Sniper Elite: Resistance

De Sniper Elite -serie van Rebellion heeft in de loop der jaren een grote en loyale aanhang gekregen en het lijkt erop dat de serie iets heeft bereikt dat fans willen. Het is vrij waarschijnlijk dat Sniper Elite: Resistance net zo succesvol zal zijn als zijn voorgangers, aangezien het erg lijkt op de vorige games en op geen enkele manier een revolutie teweegbrengt in de serie. Ik weet echter niet zeker of ik Sniper Elite nodig heb om een grote "laten we de boel opschudden"-oefening te doen, want het werkt prima zoals het is. Dat gezegd hebbende, het begint allemaal een beetje dun aan te voelen.

Sniper Elite: Resistance is het nieuwste spel in de serie en deze keer heeft het de Britse sluipschutter Harry Hawker in de hoofdrol. Fans van de serie zullen hem herkennen uit zijn tijd als secundaire hoofdrolspeler in eerdere titels, en hier wordt hij diep achter de vijandelijke linies in bezet Frankrijk gegooid in het voorjaar van 1944. Samen met de trotse French Resistance moet hij het opnemen tegen de Duitsers en een nieuwe en gevaarlijke "Wunderwaffe" ontdekken die zogenaamd zo revolutionair is dat D-Day zelf in gevaar is.

Sniper Elite: Resistance bevat iets minder dan twee handenvol zeer grote en open missies. Ze zijn allemaal heel goed ontworpen en je gaat door alles, van een gebombardeerd Frans dorp, een groot hotel dat is omgebouwd tot een nazi-hoofdkwartier tot enorme nazi-kastelen, laboratoria diep in ondergrondse bunkers en een Franse wijnmakerij die veel meer maakt dan wijn.

Het spel volgt hetzelfde open ontwerp als Sniper Elite 5 en, net als Hitman, kun je ervoor kiezen om missies op veel verschillende manieren te voltooien. Je kunt je sluipschuttersgeweer laten spreken, maar je kunt er ook voor kiezen om stealthy te zijn en je gedempte pistool je primaire wapen te laten zijn. Je kunt zelfs ronduit persoonlijk worden en de vijand besluipen en vermoorden met je mes. Of misschien een combinatie van alle drie - het is helemaal aan de speler en zoals altijd werkt het redelijk goed.

De missies evolueren gaandeweg, met verschillende subdoelen die opduiken terwijl je inlichtingen verzamelt of luistert naar Duitse soldaten die met elkaar praten. Naast het algemene doel van een bepaalde missie, kun je ervoor kiezen om achter bijvoorbeeld een hooggeplaatst lid van de SS aan te gaan die zich ergens op de kaart bevindt en je kunt op zoek gaan naar verschillende geheime documenten, bestanden van het verzet of persoonlijke brieven van enkele van de personages waar de missie over gaat. Als je alles wilt vinden en op een van de hogere moeilijkheidsgraden speelt, kunnen sommige missies meer dan drie uur in beslag nemen.

Het meest vermakelijke deel is nog steeds het zitten op de top van een kerktoren onder de dekking van het luide luiden van kerkklokken, het uitkiezen van de ene vijand na de andere. Je sluipschuttersgeweer is net zo effectief als het ooit was en afhankelijk van de moeilijkheidsgraad waarop je speelt, moet je rekening houden met de wind en het weer en hoe je doelwit beweegt (je moet iets voor het doelwit schieten om het te raken), en je moet er ook rekening mee houden dat je kogel hoogte zal verliezen op weg naar het doelwit.

Een succesvolle kill over enkele honderden meters wordt, zoals altijd, beloond met de bekende en brute kill cam. Hier volg je je projectiel in slow motion door de lucht en wanneer het de vijand raakt, zie je hoe het dijbenen, een ruggengraat of schedel verbrijzelt en hoe de inwendige organen uit elkaar worden gescheurd, afhankelijk van waar je raakt. En nu vraag je je waarschijnlijk af of je nog steeds nazi's in de testikels kunt schieten; En ja, dat kan. Dus daar heb je het.

De campagne kan alleen of zij aan zij met een vriend in coöp worden gespeeld. Naast de campagne zijn er verschillende multiplayer-modi zoals Team Match (twee teams van maximaal acht spelers), Squad Match (vier teams van maximaal vier spelers) en de uitstekende No Cross spelmodus is terug. No Cross is een soort Team Deathmatch waarbij teams worden gescheiden door een stuk niemandsland dat niemand kan oversteken, dus de focus ligt uitsluitend op het doden van elkaar op afstand zonder je zorgen te maken dat je wordt overspoeld door naderende vijanden.

Je kunt ook de campagnes van andere spelers binnenvallen als de gevreesde sluipschutter Jäger en het moeilijker maken voor de andere speler om de campagnemissie te voltooien. Survival is een soort horde-modus en in de nieuwe Propaganda Challenges, die worden ontgrendeld door tijdens de campagne propagandaposters te vinden, kun je als leden van de Resistance spelen in een aantal uitdagingen. Over het algemeen is het multiplayer-gedeelte van Sniper Elite: Resistance best aardig en vermakelijk in kleinere porties, maar er zijn geen grote verbeteringen ten opzichte van de vorige games - en voor mij is Sniper Elite een spel voor één speler of coöp, maar het is goed dat de relatief veel multiplayer-modi er zijn voor degenen die er tijd aan willen besteden.

Omdat Sniper Elite: Resistance zo nauw gemodelleerd is naar de vorige spellen, zijn sommige van de zwakke punten van die spellen nog steeds aanwezig in Resistance. Dit is het duidelijkst rond de kunstmatige intelligentie. Het vermogen van de vijand om de speler te zien kan variëren van niet-bestaand tot bijna bovenmenselijk, en dat laatste is vooral frustrerend. Soms lijkt het alsof de vijand in staat is om door muren heen te kijken en dat ze het wildste adelaarszicht hebben, omdat ze je vanuit de vreemdste hoeken en over zeer lange afstanden kunnen zien. Andere keren kunnen ze bovenop het lijk van een van hun vrienden stappen zonder het te beseffen, dus de AI is erg ongelijk en het beïnvloedt de gameplay. Vooral in stealth-games, waar een groot deel van de ervaring vastzit in hoe vijanden reageren en hoe je ze kunt manipuleren, is de AI erg belangrijk en Sniper Elite heeft dat deel nog steeds niet helemaal goed.

De beelden in Sniper Elite: Resistance zijn, nogmaals, precies zoals je zou verwachten als je terugkijkt naar de vorige spellen. Technisch gezien zijn de graphics aan de eenvoudige kant, aangezien lichten, schaduwen en oppervlakken niet vergelijkbaar zijn met de meeste andere games hier in 2025, maar de eenvoudige beelden worden gecompenseerd door een echt goed ontwerp en een aantal zeer, zoals in het begin vermeld, goed ontworpen en grote niveaus. Er zijn echter enkele problemen met oppervlakken die niet altijd snel genoeg laden, je kunt soms door muren lopen, NPC's lopen door elkaar heen, je kunt vast komen te zitten in je omgeving en vijanden kunnen door de wereld vallen als ze worden gedood. Dit zou echter kort voor de release moeten worden opgelost in een patch, heeft Rebellion ons beloofd.

Dus, hoe vat je dit spel samen? Sniper Elite: Resistance voelt veel aan als de vorige games - en dat is niet per se een probleem. Ik weet zeker dat het een snaar zal raken bij de nu grote en loyale aanhang die de Sniper Elite -serie heeft - en ik ben een van hen. Resistance is hier en daar aangepast, maar ik hoop dat Rebellion snel, misschien niet de boel zal opschudden omdat het het waarschijnlijk niet nodig heeft, maar zal proberen nog een paar risico's te nemen met de serie en enkele van de zwakkere elementen op te lossen, zoals de kunstmatige intelligentie die de serie al zo lang als ik me kan herinneren heeft geteisterd. Dat gezegd hebbende, het werkt, maar het voelt een beetje dun aan na zoveel jaren van dezelfde formule.

Sniper Elite: Resistance is geen spel voor iedereen, maar vooral een spel voor fans van de serie. Je hebt veel geduld nodig en de wens om enkele minuten te zitten en je omgeving door je verrekijker te onderzoeken, vijanden te spotten en een strijdplan te plannen. Er zijn tal van mogelijkheden om een echte sluipschutter te zijn door de moeilijkheidsgraad aan te passen, vooral op de hogere moeilijkheidsgraden vereist het zowel finesse als creativiteit om te overleven, en het is geweldig dat je de kans krijgt om zo creatief te zijn in het voltooien van de verschillende missies.

De kunstmatige intelligentie van de vijanden is echter nog steeds een probleem dat de ervaring op sommige plaatsen kan verpesten. Dat gezegd hebbende, het is nog steeds vreemd bevredigend om je doelwit op honderden meters afstand te raken en de coole en ietwat groteske kill-cam maakt het nog leuker. Sniper Elite: Resistance is precies wat je verwacht van een Sniper Elite game en het is goed en vertrouwd comfort food voor kenners van de serie.