Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor Nederlands
reviews
A Plague Tale: Innocence

A Plague Tale: Innocence

Als de pestratten je niet te pakken krijgen dan doen de kwaadwillige Inquisitie dat wel in dit duistere en dodelijke avontuur van Asobo Studio.

Je bekijkt

Preview 10s
Next 10s
Ad

Er is iets enerverends aan avonturen die zich in het verre verleden afspelen en het is een beetje verrassend dat er niet veel meer games zijn die de geschiedenisboeken als inspiratiebron gebruiken. We hebben Assassin's Creed een aantal verschillende tijdperken zien bezoeken en een tijdje terug bracht Kingdom Come: Deliverance ons naar het middeleeuws Europa voor de reis door het feodalisme. Nu is de beurt aan het Franse Asobo Studio, een ontwikkelaar die zich tot nu toe heeft gespecialiseerd in het samenwerken aan familieavonturen van bekende franchises. A Plague Tale: Innocence is allesbehalve dat, maar voelt als een keerpunt voor een ontwikkelaar die zichzelf op de kaart wil zetten.

Het begint veelbelovend. De basisbesturing wordt uitgelegd via een introductie-tutorial waarin we Amicia de Rune ontmoeten, onze jonge hoofdrolspeelster en gids door dit door "pest"-avontuur. Het is een vernuftig uitgevoerd begin dat ons helpt de standaardbesturing onder de knie te krijgen, waarbij Amicia met haar broertje Hugo op de vlucht slaat. Het loopt al snel uit de hand en duurt niet lang voordat we de blikken van boze bewakers moeten ontwijken terwijl we door een labyrint van tuinen op het landgoed van de Rune-familie snellen.

Dat vroege momentum blijft het hele avontuur aanwezig en Asobo verdient lof voor het algehele speltempo van A Plague Tale. Hoofdstukken slepen zelden te lang voort en alles is dusdanig in balans, waardoor een degelijke progressie vrijwel zeker is. Sommige spelers zullen zo nu en dan jammeren over het gebrek aan uitdaging en het klopt dat er bij bepaalde momenten ietwat meer frictie welkom was geweest, maar de relatief welwillende moeilijkheid betekent dat het verhaal in het middelpunt kan staan.

Afgezien van een zeldzame uitschieter, wordt je nooit echt uitgedaagd, tenminste niet tot het einde van de game. Daarvoor voelt het alsof je hand stevig wordt vastgehouden met overduidelijke oplossingen die regelmatig worden aangeboden. Een groot gedeelte van A Plague Tale valt terug op vrij simpele sluipgameplay en enkele lichte puzzels om voor afwisseling te zorgen. Tegen het einde van het avontuur moet je snelle reageren en slimmer te werk gaan, maar het is beslist geen Dark Souls. Een van de boosdoeners is de belabberde kwaliteit van de kunstmatige intelligentie van de vijanden, met makkelijk te misleiden bewakers die last hebben van het slechtste zicht ooit in de middeleeuwen.

A Plague Tale: Innocence

Het voordeel van de simplistische sluipactie is dat het tempo van het verhaal onbewogen blijft en hoewel we niet precies hebben bijgehouden hoe lang het ons duurde om de game ui te spelen, voelde het niet te kort en was het zeker langer dan 10 uur. Tijdens de 'campaign' hebben we interessante locaties bezocht, waaronder kastelen, dorpjes, slagvelden en boerderijen. Deze rondreis door middeleeuws Frankrijk is wordt bekrachtigd door de introductie van verschillende personages die zich bij Amicia en Hugo voegen op hun avontuur, en deze bonte verzameling van overlevenden krijgt het zwaar te verduren.

Het geweldige tempo van het verhaal wordt geholpen door enkele voortreffelijke schurken en de constante dreiging van dodelijke ratten, die niets liever willen dan alles en iedereen wat te dichtbij komt te omzwermen en te verslinden. De ratten reageren op licht, wat het uitgangspunt vormt voor de vele puzzels van de game en mettertijd speel je een aantal 'potions' vrij die verschillende effecten op de ratten hebben en, in sommige gevallen, op niet speelbare personages. Het is nadat je een aantal van deze opties hebt vrijgespeeld, zoals de mogelijkheid om vuur te doven of ongedierte naar specifieke plekken te lokken, dat de gameplay schittert. Dit wordt later bekrachtigd door meer complexe gebieden met extra bewakers die hun eigen trucjes hebben die bepaalde vaardigheden onbruikbaar maken, waardoor je nog creatiever moet nadenken met de middelen die je hebt.

Het hele verhaal is erg mysterieus en zelfs na het kijken van de aftiteling zijn we niet 100 procent zeker over alles wat we hebben meegemaakt. Het verhaalt hakkelt zeker door enkele vroegtijdige plotgaten, maar alles komt uiteindelijk samen en wordt aan het einde iets duidelijker, zelfs al is het niet allemaal een samenhangend geheel. De ratten en hun gedrag geven de gebeurtenissen een vleugje fantasie en zijn een constante, gevaarlijke aanwezigheid die fouten met een snelle en pijnlijke dood afstraffen. Even duister zijn de menselijke vijanden, waarbij de leidinggevenden van de onheilspellende Inquisitie er alles aan doet om jou en je vrienden op te jagen. Al met al is het een meeslepend en goed vertelt verhaal, waar we van begin tot eind van hebben genoten. Al geven de jeugdigheid van Amicia, Hugo en hun vrienden soms het gevoel van een tienerdrama. Het type waarbij wordt bewezen dat kinderen ook helden kunnen zijn.

A Plague Tale: Innocence
A Plague Tale: InnocenceA Plague Tale: Innocence