Het soort spellen dat we vaak als "walking simulators" op één hoop gooien, kan behoorlijk verschillen, maar ik zou stellen dat ze één ding vaak gemeen hebben: ze vereisen geduld van de speler. Ze zijn vaak vrij traag en niet verrassend vereisen ze dat je geniet van het verkennen van omgevingen. In de afgelopen jaren hebben we een aantal titels gezien die allemaal uitstekende entertainment bieden. Onder de nieuwere zijn bijvoorbeeld Still Wakes The Deep en Herdling, en onder de iets oudere en ook zeer populaire zijn er Firewatch en What Remains Of Edith Finch. Als je de grenzen wat wilt oprekken, kun je ook stellen dat de Death Stranding-serie in deze categorie valt, hoewel ik persoonlijk vind dat dat de vergelijking wat te ver drijft.
Will: Follow the Light is in ieder geval zo'n wandelsimulator als het kan zijn, hoewel we niet alleen lopen, maar ook net zo vaak per zeilboot reizen. Maar we wachten nog even voordat we het daar specifiek over hebben. Het belangrijkste hier is in ieder geval om aan te kondigen dat de indie-studio TomorrowHead een rustig avontuur heeft gecreëerd waarin je vooruit reist en puzzels oplost om vooruitgang te boeken.
Molly, je trouwe zeilboot, neemt je mee door verschillende omgevingen. Het is een vrij verfrissende manier om je te verplaatsen, in plaats van gewoon te ploeteren.
In de schoenen van het titelpersonage, Will, begin je op een reis om je zoon te vinden. Het begint allemaal op een klein eiland waar je als vuurtorenwachter werkt. Er komt snel een storm op pad, en je wordt abrupt uit je werkdag gehaald door het nieuws dat je geboorteplaats door een ramp is getroffen. Vanaf dit beginpunt begint Wills zoektocht naar zijn zoon. Het is een nogal onevenwichtig verhaal dat snel benadrukt wat misschien wel het grootste probleem van het spel is, namelijk dat het onsamenhangend en onafgewerkt is. Toch is er onder het wat ruwe, maar toch charmante oppervlak eigenlijk veel om van te genieten.
Unreal Engine 5 rendert, zij het wat vlak, omgevingen die af en toe echt prachtig zijn om doorheen te navigeren. Het is een visuele stijl die toegegeven behoorlijk wat karakter mist, maar voor een spel waarin je door verschillende omgevingen beweegt, weet het soms toch indruk te maken. Elementen zoals water, weerseffecten en sommige binnenomgevingen zijn fantastisch stijlvol, terwijl veel ervan erg geforceerd aanvoelt. Het wordt erg anoniem, en het gevoel dat het meer een techdemo is, sluipt op veel momenten binnen. Wanneer iets in de omgeving beweegt, voelt het bijvoorbeeld meer alsof de animatie een cutscene is die volledig losstaat van de rest. Op dezelfde manier zijn de personages die je tegenkomt zo stijf als poppen en moet je gewoon accepteren dat het eigenlijk meer een achtergrond is waar je doorheen loopt. Toch zijn er nog steeds genoeg momenten die visueel behoorlijk opvallend zijn.
Het spel heeft niet veel 'levendige' omgevingen. Het is vrij stijf, maar er zitten mooie details binnen.
Afgezien van het verhaal, dat helaas tekortschiet en nogal oninteressant is, zijn er volop puzzels te bieden. Ik zou zelfs zo ver gaan te zeggen dat het minstens zo goed een puzzelspel is als een wandelsimulator. Helaas is er hier ook het algemene gevoel dat de zaken nog niet helemaal genoeg zijn afgerond. Op console werkt de controller soms ronduit slecht als je stukjes moet oppakken om iets in elkaar te zetten. Sommige puzzels voelen behoorlijk slim aan, maar de meeste worden ook heel snel opgelost. Er zijn ook puzzels waarbij je simpelweg dingen uitprobeert totdat je de juiste volgorde hebt gevonden om ze op te lossen. Het is dus niet bepaald de beste puzzels van het genre, maar tegelijkertijd is er een mooie variatie omdat je niet alleen door omgevingen reist, maar af en toe puzzels kunt ophelderen.
Ik zei dat je, naast lopen, ook rondbeweegt door te zeilen. Deze twee vervoersmiddelen zijn eigenlijk niet de enige in het spel, maar ik laat je de derde zelf in een korte volgorde ontdekken. Je brengt behoorlijk wat tijd door aan boord van je boot, Molly, die je tussen de meeste meer afgelegen locaties van de reis brengt. Ik vind de scènes aan boord van de boot eigenlijk best leuk, vooral omdat er wat spanning en tempo in zitten. Je kunt zelfs naar beneden gaan in het kleine hutje, waar je onder andere verzamelobjecten kunt bekijken – waaronder kleine modelboten – die je door de hoofdstukken van het spel kunt vinden. Het is een eenvoudige manier om de speeltijd wat langer te maken als je dat wilt.
De weerseffecten zijn een van de absolute hoogtepunten van het spel, en ze zijn eigenlijk behoorlijk indrukwekkend.
Het spel duurt maar een paar uur, maar weet verrassend veel in die tijd te proppen. Het voelt gewoon precies de juiste lengte aan, en je krijgt behoorlijk wat ervaring, dus het spel traag zeker niet te lang.
Ondanks de enigszins middelmatige beoordeling moet ik toch opmerken dat Will: Follow the Light eigenlijk een goede ervaring is. Tegelijkertijd is het op verschillende punten wat te onafgewerkt en heeft het nog een paar andere problemen die voorkomen dat het echt een hogere score rechtvaardigt. Het is in wezen een redelijk spel waarbij een paar technische bugs, inspiratieloze puzzels en een anoniem verhaal deels de verder vermakelijke reis die je maakt deels overschaduwen. Er zijn momenten die erg filmisch aanvoelen, waar de sfeer zwaar is en de reis echt vermakelijk, maar er zijn iets te veel dingen die de hoge ambities in de weg staan. Zoals eerder genoemd, voelt het ook soms iets te vaak als een flitsende technische demo, maar aan de andere kant kan dat ook een behoorlijk groot voordeel zijn in een lineaire ervaring als deze.
Dus, als je de grote namen al hebt gespeeld – of gewoon van dit soort spel houdt en op zoek bent naar iets nieuws – is het voor ons, als fans van dit soort ervaring, nog steeds vrij eenvoudig om Will: Follow the Light aan te bevelen. Het biedt echt mooie weerseffecten en de kans om te zeilen, en die dingen alleen al maken het een avontuur waar je je aan kunt wennen tijdens de uren die het kost om te voltooien.