Een paar jaar geleden schilderde de knotsgekke vechter Gorn (uit Free Lives) virtuele gevechtsarena's met bloed en afgehakte ledematen in een leuk, stripboekachtig actiespel. Gorns rubberachtige gevechten gaan nu door op de slagvelden van de hemel, waar de speler vijf zonen van de god van het hiernamaals en een enorme hoop van hun bloedige uitdagingen tegenkomt.
Het uitgangspunt van Gorn 2 is duidelijk: sla elke tegenstander die op je pad komt in de gevechtsarena. In deze visueel indrukwekkende actie is de stijl vrij vorm, want het spel biedt een verscheidenheid aan mêlee- en afstandswapens naast vuisten om de missie te voltooien. Spelers kunnen kiezen uit gevechtsarena's met verschillende thema's, die worden vrijgespeeld naarmate je ervaring opdoet via gevechten, en naast basisvijanden krijg je te maken met gevaarlijke vallen en unieke baasgevechten.
Het gevoel van het VR-spel is goed. De virtuele handen reageren precies op de bewegingen van de Sense-controller en bieden een stevige grip op de wapens. Echter, net als in het eerste spel, veroorzaken tweehandige wapens, zoals de boog, af en toe problemen met onhandig vastlopen en vastlopen. De impact van de treffers voelt echter erg aanzienlijk. Dit wordt verzacht door de grappige "rubberbandfysica" van het spel, waarbij wapens en vijanden buigen onder de kracht van slagen alsof ze van rubber zijn gemaakt. Het buigen en ongecontroleerde wiebelen van de vijanden voegen een vleugje plezier toe dat past bij een bloederig spel en dit chaotische wiebelen wordt ook onderdeel van de uitdaging van het spel, omdat vijanden onvoorspelbaar bewegen. Een enigszins oneerlijke mechaniek is dat het raken op het wapen van een vijand terwijl het in rust ligt, schade toebrengt aan de speler, en deze inconsistentie veroorzaakt wat irritatie, hoewel vijanden elkaar ook aanvallen als ze elkaar hebben verwond.
De graphics in Gorn 2 zijn kleurrijk en passen goed bij de knotsgekke gameplay. De consistente stripboekstijl speelt succesvol met karikatuurachtige lichaamsverhoudingen en leuke details. Unieke speciale vaardigheden en wapens, zoals gigantische handen of ballonpijlen die vijanden de lucht in schieten, vormen een aangenaam contrast met het overmatige bloedvergieten en vliegende ledematen, wat zorgt voor een onderscheidende uitstraling. De personages zijn passend gedetailleerd met grappige animaties, maar hetzelfde karaktermodel wordt iets te vaak hergebruikt. Het is ook het vermelden waard dat het spel effectief gebruikmaakt van veelzijdige en stijlvolle effecten—van fakkelvlammen tot rookuitbarstingen in stripboekstijl—om de wereld levendig en organisch te houden. Bovendien draait het spel vlekkeloos op de PlayStation 5.
De audio is ook van hoge kwaliteit en past goed bij de luchtige algehele sfeer van het spel. De geluidseffecten zorgen voor veel gekletter en gekletter tijdens de arenagevechten, en het gegrom van de vijanden bij aanvallen en hun gejammer bij gewonden zijn amusant om te horen, wat deze rubberen personages wat persoonlijkheid geeft. De muziek, die doet denken aan Ierse battle tunes, heeft precies de juiste luchtigheid om de actie ontspannen maar toch passend sfeervol te houden.
Gorn 2 's virtuele vechtpartijen zijn vermakelijk, tijdverdrijfplezier, waarvan de sterke punten liggen in de consequent hoogwaardige uitvoering en het gekke uitgangspunt. Het verhaal biedt een geschikte reden om te vechten en het spel biedt ook de kans om verschillende uitdagingsgevechten buiten het hoofdverhaal aan te gaan. Hoewel je te vaak tegen dezelfde vijanden komt te staan en de schade soms te gevoelig kan zijn, heeft Gorn 2 het potentieel van het eerste spel naar een hoger niveau getild en het verslaan van de rubberen vijanden nog leuker gemaakt.