Hell Let Loose: Vietnam

Voor alles wat Battlefield, Call of Duty, Enlisted en zelfs BlackMills World War I Series goed doen, is geen enkele bijzonder goede weergave van de ware aard van oorlog. Deze titels zijn ontworpen om snel, spannend, vloeiend en effectief een meer arcade-achtige shooter te zijn waarbij serieuze simulatie wordt opzijgezet ten gunste van het zo snel mogelijk terugkeren naar de actie. De Hell Let Loose-serie is dat helemaal niet.

Hell Let Loose is ontworpen als een meer gesimuleerde oorlogsvoering, wat betekent grote slagvelden, verwoestende wapens en voertuigen, zwaar terrein om te overwinnen en zware conflicten wanneer je oog in oog staat met een tegenstander. Hoewel je in Battlefield 6 na een vuurgevecht kunt worden verslagen, waarbij jij en een vijand elkaar bestooken met kogels, en na een herplaatsingsfase van 10 seconden weer mee kunt doen, kun je in Hell Let Lose misschien wel een minuut wachten nadat je bent neergeschoten door een aanvalsgeweergebruiker die in het struikgewas ligt. je leven in een oogwenk zien vervagen. Het punt is: dit is een spel voor oorlogsliefhebbers, ontworpen om gespeeld te worden door mensen die verlangen naar teambrede communicatie, strategische kennis en minder nadruk op iemands schiet- en vaardighedenset.

Ik vind het de moeite waard om dat punt vanaf het begin duidelijk te maken, want Hell Let Loose: Vietnam - een toegewijd vervolg dat het oorlogsgebied van de Tweede Wereldoorlog inruilt voor de Vietnamoorlog - kan een behoorlijk uitdagend spel zijn om te begrijpen en te spelen. Het is bedoeld om authentiek aan te voelen, en dat betekent wapens gebruiken zonder handige en geavanceerde accessoires, als een volledig team moeten samenwerken om een bevoorradings- en inzetnetwerk op te bouwen, toegewijde piloten en vrachtwagenchauffeurs te hebben die middelen naar het front brengen, en dat alles terwijl ze vechten over belangrijke doelen op een kaart die zo breed is dat de diameter te voet tientallen minuten kan duren.

Dit door Expression Games ontwikkelde vervolg is een project dat complexiteit terugschroeft op gebieden waar moderne shooters misschien wat overheersend zijn geworden, terwijl het complexiteit op veel andere plekken introduceert. Het lijkt meer op de titels van BlackMill, waarbij spelers handmatig garnizoenen en bevoorradingspunten moeten bouwen terwijl ze de frontlinie vooruitduwen in een poging cruciaal gebied te veroveren, maar iedereen die het originele Hell Let Loose heeft gespeeld, zal dit ontwerp meer dan goed kennen. Waar Hell Let Loose: Vietnam de dynamiek verandert, is in de vorm van zijn asymmetrische oorlogsvoering. Wat ik bedoel is dat de twee rivaliserende facties niet meer even goed uitgerust zijn als voorheen. Het Amerikaanse leger beschikt over dure pantser en vuurwapens, met ruime toegang tot helikopters en geavanceerde luchtvaartuigen die anders het slagveld zouden domineren. Het Noord-Vietnamese leger (NVA) is echter slim en vastberaden en gebruikt zijn guerrillatactieken in zijn voordeel, waardoor deze factie tunnelsystemen kan aanboren om snel over het slagveld te komen. Het is een ontwerp waarbij de ene factie aanvoelt als een bulldozer die gestaag door de jungle ploegt, terwijl de andere zich aanpast aan de omgeving en deze eigen maakt, wat leidt tot een wendbaardere en minder rigide speelstijl.

Het is een effectieve balans, want de NVA is moeilijk vast te pinnen en kan lastig zijn in het struikgewas met hun beter gecamoufleerde uiterlijk, terwijl de Amerikaanse troepen worden versterkt door aardschokkende tanks en dodelijke helikopters die van bovenaf vuur kunnen houden en troepen diep in vijandelijk gebied kunnen droppen zonder dat een speler het gevaarlijke betwiste gebied te voet hoeft te oversteken. Maar hoewel dit ontwerp aanwezig is, verandert het niets aan het feit dat we het hier nog steeds over de Vietnamoorlog hebben, wat betekent, in tegenstelling tot moderne conflicten in het Midden-Oosten, waar westerse soldaten zijn uitgerust met de nieuwste technologie en gereedschappen in vergelijking met de basis- en verouderde aanvalsgeweren van de inheemse troepen, in Hell Let Loose: Vietnam zelfs het Amerikaanse leger met hand en tand moet vechten wanneer conflicten uitbreken. Wanneer kogels beginnen te vliegen, verdwijnen veel van de voordelen van elke factie, en bevinden we ons in meer traditionele shooter-gameplay.

Vanaf dit punt zul je ontdekken of Hell Let Loose: Vietnam daadwerkelijk een spel voor jou is. Ongeacht het teamspel, de communicatiesystemen die zich over squad- en nabijheidsvocalen bevatten, de strategie bij het aanvallen of verdedigen van een doel, als er kogels vliegen, ontdek je of dit spel je aanspreekt. Door de authenticiteit van de actie zul je geen lange vuurgevechten aangaan. Er is weinig betekenisvol heen en weer, want je besteedt veel middelen aan het pompen van kogels in het struikgewas om vijanden te onderdrukken of een schaduw te targeten die een vijand zou kunnen zijn. De vijand doet dit allemaal terug op je en als je geraakt wordt, word je bijna direct gedood met een enigszins anonieme zwarte achtergrond die je laat weten dat je bent gedood zonder veel feedback over hoe. Hell Let Loose: Vietnam is soms een onverbloemd authentieke shooter, en de waarheid is dat je dit soort videogame moet willen, anders is het niet jouw kopje thee. Er is geen snelle actie en geen casual karakter in deze shooter. Dit spel biedt lange en uitgestrekte potjes die 90 minuten kunnen duren, waarin je tientallen minuten doorbrengt in herplaatsingsschermen nadat je bent gedood door een verdwaalde kogel, waarbij er bijna geen visuele of auditieve feedback is over wat er is gebeurd.

Ik zeg niet dat het een fundamenteel verkeerde ontwerpkeuze is om op deze speelstijl te leunen, want er zullen velen zijn die hiervan genieten en verlangen naar dit soort shooter. Maar tegelijkertijd is dit niet voor iedereen een spel. Je moet altijd gefocust zijn, aanwezig, beschikbaar en bereid om met bondgenoten te communiceren. Je moet verwachten dat je veel tijd doorbrengt met dood, herplaatsing of teruglopen naar het slagveld. En je moet dit alles doen terwijl je je ervan bewust bent dat het Vietnam-oorlogsgebied een veel dichtere en gecamoufleerde setting is vergeleken met de meeste locaties uit de Tweede Wereldoorlog, wat betekent dat jij en vijanden een groot deel van de tijd in struiken en gebladerte liggen, wachtend tot iemand zijn hoofd opsteekt of langsloopt zodat je ze kunt aanvallen als een Venusvliegenval.

Simpel gezegd is Hell Let Loose: Vietnam een ingewikkelde en nogal hardcore shooter-ervaring. Dit wordt óf de perfecte shooter voor jou, óf je ergste nachtmerrie – er is echt geen middenweg voor dit spel. Hoe dan ook, of je het nu leuk vindt of haat, Expression heeft een titel gecreëerd met krachtige en aangename schietactie, gedetailleerde en levendige graphics, en een overvloed aan gameplay-opties die gekoppeld zijn aan de verschillende modi en klassen. De enige vraag is of je de toewijding en geduld hebt om de fijne kneepjes van het spel te leren voordat je op zoek gaat naar iets minder veeleisends.