Hoewel het al geruime tijd in de VS uitkomt, heeft Puss in Boots: The Last Wish nog maar net de Britse vertoningen gehaald, en na het horen van de lovende recensies die het online kreeg, was er bijna geen manier waarop ik een kans zou missen om het te zien.
The Last Wish speelt zich af na de originele Puss in Boots-film en neemt ons mee op avontuur met nieuwe en oude personages om een wensster op te sporen, zodat onze favoriete kat zijn negen levens kan herstellen, terwijl de dood op zijn staart ligt. Alleen al door deze opzet worden we meteen duidelijk dat deze film niet zal zijn zoals de Puss in Boots -film uit 2011, die zich alleen maar richtte op een enigszins vermakelijke manier om 90 minuten door te brengen. In plaats daarvan worden we hier getrakteerd op een verhaal dat er absoluut op gericht is om een volwassener publiek geïntrigeerd te houden, terwijl we ook de levendige visuals en komedie hebben om een succes te zijn voor kijkers van alle leeftijden.
De visuele stijl is het ding dat je waarschijnlijk als eerste zult opmerken in Puss in Boots: The Last Wish. Puss zelf heeft hier een serieuze make-over gehad en ziet er veel cartoonesker en katachtiger uit dan zijn tegenhanger in de originele film. Alles, van zijn gezichtsanimaties tot de manier waarop hij over het scherm beweegt, is hier tot bijna perfectie uitgevoerd, waarbij het gevecht tegen de reus aan het begin van de film een opvallend voorbeeld is van hoe de visuals zijn geëvolueerd. Er is een ongebonden creativiteit in Puss in Boots: The Last Wish waardoor veel foto's het waard zijn om je bureaubladachtergrond te worden. Er kan niet genoeg lof worden gehesen op de animatie en het kleurgebruik in Puss in Boots: The Last Wish, en dat alleen al maakt duidelijk waarom zoveel mensen online eisen dat als je zelfs maar op afstand geïnteresseerd bent in animatie als medium, het de moeite waard is om deze film te bekijken.
Hoewel de visuals van de film overal prachtig blijven, zijn ze niet de enige reden waarom Puss in Boots: The Last Wish slaagt. In de kern heeft de film een geweldig verhaal, gecentreerd rond enkele volwassen thema's van aangespoeld worden, familie gevonden worden en hoe we omgaan met de dood. Vooral de dood is een van de meest vitale elementen in Puss in Boots: The Last Wish, omdat het niet alleen in metaforische zin werkt, maar een letterlijke belichaming van de Dood verschijnt als onze primaire antagonist. Nogmaals, door de visuele elementen van de film wordt Death gemaakt om een ongelooflijk intimiderende schurk te zijn, maar door uitstekende prestaties van Antonio Banderas en Wagner Moura krijgen we het gevoel dat onze favoriete onverschrokken held deze keer daadwerkelijk zijn einde zou kunnen bereiken. Ondanks dat het een animatiefilm is met een jonge doelgroep, zijn er donkere momenten in Puss in Boots: The Last Wish die een toewijding van Dreamworks tonen om zijn kijkers met respect en volwassenheid te behandelen, waardoor een gedenkwaardig verhaal ontstaat in plaats van een verhaal dat gewoon wordt toegevoegd aan de stapel luide, levendige en uiteindelijk holle films in zijn genre.
Hoewel ik zeker had kunnen genieten van een solofilm waarin Puss in Boots constant op de vlucht is voor death, worden we getrakteerd op een groot aantal nevenpersonages in Puss in Boots: The Last Wish die helpen de film uit te werken. In plaats van afbreuk te doen aan het conflict van Puss tegen de onvermijdelijkheid van de Dood, versterken ze vaak het overkoepelende verhaal door hun eigen ervaringen met onze titulaire katachtige, of geven ze ons een frisse wind weg van hem, zodat het niet voelt alsof we verzanden in zijn verhaal. Een bijpersonage dat helaas niet aanslaat is onze secundaire schurk Big Jack Horner. Hoewel het veel komische momenten bood, voelde Big Jack Horner vaak meer als een afleiding dan een personage dat het waard was om aandacht aan te besteden, en over het algemeen voelt het vaak alsof de film niet de ruimte voor hem heeft.
Puss in Boots: The Last Wish is een visueel meesterwerk, en het kan de moeite waard zijn om het alleen daarvoor te gaan zien, vooral als je iemand bent die ervan geniet om af en toe zijn oogbollen te behandelen. Daarnaast heeft de film een ongelooflijk sterke verhalende kern die niet bang is om zichzelf serieus te nemen en vol zit met volwassen thema's. Gooi er een aantal geweldige prestaties, solide gags en een schattige selectie personages in en je bent op een echte winnaar. Hoewel de tegendraadse in mij het er graag niet mee eens zou zijn, lijkt het erop dat ik niets anders kan doen dan hier de kant kiezen van de overweldigende mening van het internet en zeggen dat Puss in Boots: The Last Wish een must-see is voor fans van animatie.
