de beste hoofdpersonages in recente Disney-animatiefilms. Sterker nog, je zou een sterk argument kunnen maken dat Zootropolis Disney's beste en meest iconische animatiefilm is (exclusief Pixar) van het afgelopen decennium (en dus van dit kwart eeuw), misschien alleen achter Frozen.

Helaas, zoals vaak is gebeurd met Disney-vervolgen (en nog steeds gebeurt met Frozen 2, Moana 2 of Mufasa), is deze tweede film aanzienlijk inferieur aan de eerste, omdat het de vindingrijkheid van het origineel mist: al zijn kwaliteiten zijn herhaald uit de eerste film en voelen toch inferieur, minder origineel en minder leuk aan.

Ondanks de meer dan negen jaar die tussen de films zijn verstreken, speelt Zootropolis 2 zich bijna direct na het einde van de eerste film af, waarbij Hopps en Wilde samenwerken bij de politie, maar nog steeds als nieuwelingen. Na het ontdekken van een diepgeworteld complot dat de kernpijlers van de stad in de eerste film dreigde te doen wankelen, is het idealistische konijntje Judy hongerig om de stad opnieuw te redden, maar de vos Wilde, met een meer ontspannen houding, waarschuwt haar dat niet alles een groot avontuur zal worden.

Natuurlijk zullen ze, om een grotere film te maken dan de eerste, een nog diepere samenzwering vinden die opnieuw de kernpijlers van de stad bedreigt. Wat een uitputtende paar maanden om in Zootropolis te wonen...

Zootropolis 2 is misschien groter, maar niet slimmer. De onderwerpen van de film en de moraal lijken te veel op elkaar om op zichzelf op te vallen, maar ze zijn niet zo goed gepresenteerd en uitgediept. Het is fijn dat de film een ander "ras" presenteert (om zo te zeggen, de reptielen) dat vroeger naast de andere dieren leefde maar in ballingschap werd gedwongen en uit de geschiedenis werd uitgewist, maar dit is Disney, dus verwacht niet dat ze dieper graven en durven commentaar te geven op de genocide in Palestina, bijvoorbeeld.

Waar deze film vooral over gaat, is het verwelkomen en omarmen van onze verschillen, wat tot uiting komt in het grotere geheel (het conflict tussen zoogdieren en reptielen), maar ook in de relatie tussen Hopps en Wilde en hun opvallend verschillende persoonlijkheden. De mooiste en meest platonische vriendschap in Disney wordt op de proef gesteld... Eerlijk gezegd niet zoveel als ze hadden kunnen doen, dus de grote emotionele derde akte voelt wat vlak.

De chemie tussen de twee hoofdpersonages, gespeeld door Ginnifer Goodwin en Jason Bateman, is opnieuw wat de film voortstuwt en hem zelfs in de minst interessante delen overeind houdt. De nieuwe personages, voornamelijk een slang gespeeld door Ke Huy Quan en een bever gespeeld door Fortune Feimster, zijn niet erg leuk, en de plotwendingen zijn voorspelbaar, soms zelfs vergelijkbaar met die van de eerste film, maar de ware schurk is veel minder memorabel.

Zootropolis 2 (of Zootopia 2 ) is nog steeds een leuke, vermakelijke film, vol slapstickhumor met de dieren en de nieuwe omgevingen, zoals de mangrove, die je misschien niet hardop aan het lachen maken, maar je toch altijd een glimlach op je gezicht toveren. Toch was ik teleurgesteld dat we na negen jaar eigenlijk een herhaling van dezelfde elementen kregen. De nieuwe toevoegingen aan de cast voelen lang niet zo charismatisch aan als Hopps en Wilde, wiens relatie centraal blijft staan in het vervolg.

Maar hoewel ik waardeer wat ze willen doen met de twee hoofdpersonages en de les die ze ons willen leren over vriendschap en teamwork, lijkt het alsof ze een beetje bang waren om hun relatie echt op een betekenisvolle manier te testen om de uiteindelijke verzoening meer gewicht te geven (ik kan het niet laten om te denken aan de zeer ondergewaardeerde Monsters University hier). Wat uiteindelijk voelt als een gemiste kans. Zootropolis 2 is weer een conservatief Disney-vervolg dat genoeg doet om te vermaken, maar te veilig speelt om te verrassen.