Ik vind het steeds moeilijker om enthousiast te worden over nieuwe actie-RPG-titels. In de loop der jaren hebben we steeds meer Souls-achtige klonen gezien, en zoals het geval is geweest met battle royales, roguelikes en elke andere ontwerprage, bereikt het voor mij een point of no return. Maar dat betekent niet dat er niet een paar veelbelovende aankomende projecten zijn om in de gaten te houden en Neople's The First Berserker: Khazan lijkt zo'n voorbeeld te zijn.
Om te beginnen, als je al eerder een Souls-like hebt gespeeld, hoef je niet echt veel meer te weten over hoe deze game werkt en werkt. Je speelt als een krijgerachtig personage dat krachtige wapens en vaardigheden gebruikt om door verwoestende en brute vijanden te scheuren, terwijl je een levelstructuur doorloopt die, hoewel het een paar manieren biedt om buiten de gebaande paden te gaan om geheimen en alternatieve kansen te vinden, een vrij lineaire opzet heeft. De actie is vrij traag en traag en wordt bepaald door strakke en vaak behoorlijk frustrerend harde ontwijk- en pareermechanica, en de enige manier om ervoor te zorgen dat je vooruitgang blijft boeken en de nodige consumeerbare gezondheidsdrankjes behoudt, is door gloeiende rode zielen te vinden en ermee om te gaan die exact hetzelfde doel dienen als dat van vreugdevuren. De botten van dit spel zijn bekend en vergelijkbaar, en daarom is het een goede zaak dat de art direction en het verhaal opvallen op een manier waarop andere ARPG's de neiging hebben om te struikelen.
The First Berserker: Khazan maakt deel uit van de bredere Dungeon & Fighter -franchise, behalve dat het zich honderden jaren voor het verhaal afspeelt dat velen herkennen. Het volgt Khazan terwijl hij wordt beschuldigd van verraad en gedwongen wordt in ballingschap te gaan na de redding van de Pell Los Empire, en ziet hem een duisternis omarmen en zijn krachten gebruiken om wraak te nemen op degenen die zijn nalatenschap hebben verraden en willen belasteren. Toegegeven, het is een nogal rudimentair wraakverhaal dat deze kern aandrijft, maar ik zal eraan toevoegen dat dit vaak meer is dan veel ARPG's op tafel leggen, aangezien dit een genre is dat berucht is om zijn uitstekende gameplay en mechanica en middelmatig of zelfs bijna niet-bestaand verhaal. Hoesten, hoesten... Elden Ring.
Wat betreft de art direction, hoewel The First Berserker: Khazan een zeer donker en macaber spel is, het soort ervaring dat je van een ARPG verwacht, gebruikt het een cel-shaded stijl waardoor het meer lijkt op Tales of Arise of een Dragon Quest game. Dus hoewel er hier veel, misschien zelfs te veel vertrouwdheid is, zorgt de kunststijl er in ieder geval voor dat de game opvalt en zelfs indruk maakt op momenten dat je bijvoorbeeld decorstukken bereikt op de top van een besneeuwde berg met uitzicht op een maanverlichte vallei.
Maar goed, terug naar de gevechten en actie, het vlees op de botten van dit gerecht. Van wat ik op Gamescom heb kunnen testen, leek het erop dat, hoewel deze game veeleisend is, het niet zo straffend en wreed is als sommige van zijn concurrenten. De hack and slash-actie is net responsief genoeg om niet frustrerend moeilijk te beheersen aan te voelen en de vijandelijke variëteit en het levelontwerp worden zo aangeboden dat je kleine uitdagingen tussen 'vreugdevuren' zonder al te veel gedoe kunt overwinnen en zelfs vermijden. De bazen en grotere vijanden zullen nog steeds een grote taak blijken te zijn om te overwinnen, maar ze zijn beheersbaar, zelfs na slechts een kort voorproefje van de gevechten en mechanica.
The First Berserker: Khazan koopt een paar ARPG-trends die me tot op de dag van vandaag een beetje irriteren. Je vindt en verzamelt nog steeds allerlei vreemde en meestal onverklaarbare bronnen en materialen. Je moet nog steeds de trieste en demoraliserende wandeling terug naar waar je stierf om je 'niet-zielen-maar-zielen'-valuta terug te winnen, iets dat wordt versterkt als je dood valt en niet wordt gedood in glorieuze gevechten. En - ik hoop echt, echt dat dit slechts een deel van de demo was die ik heb getest en niet iets dat in de hoofdbuild zal sluipen - wanneer je het pauzemenu opent, pauzeert het spel niet... Het opent gewoon de menu-gebruikersinterface terwijl de actie zich erachter blijft ontvouwen. In wezen, als je merkt dat de ARPG-categorie een evolutie of verandering nodig heeft, is The First Berserker: Khazan niet het spel om zo'n prestatie te leveren.
Maar het is moeilijk om een game te verslaan vanwege de fouten (of voorspelbaarheid) van het genre. De zonden van de vader en al die jazz... Wat een ARPG betreft, lijkt The First Berserker: Khazan alle juiste vakjes aan te vinken, en op een manier die waarschijnlijk aantrekkelijker zal zijn voor de massa en zelfs voor degenen die nog steeds het gevoel hebben dat Elden Ring en zijn Shadow of the Erdtree uitbreiding een stap te ver gingen op de moeilijkheidsgraadschaal. De tijd zal leren waar deze game in de categorie past, maar met de lancering gepland voor begin 2025, tellen we al de dagen af om de game in zijn geheel in handen te krijgen.
