Hoewel ik mezelf niet echt een mobiele gamer zou noemen, is het fascinerend om te zien hoe het platform en de software zich vooral de afgelopen jaren hebben ontwikkeld. We zijn gegaan van het zien van mobiele games die volledig meedoen aan het bijna sombere landschap van tijdsbestemde activiteiten, een tsunami van goedkope en basale levenssimulatie-opties, en een enorme reeks trivia- en puzzelprojecten, allemaal naar alternatieven als Diablo Immortal en Call of Duty Mobile, en zelfs uitstekende ports zoals Fortnite, Minecraft, Balatro, en de lijst gaat maar door. Hoewel er onder pc- en consolepubliek een stigma bestaat dat mobiel wat minderwaardig is, is het een veel indrukwekkender en bewonderenswaardiger landschap dan vroeger.
Ik breng dit ter sprake omdat de volgende grote uitbreiding in de wereld van mobiel gamen van Ubisoft komt, dat na de lancering van Rainbow Six Mobile nu klaar is om The Division Resurgence aan te bieden, een uitsluitend mobiele versie van de populaire serie die probeert de authenticiteit van de franchise te behouden zonder de platformvoordelen die PC en console bieden. En weet je wat? Dit is geen slechte poging om zulke hoge ambities te bereiken.
Als je bijvoorbeeld naar The Division Resurgence kijkt, biedt het de kernpijlers van wat een The Division-ervaring inhoudt. Er is strak en spannend third-person actiegericht schietspel waarmee de speler een gevechtssituatie op zijn eigen manier kan benaderen. Er ligt veel nadruk op looten en krachtiger worden door betere uitrusting te verkrijgen en te verbeteren wat je in je inventaris hebt, wat gekoppeld is aan een gekleurd systeem. Er is een open wereld om te verkennen waar je vijanden op straat kunt tegenkomen terwijl je naar en van belangrijke en thematische verhaalmissies navigeert. Er is nog steeds een extractie-achtig element verbonden aan de Dark Zone waarbij je groot kunt winnen of met lege handen kunt vertrekken. Er ligt een focus op sociale gameplay waarbij je verschillende missies alleen kunt uitvoeren of in een squad met vrienden. Het punt is dat er veel is dat je meteen doet merken dat dit een The Division-spel is zonder enige twijfel of twijfel in je hoofd, ondanks de platformbeperkingen van mobiel.
Het ontwikkelingsteam van Ubisoft heeft uitstekend werk geleverd door een spel te leveren dat soepel speelt (ook al is het verre van visueel verbluffend...) en dat uitdagend maar lonend gameplay biedt. Ongeacht of je met de touchbediening speelt, die de meeste mobiele shooters weerspiegelt doordat je de linkerkant van het scherm vooral voor beweging ziet terwijl je aan de rechterkant richt en toetsen selecteert zoals herladen en vaardigheidsgebruik, of een aangesloten controller gebruikt, de actie is spannend en explosief, met een duidelijke focus op gameplay die geen wandeling in het park is. De vijandelijke AI is slim en zal je testen, met flankerende doelen en gepantserde of schildgebruikende dreigingen die op je afstormen zodat je niet achter dekking kunt schuilen, veilig voor gevaar. Je moet alert zijn in dit spel, het levelontwerp en je vaardigheden en middelen volledig benutten om sommige ontmoetingen te overleven, wat meer is dan veel mobiele games kunnen zeggen. Evenzo, hoewel ik niet zal zeggen dat ik dol ben op touchscreen-richtbesturing, werken ze hier behoorlijk goed, ook al is de controller-gebaseerde actie merkbaar beter.
Als je de kerngameplay neemt die effectief werkt, gecombineerd met de vrijheid van een open-wereld, wat voor mobiele standaarden behoorlijk indrukwekkend is, een compleet verhaal, gedetailleerde looter-shooter-systemen, progressie en buildcrafting toevoegt, en dit allemaal gratis aanbiedt, is het moeilijk om de genialiteit van The Division Resurgence vanuit het perspectief van de consument niet te zien. Dit wil niet zeggen dat er geen ruimte is voor verbetering, want dat is er wel, inclusief iets minder agressieve vijanden, want het gevecht (hoe graag ik ook van een uitdaging houd) is momenteel behoorlijk veeleisend, om maar één voorbeeld te zijn. Maar net als bij Diablo Immortal, als we gevestigde pc- en consoleontwikkelaars niet kunnen overtuigen om middelen te gebruiken op de meer gamergerichte platforms, dan is het krijgen van een project als The Division Resurgence vrijwel het beste alternatief, want zonder een cent uit te geven kun je toegang krijgen tot wat in feite een rudimentaire versie van de hoofdserie is. Dat is geen slechte ruil voor een spel dat je op een apparaat van zeven inch in de trein kunt spelen.
Dit brengt me echter bij enkele van de serieuzere problemen van het spel, namelijk dat The Division een complex aangelegenheid is, zowel qua presentatie als gameplaystructuur. Door New York zwerven en in gevecht verstrikt raken verliest veel van zijn briljantheid op een smartphonescherm, vooral als je geen 'Ultra'- of 'Max'-model gebruikt. Mijn ervaring met een iPhone 16 Pro is dat het spel geweldig liep, maar ik kon niet alles zien wat er gebeurde door het kleine scherm dat ook werd verstopt door twee duimen die probeerden op 30+ meter afstand nauwkeurig te mikken en vijanden te schieten. Er gebeurt gewoon veel om in zo'n kleine presentatie te proppen.
Evenzo, wat betreft de gameplay-structuur, is dit niet helemaal op een manier verwerkt die bekend met de serie zal waarderen. New York is een open-wereld en dat is indrukwekkend voor mobiele gadgets, maar we hebben het hier niet over een boeiende open-wereld, het is eerder een reeks levenloze blokken en straten waar je doorheen dwaalt op weg naar de volgende missie, waarbij je af en toe stopt om vijanden aan te pakken die 20 meter voor je zijn verschenen. De missies vereisen vervolgens dat je in aparte gebieden laadt waar groepen vijanden op je afvuren terwijl je door unieke 'arena's beweegt. De beste manier waarop ik de gameplay kan omschrijven is dat het bijna doet denken aan actiegames uit de jaren 2000, waar alles heel methodisch en formulematig was. Het werkt, en eer aan mobiel dat het al dit punt in zijn evolutie heeft bereikt, maar het is elders een wereld van verschil met moderne gamestandaarden.
Tot slot hebben we mijn grootste klacht, namelijk dat The Division al een complexe serie is die veel inspanning, tijd en nadenken vereist om het beste uit je builds te halen en te leren waar je de juiste items kunt krijgen en hoe je de gameplay-systemen kunt 'misbruiken'. Stel je nu voor dat dit gecombineerd wordt met een stortvloed aan functies uit free-to-play mobiele titels, of het nu talloze menu's zijn voor dagelijkse en wekelijkse quests, winkels met zielverpletterende monetisatie, battle passes, veel te veel valuta en grondstoffen die de ervaring simpelweg verstoppen, je snapt het wel. Het punt is dat er altijd een addertje onder het gras zit, en een spel als The Division Resurgence met al zijn gameplayvariatie en reflecties op de The Division-formule kan niet gratis worden aangeboden zonder systemen zoals deze die simpelweg anti-speler zijn.
Uiteindelijk krijgen we met The Division Resurgence erg vergelijkbaar met Diablo Immortal. In de kern is dit een zeer ambitieuze en indrukwekkende videogame die een enorme verbetering is ten opzichte van veel van wat het mobiele platform biedt, maar het wordt belast en tegengehouden door de opname van de opdringerige en demoraliserende mobiele elementen die het platform een slechte reputatie blijven bezorgen. Werkt het als een spel om 20 minuten per keer in te loggen tijdens het woon-werk? Zonder twijfel. Maar zou je ook urenlang kunnen gaan zitten en The Division Resurgence spelen, en uiteindelijk honderden uren aan het spelen doorbrengen, zoals gemakkelijk het geval is bij console- en pc-tegenhangers? Nee, het heeft niet de structuur of de poten om zo'n titel te zijn. We hebben het dus over een beter dan gemiddeld mobiel spel, maar ook een ander duidelijk voorbeeld dat mobiel nog steeds inferieur is aan de andere platforms.
