Nioh 3

"Dus onze angsten zijn helaas tot op zekere hoogte werkelijkheid geworden. In plaats van het eerdere spel aan te scherpen, heeft de ontwikkelaar nog meer gameplaysystemen bovenop een al flinke berg vuile vaat gelegd en is feature creep een zorg geworden. We denken dat een meer gefocust avontuur een sterkere algehele ervaring zou hebben opgeleverd, omdat het nog steeds erg leuk is om tegen Yokai te vechten, een slimme samoerai te verslaan in een duel, het enorme aantal complexe animaties midden in het gevecht te bewonderen, of gewoon vol ontzag te staan bij het aanzicht van de stralende Guardian Spirits. Veel van de systemen van het spel zouden in theorie een prima samoerai-avontuur moeten zijn, maar het wordt zelf gekenmerkt door zijn complexiteit, waardoor het moeilijker dan ooit is om Nioh 2 te begrijpen en te eren voor wat het is."

Zo eindigde Stefan zes jaar geleden zijn recensie van Nioh 2, en ik zei heel vergelijkbare dingen in mijn recensie in Noorwegen. Het leek erop dat de ontwikkelaars het daarmee eens waren, want Team Ninja eindigde dat jaar met de aankondiging dat ze in ieder geval een pauze wilden nemen van Nioh. Betekent het terugkeren van de franchise dat de ontwikkelaars iets nieuws en spannends hebben gevonden dat een derde spel rechtvaardigt? Helaas niet.

Ik wil echter beginnen met positief te zijn. Nioh 3 is nog steeds, zoals Alex in zijn preview in december zei, erg leuk om te spelen. Degenen onder ons die van het gevecht in de eerste twee games genieten, zullen deze keer nog steeds plezier hebben, want het voelt erg vergelijkbaar met een paar verbeteringen en veranderingen.

Het meest opvallende verschil is dat je naadloos kunt wisselen tussen de samoerai- en ninjastijl. Samurai is in principe precies hetzelfde als voorheen, terwijl ninja sneller is en minder uithoudingsvermogen gebruikt in ruil voor het niet kunnen herstellen met de traditionele Ki-puls. Zie het als een snellere manier om uitrusting en vaardigheden te wisselen, wat het ook makkelijker en naadlozer maakt om je aan te passen aan verschillende situaties in gevechten. Een mooie optie, ook al verandert het niet zoveel als de marketing wil doen geloven wanneer de drie houdingen van de samoeraistijl vergelijkbare ideeën blijven bieden.

En hier moet ik benadrukken wat me het meest stoort aan Nioh 3: Het lijkt gewoon alsof de ontwikkelaars besloten hebben meer toe te voegen in plaats van de dingen die er al waren te verbeteren. Je krijgt hier zelf heel snel een gevoel van, want de overgrote meerderheid van de vijanden is precies hetzelfde. Ontwerpen, animaties, aanvallen en geluiden zijn extreem vergelijkbaar, zo niet rechtstreekse kopieën van Nioh en Nioh 2. Dit had makkelijk voor een uitbreiding kunnen worden aangezien gezien hoe vaak ik déjà vu heb gehad. Af en toe verwijzen naar eerdere ervaringen kan echt leuk zijn, maar er volledig op vertrouwen verpest het plezier. Degenen onder jullie die Nioh en/of Nioh 2 hebben uitgespeeld, kunnen de meeste vijanden verslaan zonder zelfs maar te kijken, dankzij het honderden keren dat je het eerder hebt gedaan. In plaats van onder de indruk en nerveus te zijn bij het zien van een nieuwe mysterieuze vijand, zat ik daar op de automatische piloot. Heb ik meegemaakt.

Natuurlijk is het leuk om onblokkeerbare aanvallen te kunnen counteren door je stijlwisselingen goed te timen, omdat het je ook sterker of sneller maakt, maar het mist de impact - zowel qua gameplay als presentatie - van de beste parrysystemen in de industrie (inclusief de vrij bevredigende in Nioh 2 om een vreemde reden). Het doet me denken dat het een verandering was om de verandering zelf.

Grotere, meer open ruimtes hadden ook enkele van deze problemen kunnen verlichten, dus het is teleurstellend dat Alex' angsten uit de preview terecht waren. Deze gebieden zijn eigenlijk gewoon het spel dat de klassieke kaarten samenstelt in plaats van ze te scheiden met laadschermen en dergelijke. Fans van de serie weten meestal precies waar verzamelobjecten verstopt zijn, hoe ze vijanden kunnen besluipen en wanneer een eikel klaarstaat om je vanaf het plafond te "verrassen".

Team Ninja probeert het wat spannender te maken door Metroidvania-achtige elementen toe te voegen, zoals gebieden die gesloten zijn achter Spirit Guardian-vaardigheden die je later in het verhaal krijgt, en zijmissies waarbij je iets anders moet doen voordat je beschikbaar wordt. Het probleem is dat het is alsof je een stuk pepperoni toevoegt aan een pizza die je al meerdere keren hebt gegeten. Is het geprikt? Ja. Maakt het verschil? Nee. Om Stefans eerder genoemde recensie van Nioh 2 te citeren: "In plaats van het eerdere spel aan te scherpen, heeft de ontwikkelaar nog meer gameplaysystemen bovenop een al flinke berg vuile vaat gelegd."

Dan is er nog het feit dat de derde keer niet ideaal is voor het lootsysteem. Het lijkt erop dat Stefan en ondergetekende tot de minderheid behoren die denken dat Nioh 2 ons te veel zwaarden, helmen, amuletten en wat het ook mag zijn heeft gegeven, want het zegt iets als je 2.000 stukken uitrusting kunt dragen en ik had dat waarschijnlijk na een paar uur overtroffen als ik niet had vermoed wat er zou komen en 90 procent van wat ik kreeg had verkocht/gedemonteerd/aangeboden. Misschien had ik een deel ervan gehouden als meer beloningen voor het doden van vijanden en het vinden van kisten beter waren geweest of in ieder geval dichter bij wat ik al had uitgerust, maar items van gewone witte kwaliteit krijgen na 60+ uur terwijl alles wat je bezit paars is, doet me denken aan iets simpels dat het grootste deel van Nioh 3 weerspiegelt: kwantiteit boven kwaliteit.

Ik zou je tijd kunnen blijven verspillen door de verschillende manieren op te sommen waarop Nioh 3 mensen wil geven die denken dat de waarde van een game gebaseerd is op uren gespeeld wat ze willen, maar laten we de TikTok-generatie blij maken door het kort en simpel te houden. Nioh 3 is simpelweg een goed spel omdat het meer Nioh en Nioh 2 is, met een paar extra elementen van verschillende speelstijlen, een paar nieuwe vijanden, grotere omgevingen en wat kleine gameplay-aanpassingen. Degenen onder jullie die gewoon op zoek zijn naar meer Nioh/Rise of the Ronin/Wo Long: Fallen Dynasty, krijgen precies dat. Iedereen zal vergeten dat dit zelfs uitkwam tegen de tijd dat de Game of the Year-awards in december beginnen, want ik overdrijf een beetje door te zeggen dat dit is wat AI zou hebben gemaakt als je het had gevraagd om Nioh 3 te ontwikkelen. Wat we negen jaar geleden geweldig vonden, wordt hergebruikt met een paar meer mainstreamgerichte aanpassingen in een grotere wereld. Het is niet slecht, want dit maakt Nioh 3 een goed spel. Het is gewoon saai en repetitief terwijl het genre sinds 2017 is verbeterd en zoveel beter is geworden.