Ik heb het gevoel dat mensen termen als "hidden gem" vaak een beetje misleidend gebruiken over indiegames die eigenlijk een goede hoeveelheid recensies en solide verkoopcijfers achter zich hebben. Maar in het geval van Northern Journey denk ik dat zo'n term volkomen terecht is. De game kwam uit in 2021, maar pas nu, begin 2023, werd ik dankzij een gloeiende Resetera-draad op de hoogte gebracht van het bestaan ervan. Het heeft net 1000 gebruikersrecensies op Steam verlegen en een snelle Google-zoekopdracht bevestigt dat het niet veel meer heeft dan een flink aantal kritische recensies en video's die eraan zijn gewijd. Daarom zal ik nu mijn deel doen om de GR-mensen te overtuigen waarom het zeker aan te raden is om er iets van 10 uur van je leven tegenaan te gooien en daarbij een extreem getalenteerde Noorse game-ontwikkelaar te ondersteunen.
Hoe omschrijf je Northern Journey? Een willekeurige Steam-gebruiker heeft het eigenlijk best goed genageld met de volgende korte aanbeveling: "Als David Lynch een Elder Scrolls-game regisseerde." Ja, Skyrim is waarschijnlijk de eerste game die in je opkomt als je Northern Journey begint te spelen, wat draait om het verkennen van een duidelijk Noorse wereld. Donkere bossen, troebele grotten, broeierige moerassen, diepe fjorden, met mist bedekte bergen - de wereld voelt koud, hard en beklemmend aan, maar ook melancholisch dankzij de fantastisch sfeervolle en soms sombere soundtrack, met unieke tracks voor elk van de gebieden van de game. Het lijkt erop dat de game is gemaakt in Elder Scrolls' Creation Engine, hoewel het Unreal Engine 4 lijkt te zijn, maar het voelt allemaal meer 'handgemaakt'.
Ik denk dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat recente Elder Scrolls-games, met hun grote open werelden, zelden van het ene op het andere moment het meest opwindende en geavanceerde levelontwerp bieden. Northern Journey daarentegen slaagt er op dat vlak in om te slagen dankzij het scherp gefocuste, lineaire ontwerp (halfopen gebieden komen voor, maar er is altijd één juiste weg voorwaarts) die inspiratie lijkt te putten uit zowel Zelda als Souls. De eerste omdat je vaak sleutels, wielen, handzwaaibewegingen en soortgelijke items moet vinden om vergrendelde gebieden te ontgrendelen. Dat laatste omdat je deuren tegenkomt die alleen van de andere kant opengaan; omdat je voortdurend bevredigende snelkoppelingen tussen gebieden creëert door ladders naar beneden te duwen, liften uit te zetten, kabelbanen te gebruiken, enz.; omdat je af en toe terug moet gaan door onhandige platformsecties; en omdat de personages van het spel cryptisch zijn in zowel spraak, aanwijzingen als motieven.
Het is ook de reden waarom het heel logisch is, net als de eerder genoemde Steam-gebruiker, om David Lynch voor te stellen als de regisseur van de game. Northern Journey is trippy, deels vanwege de cryptische personages, de donkere humor van de game en de alomtegenwoordige kleine en griezelige sfeer, maar ook omdat de wereld in evenveel mysterie als mist is gesmeerd, in die zin dat de ontwikkelaar zwaar put uit Noorse folklore (denk aan heksen, kabouters en dergelijke).
Dus is het spel een meesterwerk in een "perfecte" zin? Absoluut niet. Niet alle gebieden van het spel zijn van dezelfde kwaliteit, baasgevechten kunnen ernstig frustrerend zijn en het vechtsysteem in het algemeen kan het best worden omschreven als "janky." Je rent rond in de eerste persoon, met behulp van projectielwapens zoals katapulten, bogen en werpbijlen om allerlei griezelige crawlies te doden (als je een fobie hebt voor dit soort dingen, dit is NIET het spel voor jou). Het vechtsysteem heeft sterke associaties met Doom, Quake, Unreal Tournament en soortgelijke spellen vanwege de snelle beweging van de speler en de vele levens- en munitiecontainers verspreid over de omgeving. Maar vijanden zijn ook razendsnel, springen als verspringers en zuigen het leven in een mum van tijd uit je, dus het wordt vaak een kwestie van verwoed heen en weer sprinten met bloeddorstige reuzenmuggen, bloedzuigers en andere goodies op sleeptouw, terwijl je je elleboog borst laat, dan nog maar een seconde hebt om je om te draaien en te proberen het doel te raken met een kleine, onbetrouwbaar waarnemingsgraan.
Dit is ook de reden waarom ik je zou adviseren om VAAK te sparen. Het spel slaat niet automatisch op, het is aan de speler om te onthouden, maar gelukkig is het super eenvoudig en snel om snel op de 5-toets te slaan. Overigens is de game echt goed geoptimaliseerd en draait briljant op oudere of ongeschikte hardware.
Northern Journey is niet alleen Skyrim op sponzen. Hoewel de inspiraties duidelijk zijn, slaagt de game erin om zijn eigen, naar mijn mening, ongelooflijk verleidelijke identiteit te creëren. De wereld is zo fascinerend en het leveldesign in een groot deel van het avontuur zo boeiend, dat je bereid bent de ontwikkelaar te vergeven voor het halfbakken vechtsysteem. De oprichter van solostudio Slid Studio, een Noor genaamd Øystein, is echt iemand om in de toekomst op te letten, en hij verdient veel meer aandacht voor de kleine diamant in de ruwe die hij op Steam heeft gezet. Het perfecte spel voor een regenachtige dag en een dampende kop koffie aan de zijkant.