Toen Jonas - die een recensie schreef van Robocop's eerdere escapades - en ik Robocop: Rogue City bespraken, waren we het er allebei over eens dat de sfeer in veel opzichten perfect was vastgelegd. Je kunt een vergelijking maken met Indiana Jones and the Great Circle van vorig jaar, waar het gevoel als geheel beter was dan het spel zelf. Omdat in zowel de avonturen van Robocop als Indy de charme van de films wordt vastgelegd - vaak in meerdere delen op briljante wijze. Maar tegelijkertijd wordt het een beetje naar beneden getrokken door spelmechanismen die niet helemaal naar tevredenheid werken. Maar juist omdat de sfeer zo trouw is aan het model en soms zo fantastisch, wordt het leuk om te ervaren ondanks de tekortkomingen met betrekking tot het spelontwerp.
Nu, iets meer dan anderhalf jaar sinds het laatste avontuur van Robocop, komt er een vervolg dat in ontwikkeling begon als een DLC, maar in plaats daarvan uitgroeide tot een apart spel. Een "stand alone" met een kortere speelduur en een lager prijskaartje, maar waarvoor het basisspel niet hoeft te worden gekocht en uitgevoerd.
Je kunt spelen als Murphy voordat hij Robocop werd, en de reeks biedt een welkome variatie in termen van omgeving.
Het politiebureau, dat diende als hub in Robocop: Rogue City, is aangevallen en wanneer Robocop het onderzoekt, vindt hij veel politieagenten dood. Het station ligt grotendeels in puin en het zal natuurlijk de taak van de tinnen man zijn om erachter te komen wie er achter de wrede aanval zit. Hij wordt gewezen in de richting van een hoog gebouw genaamd OmniTower, waar het zijn taak is om snel de top van de hoge toren te bereiken. Daarna volgt een acht uur durend slachtfestijn dat zich vooral concentreert op de rauwe actie die we ook in Rogue City veel kregen.
Er zijn nog steeds enkele eenvoudigere elementen van puzzels en detectivewerk, maar de focus ligt deze keer op minder rustige momenten en meer op het schieten erdoorheen. Unfinished Business behoudt dezelfde vaardigheidsboom en veel andere dingen uit het hoofdspel zelf, dus er zijn hier geen radicale veranderingen. We vinden verschillende elementen zoals het openbreken van deuren, rondslingerend bewijs dat ervaringspunten geeft, dingen die gegooid kunnen worden en dingen die ontploffen. Als je Rogue City hebt gespeeld, is er simpelweg niets dat je direct verrast op het gebied van gameplay. Het gooit vooral nieuwe soorten vijanden naar je toe en, zoals ik al zei, er is een nooit eindigende focus op het neerschieten van honderden slechteriken.
Het is als een iets langzamere Call of Duty. Waar het stijve bewegingspatroon van Robocop hem niet toestaat om naar voren te rennen of zichzelf soepel in dekking te werpen. Hier is het belangrijk om gang na gang, kamer na kamer van veel gespuis op te ruimen. Alle actie is net zo rauw als de vorige keer - er is zelfs een nieuw type "take downs" waarbij Robocop de omgeving kan gebruiken om bedreigingen op een creatieve manier te vernietigen. Er zijn ook enkele nieuwe wapens en enkele spelsequenties die verrassingen bieden. Sommige van deze nieuwe geïntroduceerde vijanden kunnen ook veel meer klappen krijgen, dus hoewel je wapens eenvoudigere vijanden tot bloedige pulp kunnen schieten, zijn er enkele waarvoor je meerdere magazijnen erin moet legen. Ik merkte dat ik de vaardigheden moest gebruiken om de tijd te vertragen of de vijanden aanzienlijk meer te verblinden dan in Rogue City. Juist omdat er gewoon meer en hardere tegenstand is om op te schieten.
Hoewel Robocop's vertrouwde Auto-9 voor het grootste deel wordt gebruikt, is het mogelijk om veel andere wapens op te pakken.
We krijgen ook momenten waarop je als Alex Murphy kunt spelen. De man die later Robocop werd en hoewel het daar ook vooral actie is, is het nog steeds leuk met een beetje afwisseling. Sommige sequenties hebben ook een hoog octaangehalte op precies de juiste manier en hoewel er vele duizenden kogels moeten worden afgeschoten, zijn er ook enkele rustigere sequenties waarin je andere personages tegenkomt en zijmissies kunt uitvoeren. Als je deze wilt doen, vinden ze plaats binnen zones, aangezien de verdere reis van Robocop deze vervolgens buitensluit.
Vooral de scène voordat Murphy een tinnen politieagent werd, biedt ook wat welkom licht buitenshuis. Aangezien OmniTower al snel nogal eentonig wordt in zijn ontwerp, merkte ik achteraf hoe goed het was om wat groen en daglicht te ervaren. Er zijn echter enkele omgevingen in de toren die bijdragen aan de ervaring, maar voor lange periodes wordt het veel van hetzelfde.
Als geheel is dit niet echt een veel slechtere ervaring dan Rogue City was. Alle rauwe actie is er nog steeds, en het is ook een tandje hoger gezet, het concept is over het algemeen hetzelfde en dat is misschien wel het grootste probleem. Want de plek waar het zich allemaal afspeelt biedt eindeloze gangen en omgevingen die na een paar uur veel te veel op elkaar gaan lijken. Als het een DLC was geweest, zou het zeker mogelijk zijn geweest om de ervaring in te korten en te focussen. Nu wordt het als stand-alone een beetje te langdradig en repetitief. Ik moet echter toegeven dat het nog steeds erg vermakelijk is om als een gepantserde plaatelf te spelen en je er gewoon doorheen te banen. Omdat de actie van het spel goed werkt, is het leuk.
De omgevingen zijn soms echt prachtig.
De visuals zijn op sommige plaatsen erg mooi. Natuurlijk, de omgevingen zijn deze keer veel eentoniger dan in Robocop: Rogue City, maar zowel de details als de technologie zijn indrukwekkend. Het wordt soms een beetje Unreal Engine-fantasieloos, met een nogal plastic oppervlak, maar veel gebieden zijn erg leuk. Het lijdt echter aan één groot probleem en dat is dat het af en toe de neiging heeft om een fractie van een seconde te stotteren. Wanneer je een take-down uitvoert, wordt dit gedaan als een kleine sequentie en hier wordt het probleem vaak maar al te duidelijk. Het spel loopt vast en er kan een korte seconde een zwarte doos verschijnen. Deze bevriezingen komen ook vaak voor in andere gevallen. Er kunnen echter langere sequenties zijn waarin het spel prima draait, om delen te komen waar het vaker stottert. Het is gewoon een beetje ruw aan de randen en viel in sommige sequenties meer op toen het ronduit verontrustend kon zijn. Toen kon ik een uur of zo doorrijden zonder dat het ook maar enigszins gebeurde.
In zijn rommelige reis naar de bovenste verdieping van de toren slaagt Robocop: Rogue City - Unfinished Business er vaak goed in met wat misschien wel het belangrijkste van Robocop was: Rogue City. Het legt de sfeer weer op een fantastische manier vast. Op sommige plaatsen is het erg stijlvol, de voice-acting is goed, en zelfs als je een tinnen agent bent die tegen een stootje kan, zijn er genoeg harde bedreigingen om het in delen een beetje uitdagend te maken.
Het heeft een aantal vervelende prestatieproblemen en omdat het niet de vrijheid heeft om door de straten van Detroit te patrouilleren of terug te keren naar het politiebureau tussen missies door, zoals in het hoofdspel, wordt het ook veel eentoniger. Alle actie is echter weer erg vermakelijk, maar er zijn momenten waarop je het gevoel hebt dat het een beetje te gestroomlijnd en eenvoudig wordt om een deel van de entertainmentwaarde te verliezen die er de vorige keer was. Het zou ook leuk zijn geweest als er een nieuw element was geïntroduceerd in de vaardigheden of bijvoorbeeld detectivewerk. Iets waardoor het een beetje meer als een nieuwe game voelde dan alleen als een soort 'DLC/sequel'-mix. Het is alsof het net zo leuk is, maar net een beetje erger. Maar je voelt je nog steeds weer Robocop. Dat is toch het belangrijkste.