We hebben Pokkén Tournament gerecenseerd toen deze uit kwam op de Wii U en vonden het een redelijk goede instapvechtgame. Zonder de behoefte aan verhalen of avonturen duikt de game direct in één-tegen-één gevechten. In plaatst van het turn-based vechten van de originele Pokémon-games richt Bandai Namco's vechtgame zich op een andere tak van actie en, hoewel het niet zo bevredigend is als een Street Fighter of diens neef Tekken, is het niettemin ongelofelijk makkelijk om op te pakken en van te genieten.
Pokkén Tournament DX (uitgesproken als Deluxe) is een combinatie van de originele Wii U-games en de arcade-releases, met enkele extra personages en gamemodi er bij voor de aardigheid.
De eerste nieuwe extra vechters zijn Croagunk, Empoleon, Darkrai en Sizor, die allemaal afkomstig zijn uit de arcadeversie naast het Switch-exclusieve nieuwe personages Decidueye. Deze zijn allemaal vanaf het begin aan in de game beschikbaar, naast alle originele vechters inclusief Shadow Mewtwo, waardoor het niet nodig is om alle personages vrij te spelen. Er zijn ook de nieuwe support Pokémon, Litten en Popplip, die het aantal supportpersonages tot 32 stuks verhoogt, weliswaar in paren.
Er is een kleine, maar merkbare upgrade op grafisch gebied, waar docked (in het standaard) de Switch 1280 x 720p toont met een framerate die vrijwel perfect op 60 fps loopt. Dit maakt het niet alleen scherper, maar zorgt ook dat het veel soepeler loopt. Het is echter niet zo scherp en helder in de handheldmodus. Kleine vervaging en kartelige randjes kunnen tijdens enkele grotere aanvallen gezien worden en de achtergrondgebieden lijkt in te leveren op visueel vlak.
Local Battle is nu beschikbaar op Selen Island voor jou en een vriend om in lokale co-op van te genieten; handiggenoeg kunnen de Switch Joy-Cons in deze modus gebruikt worden, zonder dat er een tweede controller nodig is. De instellingen kunnen aangepast worden voor spelers van ieder vaardigheidsniveau; je kunt daarnaast ook het aantal rondes en de lengte van die veranderen.
Split-screen is toegevoegd, iets waar we erg naar uit kijken, maar uiteindelijk waren we enigszins teleurgesteld door de uitvoering hiervan. In plaatst van dat iedere speler de helft van het scherm krijgt is het slagveld afgebakend door een grote rand aan de boven- onderkant van het scherm, waardoor dit gereduceerd wordt tot ongeveer een kwart van het oorspronkelijke scherm. Dit is toelaatbaar in de dockmodus en op een tv van 50-inch, maar in tabletopmodus is het scherm hier veel te klein voor en in combinatie met de mindere graphics is het lastig om dit op deze manier te spelen.
Spelend in de handheld en singeplayermodus biedt de Switch de keuze om de linker analoge stick of vierpuntsdruktoets (d-pad) te gebruiken om te bewegen. Hoewel de meeste de vierpuntsdruktoets de beste optie vinden voor vechtgames maakt de afstand van de knoppen het lastig om vloeiende bewegingen uit te voeren en is de analoge stick de betere keuze voor het uitvoeren van snelle bewegingen. Voor splitscreen en tabletop zijn de Joy-Cons perfect voor spelers met kleinere handen, maar toen wij dit gebruikte werden vrijwel alle knoppencombinaties onmogelijk doordat we meerdere knoppen tegelijkertijd indrukten. De rechter Joy-Con heeft hier met name last van doordat de +-knop zo dicht bij de twee aanvalsknoppen zitten en dient als een pauze-knop.
Pokkén spelen met een Pro Controller is gelukkig vrijwel perfect en we hebben vrijwel al onze tijd doorgebracht met de Switch in de dock en de singleplayermodus. Hierbij voelt de Pro niet alleen het beste door de knoppenlayout, maar het voelde ook meer als een echte vechtgame dan met de Joy-Cons (tenzij je natuurlik een arcadestick gebruikt).
Wireless Battle is een nieuwe optie waar lokale gevechten kunnen plaatsvinden tussen twee naburige Switch-consoles en dit is ideaal voor tabletop. Het vereist echter dat beide spelers een exemplaar van de game hebben. Online Battle aan de andere kant, introduceert 3-tegen-3 teamgevechten, online ranked play en friend-only groepsgevechten. Helaas, konden we, op het moment van schrijven, dit niet effectief testen door het gebrek aan spelers op de servers (als we problemen tegen komen dan updaten we deze tekst naderhand, al wist een collega deze modi tijdens een pre-launch-event zonder problemen te spelen). Een ding wat ons opviel is dat de servers als er geen speler gevonden kan worden je automatisch tegen een cpu laat vechten; dit heeft geen invloed op je online ranking, maar het zorgt er voor dat je niet in een lege lobby blijft zitten.
In zijn geheel is dit een goede port van een goede vechtgame, breidt het uit wat er eerder al beschikbaar was en gebruikt het de veelzijdigheid van de Switch. Er zijn enkele kleine problemen, maar de meeste hiervan kunnen weggewuifd worden. Pokémon-liefhebbende vechtgame, die nooit het origineel op de Wii U hebben gespeeld, hebben genoeg redenen om deze actievolle cross-over uit te proberen.