Super Meat Boy 3D

Als ik één spel moest kiezen om te omschrijven als 'duivels leuk', dan zou het Super Meat Boy zijn. Er is iets zo duivels verrukkelijk en wreeds, maar toch fantastisch, aan de platformgameplay, het levelontwerp en de filosofie over moeilijkheidsgraad. Het is niet zo woedend als wat de sadistische Bennett Foddy bedacht, maar het is ook verre van wat je als toegankelijke platformer zou beschouwen. Super Meat Boy heeft altijd in een Goldilocks-zone gespeeld: net hard genoeg om je op te winden, terwijl er levels zijn die na een redelijke hoeveelheid oefening en trial-and-error te overwinnen zijn.

Ik breng dit ter sprake omdat Super Meat Boy al lange tijd zo functioneert vanwege zijn 2D-gameplayontwerp. De ontwikkelaars kunnen al hun tijd besteden aan het behouden van die Goudlokje-benadering, omdat ze zich alleen zorgen hoeven te maken over twee dimensies. Dit is niet langer het geval. Super Meat Boy 3D is er nu en verandert de zaken behoorlijk veel, maar werkt het in het voordeel van de serie?

Als antwoord op die vraag kan ik alleen maar zeggen dat ik niet helemaal overtuigd ben, maar daar kom ik zo op terug. Voor nu wil ik benadrukken wat Super Meat Boy 3D goed doet, want er zijn nogal wat verschillende dingen. Er is de algehele sfeer, de art direction, de brutaliteit, het basale maar motiverend heldere narratief, de eenvoud van de gameplay. Dit alles is Super Meat Boy door en door en je zult geen moment twijfelen aan welk spel je met dit nieuwe hoofdstuk speelt. Er zijn nog steeds aparte werelden met een bijbehorende Dark World, er zijn nog steeds extra personages te ontgrendelen als je de moed hebt om elk verzamelobject te claimen, en een nadruk op speedrunnen en het zo snel en foutloos mogelijk voltooien van elk level. De Super Meat Boy-formule is behouden en met groot effect uitgewerkt en toch voelt er iets niet goed voor mij tijdens het spelen Super Meat Boy 3D...

De overstap van 2D naar 3D is een enorme klus, omdat het een volledige ontwerpherziening vereist op manieren die misschien een laatste mate van verfijning en precisie missen in dit spel. De Super Meat Boy-formule is te snel en meedogenloos voor een speler om zich druk te maken over de exacte positie van je personage, en toch neemt dit in dit spel het grootste deel van je gedachten in beslag. Het klinkt misschien triviaal, maar in plaats van je te richten op het proberen door cirkelzagen en vleesmolens te wurmen, richt je je op het simpelweg houden van Meat Boy op een 'veilig' platform, omdat de beweging zo snel en vlot is dat het ongelooflijk makkelijk is om basisfouten te maken.

Daarbij komt nog dat de 3D-aard van het spel niet werkt als een over-the-shoulder camera, wat betekent dat je geen zielverpletterend moeilijke 3D-platformer in de stijl van Prince of Persia krijgt. De camera staat in plaats daarvan op een vaste plek terwijl hij je door het level volgt, wat betekent dat de 3D-natuur vooral draait om het feit dat Meat Boy nu een paar extra bewegingsopties heeft tijdens het doorlopen van een level, iets wat je eigenlijk niet nodig hebt.

Eigenlijk probeer ik het punt te maken dat Super Meat Boy 3D 's 3D-element niet echt aanvoelt als een gameplay-evolutie, maar meer als een ontwerpgimmick die de ervaring niet verbetert. Er valt niet te betwisten dat het anders is, maar er zijn niet veel Super Meat Boy-games geweest, dus er is niet per se een wanhoop voor vernieuwde opties, vooral als ze geen ervaring bieden die voelt als de volgende grote stap vooruit voor de serie. Dit spel is dat niet. Het is ook geen afleiding of stap terug, het is simpelweg een zijwaartse stap die Super Meat Boy op een pad brengt dat het niet hoeft te bewandelen. Het is een beetje zoals Sonic the Hedgehog in 2D en 3D. Er is een wereld waarin het personage in beide dimensies kan bestaan, maar het valt niet te ontkennen dat de razendsnelle en vloeiende platformgameplay het beste werkt in een 2D-formaat. Dat is precies zoals Super Meat Boy 3D me over deze franchise laat voelen. Het is geen ramp en ook geen slechte integratie, het voelt gewoon niet alsof de Meat Boy-formule echt in 3D past qua gameplay.

Misschien is er ruimte voor verfijning om deze nieuwe combinatie van traditionele gameplay en een extra dimensie te laten werken, of het nu is door een dichtere camera zodat je het kleine hoofdpersonage makkelijker kunt volgen, of zelfs alles iets langzamer te maken om de flow te verbeteren. Hoe dan ook, zoals het nu is, ben ik niet helemaal overtuigd van Super Meat Boy 3D in zijn huidige vorm, omdat het simpelweg te onnauwkeurig aanvoelt voor zo'n reeks van zulke wreedheid.

Kortom, Super Meat Boy 3D komt over als een spel dat de serie niet laat evolueren, maar het een ander pad ingaat dat het niet hoeft te verkennen. Het thema, de toon, de stijl, het komt allemaal nog steeds authentiek over als Super Meat Boy, maar de gameplay heeft een licht ongemakkelijke rand, waardoor het om de een of andere reden niet helemaal goed aanvoelt. Super Meat Boy is misschien terug, maar dit is niet het personage in topvorm.