Ik was enorm onder de indruk van S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl toen het twee jaar geleden uitkwam. Ik ben af en toe teruggekeerd naar de Zone, want de mix van monsters, menselijke overleving en de fantastische wereld die GSC Game World creëert mag niet worden onderschat. Om die reden was het een waar genoegen om zowel de "Cost of Hope"-uitbreiding als de enorme update uit te proberen, die gratis is voor alle gebruikers. Hoewel deze recensie zich vooral richt op de uitbreiding, heeft de overstap naar een nieuwe game-engine geleid tot zulke uitgebreide visuele verbeteringen dat het vermelden waard is.
Cost of Hope is een zijverhaal dat parallel loopt aan het hoofdverhaal van het basisspel. Je ontvangt een radiosignaal en kunt, na een kort gesprek met andere Stalkers, naar een nieuw gebied binnen de Zone gaan. Dit gebied is al in eerdere S.T.A.L.K.E.R.-titels verkend, maar is nu toegankelijk in het tweede deel; het is een gebied dat bekendstaat als Het IJzerwoud. De naam geeft een aanwijzing over waar het allemaal om draait, want je brengt tijd door in een vrij grote elektriciteitscentrale met bijbehorende masten, stroomkabels, enzovoort. Tschorobyl en bepaalde aangrenzende gebieden zijn ook uitgebreid, en het is een lastig gebied om te navigeren, met behoorlijk wat platformen. Ik zou niet aanraden om deze plekken meteen aan het begin te bezoeken, want je zult uitgebreide anomalieën, nieuwe mutantvarianten en twee facties tegenkomen die niet tevreden zijn met hun vredesakkoord. En dit begint allemaal met een radiobericht ongeveer halverwege de hoofdcampagne.
Waar je ook bent in de wereld, de wereld ziet er ongelooflijk gedetailleerd uit en nodigt jou, de speler, uit om je omgeving te verkennen.
Zodra je naar het nieuwe gebied gaat, kom je al snel twee klassieke facties tegen, waarvoor je ook moet werken. Dit zijn Duty en Freedom, die in de eerdere titels actief met elkaar in oorlog waren. Dit kwam deels door hun ideologische verschillen: simpel gezegd wil Duty de buitenwereld beschermen en de Zone vernietigen, terwijl Freedom deze voor iedereen vrij wil houden en mogelijk uitbreidt. Als organisatie bestaat Duty uit voormalige soldaten, terwijl Freedom voornamelijk bestaat uit Stalkers die dit gebied willen behouden en de geheimen willen exploiteren. De ideologische kloof gaat eigenlijk over de toekomst van dit gebied en van de mensheid, waar vragen als of het beperkt, uitgebreid, gecontroleerd of volledig vernietigd moet worden, zaken zijn waar je een standpunt over moet innemen. Beide groepen zien zichzelf als handelend in het beste belang van de mensheid.
Ik hou van de dynamiek tussen de organisaties en wat zij bijdragen aan het verhaal. In S.T.A.L.K.E.R. 2 hebben beide groepen een vredesverdrag getekend en dat ontdekken we in het basisspel, wanneer we de groepen af en toe in de wereld tegenkomen. Duty bijvoorbeeld heeft een hoofdkwartier vrij dicht bij Chornobyl, en nu de kerncentrale en omliggende gebieden ook iets zijn uitgebreid, kun je nu meer van deze locatie verkennen en de facties tegenkomen. Helaas duurt de vrede niet lang en beginnen de partijen elkaar te bevechten, wat betekent dat je zelf moet ontdekken hoe dit verloopt. Je doel zal zijn om beide partijen terug aan de onderhandelingstafel te krijgen en een onbekende maar dodelijke huurlingenfactie aan te pakken. Ze zijn op zoek naar iets dat lijkt te verbonden aan een van de oprichters van de organisatie, en de ontwikkelaars duiken diep in de oorsprong van de facties en hun eerste leiders, en het is echt spannend als je de achtergrond van dit universum kent.
Als je de naam letterlijk vertaalt, is het IJzerwoud een gevaarlijke plek en moet je kortere routes kunnen vinden.
De missies zelf zijn zowel gevarieerd als spannend en het is duidelijk dat GSC Game World het een en ander heeft geleerd van alle feedback. Een missie kan bestaan uit het klimmen naar de top van een stroomkabel en het overhalen van een hendel, waarbij dit parkourvaardigheden en veel praktische vaardigheden vereist. Andere missies kunnen bestaan uit het vinden van iets dat verandert in een meerfasige missie, waarbij je diep onder gebouwen en in de duisternis terechtkomt. Ik vond dat er veel meer nadruk lag op horror, het navigeren door gevaren en de sfeer, en je zult ook dingen doen in de rest van de wereld. Verschillende missies zijn niet alleen in het nieuwe gebied, maar ook op plekken die je eerder hebt bezocht, waar je een voorbeeld is wanneer je Sircaa opnieuw bezoekt. De uitbreiding vindt plaats nadat je er voor het eerst bent geweest en de basis is vernietigd. Het was een van mijn favoriete missies in de uitbreiding en bood spannende nieuwe gevaren, vijanden, duisternis en nog veel meer in zowel bekende als onbekende delen van de basis.
Technisch gezien ziet het spel er aanzienlijk beter uit dankzij de engine-upgrade, die gratis is, ongeacht of je de uitbreiding bezit of niet. De nieuwe belichting is aanzienlijk beter en het spel oogt zowel levendiger als realistischer. Technisch gezien heb ik geen grote problemen gemerkt; het loopt net zo soepel als S.T.A.L.K.E.R. 2. Ik heb tijdens een uitbreidingsmissie één enkele freeze ervaren toen ik op een heel specifieke manier stierf en ik weet dat er meer bugs zijn, maar ik ben er tijdens mijn playthrough niet veel tegengekomen. Wat audio betreft, heb ik het gevoel dat ik meer op de achtergrond hoorde, omdat monsters meer lawaai maakten en de muziek nog steeds uitstekend is. Het wordt op verschillende manieren overgebracht: deels als achtergrondmuziek in de wereld, deels als radiomuziek waar de personages naar luisteren, en via Stalkers die gitaar spelen. Er is niet veel nieuws op audiofront, en ik hoop dat dat verandert met de volgende uitbreiding, want ik vind het heerlijk om af en toe de muziek van de radio te horen.
Soms mag je oude plekken opnieuw bezoeken, maar delen verkennen die je nog niet eerder hebt gezien.
Net als de Metro-serie is S.T.A.L.K.E.R. een boeiende, iets langzamer tempo actie-ervaring. Ik vind het ook fijn dat je nu de moeilijkheidsgraden kunt aanpassen en ik waardeer de missies en alle kleine grafische verbeteringen. Het is nog steeds geen volledig perfect spel, en deze uitbreiding is slechts een opstapje in het grotere, zich ontwikkelende verhaal. GSC Game World hint sterk dat ze van plan zijn door te gaan met een nieuwe uitbreiding, of misschien meerdere. Hun simulatie van de omringende wereld is ook zo verbeterd dat een kritiek op het origineel was dat vijanden teleporteren en niets doen zonder de speler. Het voelt alsof er nu meer gebeurt zonder jou, want je kunt dode, geplunderde lichamen vinden in een basis die je voor een missie hebt verlaten, en je kunt items kopen van hun lichamen van de overlevenden. De bijbehorende update verfijnt enkele van deze nieuwe elementen.
Ik had graag een paar nieuwe mutanten gezien, want variaties op oude zijn prima, maar ze hebben een vergelijkbaar uiterlijk, dezelfde animaties en heel vergelijkbaar gedrag. Minstens één van de nieuwe heeft een baasrol gekregen, dus dat is ook een probleem. De nieuwe wapens daarentegen zijn solide toevoegingen. Er is een nieuw geweer, een verdomd goed automatisch geweer en nog een paar andere opties. Mijn favoriet is waarschijnlijk de verrekijker, want een belangrijk aspect van de aanpassingen aan het origineel was het gebruik van een verrekijker, zoals in het tweede spel ontbrak een verrekijker omdat alle vijanden en personages op specifieke momenten dicht bij je stonden. Ik heb de verrekijker vooral gebruikt om vijanden te markeren en gevaarlijke omgevingen te vermijden, en hoewel ik niet zou zeggen dat ze momenteel zo nuttig zijn als in Gamma of Anomaly en soortgelijke mods, heb ik er baat bij gehad en zorgen ze voor wat extra spanning. Het is ook leuk om een hoog uitkijkpunt te vinden en over de wereld uit te kijken.
De outfits van de personages zijn belachelijk gedetailleerd. Ze zijn zo hoogresolutie dat je de rafelen bij de naden kunt zien. Als er één ding is dat S.T.A.L.K.E.R. 2 visueel goed doet, zijn het de outfits.
Samenvattend kan ik meteen zeggen dat de uitbreiding goed is; Het verkent klassieke facties, biedt nieuwe gebieden en nieuwe personages. Het bevat ook nieuwe gevaren, wapens en nieuwe uitrusting. Hoewel er aanzienlijk minder missies zijn dan in het basisspel, zijn ze qua missieontwerp en levelontwerp van relatief veel hogere kwaliteit, en ze zullen vooral aanspreken bij degenen onder jullie die echt genoten hebben van het eerste spel en de uitbreidingen. Ik vind het nog steeds de moeite waard voor nieuwe spelers, want het verhaal is meeslepend, de wapens zijn erg handig voor de rest van het avontuur, de mutanten bieden meer variatie en de verrekijker is geweldig voor de vlakkere, open omgevingen die je in het basisspel verkent. De uitbreiding had nog wat nieuwe missies, radiotracks en extra mutanten kunnen bevatten, maar over het algemeen breidt het de wereld op een goede manier uit en past alle verse content naadloos bij de hoofdcampagne. Als je S.T.A.L.K.E.R. 2 speelt, denk ik dat je dit moet oppakken.
De cutscenes zien er goed uit, hoewel ik zou willen dat ze bij mijn resolutie pasten.
Je ontmoet een hele reeks nieuwe gezichten, variërend van een dansende wapensmokkelaar tot mensen in nood. Veel van de personages met wie je werkt zijn uniek en interessant.
Met deze gratis update kun je nu je statistieken bekijken. Naast grafische verbeteringen door de nieuwe game-engine-upgrade, kun je meer te weten komen over je prestaties.
De verrekijker is van tijd tot tijd nuttig en draagt bij aan het gevoel dat de wereld een gevaarlijke plek is.