Paul Feig is ongetwijfeld vreselijk teleurgesteld over de ruzie die is ontstaan tussen Blake Lively en Justin Baldoni over de film It Ends With Us. Omdat het conflict is ontaard en binnenkort door middel van een proces zal worden opgelost, heeft ook de marketing van de zeer actuele film Another Simple Favor een grote klap gekregen, waarbij de hoofdrolspelers nauwelijks in elkaars gezelschap te zien zijn. Another Simple Favor is een vervolg op de thriller A Simple Favor uit 2018, die een lange en kronkelende reis heeft afgelegd van conceptie tot première, maar nu is het hier.
Zeven jaar zijn verstreken sinds Stephanie, gespeeld door Anna Kendrick, Emily Nelson, gespeeld door Blake Lively, erin heeft geluisd voor de moord op haar vader, tweelingzus en een poging om haar man, en zelfs haar, te vermoorden. Emily zit nu achter de tralies en Stephanie heeft een boek uitgebracht, The Faceless Blonde, waarin wordt beschreven hoe Emily in de gevangenis belandde, maar tijdens een boeklezing verschijnt Emily plotseling en vertelt ons dat ze allebei is vrijgelaten en dat ze gaat trouwen in Italië. De grootste verrassing is dat ze wil dat Stephanie haar bruidsmeisje wordt.
Another Simple Favor doet er alles aan om de kijker voortdurend te verrassen en nieuwe personages te introduceren die het drama nog complexer maken. Wanneer er vlak voor de bruiloft een moord plaatsvindt, wijst alles erop dat Emily schuldig is, en onmiddellijk is er een kat-en-muisspel tussen haar en Stephanie aan de gang. Net als het origineel is het personage van Lively nog steeds veel te overdreven en voelt het nooit geloofwaardig aan. Ik denk eerder dat ze aanvoelt als een wanhopige poging van Feig om mysterieus en controlerend over te komen. Maar na een tijdje wordt het bijna parodiërend en zonder al te veel te zeggen over de verrassingen van de film, zijn ze voor mij niet verrassend. Another Simple Favor hergebruikt veel te veel van zijn voorganger en voelt daardoor zelden origineel of spannend aan.
De plot wordt te ongericht door de nieuw geïntroduceerde personages.
Het absolute hoogtepunt van de film is de chemie tussen Kendrick en Lively, die schommelt tussen speels en dreigend op een manier waardoor de dialoog erg goed geschreven lijkt. Helaas gaat het script gebukt onder een paar nieuw geïntroduceerde personages die allemaal bleek en vergeetbaar aanvoelen, niet in de laatste plaats 365 acteur Michele Morrone, die duidelijk de slechtste is in de rol van Emily's toekomstige echtgenoot, en die hier ook deel uitmaakt van de Italiaanse maffia. Je zou verschillende delen van Feigs film kunnen verdedigen als zelfbewust en zeker, soms werkt het, maar al te vaak valt het komische aspect volledig plat en wordt het verhaal zowel oninteressant als moeilijk serieus te nemen. Omdat de hoofdpersonen goed geschreven zijn, voelt het triest dat hun rollen tegen het einde bijna zijn gedecimeerd tot bijrollen.
Omdat de sfeer tussen Kendrick en Lively vandaag nogal kil aanvoelt, lijkt de kans op een derde film nogal klein, zelfs als het einde de weg vrijmaakt voor meer moord en intriges. Wat mij betreft, Another Simple Favor voelt als een totaal zinloos vervolg dat helemaal niets nieuws biedt. Ik was ook niet helemaal verkocht aan de voorganger, maar het voelde in ieder geval relatief uitgekleed aan, met de nadruk op de twee hoofdpersonages, terwijl het vervolg dit concept combineert terwijl het tegelijkertijd Agatha Christie probeert te spelen. Het resultaat is een zeer onbevredigende thriller die nooit het daglicht had mogen zien.