Dispatch is een grote sprong vooruit ten opzichte van de Telltale-formule uit de jaren 2010. Hoewel er begrijpelijke argumenten zijn dat niet elke beslissing zo belangrijk is als zou kunnen, is er wel veel gewicht in je acties. Je zult grote keuzes maken die je run en eindigen in Dispatch meer bepalen dan veel Telltale-spellen in het verleden. Heb je een romance met Blonde Blazer, Invisigal, of niemand? Geef je Water Boy een kans of bevrijd je Phenomaman van zijn depressie? Vuur je Sonar of Coupé af? Natuurlijk resulteren de meeste van deze beslissingen in een andere cutscene, gameplay-segment of een mix van beide, maar de paden die ze creëren zijn zo verschillend dat ik vrees dat we niet terug moeten keren naar het verhaal van Robert Robertson in seizoen 2.
Godslastering, ik weet het. Maar ik denk dat het beter is om het huidige verhaal te laten waar het ligt, in plaats van dat we onze beslissingen uit seizoen 1 moeten opofferen zodat AdHoc niet vijf aparte games hoeft te maken voor seizoen 2. Als je eerder een Telltale-spel met meerdere seizoenen hebt gespeeld, ken je deze problemen. The Walking Dead liet je eigenlijk niet veel veranderen van seizoen tot seizoen, met een paar cutscenes die op grote punten gebaseerd waren op grote beslissingen. Ze beroven de speler echt van de vrijheid die hem van tevoren was beloofd.
Ik zal mijn nutteloze superhelden missen, maar beter ze laten waar ze zijn dan de vooruitgang die we hebben geboekt te laten vallen.
Het zou echt vervelend zijn als Dispatch seizoen 2 dit patroon volgt. Robert moet Blonde Blazer of Invisigal dumpen, ofwel de ontslagen held bevrijden en verlossen, of ze allebei doden. Laat Shroud in de canon als dood bevestigen of beroof meer dan de helft van Dispatch spelers van hun bevredigende wraak. Het is te rommelig, en de enige manier om het te omzeilen is dat AdHoc een Herculeaanse hoeveelheid moeite steekt in content die de meeste mensen niet zouden zien. Dat kan geen kwaad, maar het betekent dat er niet veel ruimte is voor een nieuw verhaal als je uren besteedt aan het opruimen van het oude. Het is een lastig dilemma, maar er is een eenvoudige oplossing.
Dispatch zou beter werken als een bloemlezing. Roberts verhaal heeft een duidelijk begin, midden en einde in seizoen 1, en het zou mooi zijn om daarop voort te bouwen met nog een seizoen, maar het is niet noodzakelijk. We kunnen ons nog steeds richten op superhelden, zelfs oude favorieten hebben, maar we zouden in plaats daarvan een geheel nieuw verhaal moeten krijgen. Een waarin een terloopse dialoogregel kan verwijzen naar wat Mecha Man van plan is, maar het gewicht van eerdere beslissingen niet hoeft te verbergen om logisch te zijn.
Ik ga geen pitch gooien voor het verhaal van dit spel, want het is het beste aan de professionals bij AdHoc om dat uit te zoeken, maar er zijn genoeg Z-Teamleden die we nog steeds in Seizoen 2 kunnen zien, zelfs als sommige grotere spelers aan de kant worden gelaten voor de continuïteit. Prism, Punch-Up, Golem en de publiekslieveling Malevola bestaan zonder dat hun lot door jouw acties wordt bepaald. Ze zouden tegen de tijd dat we bij seizoen 2 zijn nog steeds voor SDN kunnen uitzenden, wat betekent dat we nog personages hebben die een vervolg als een thuiskomst zouden laten voelen.
Sommige games kunnen veel beslissingen in balans brengen en betekenisvol maken, maar heel weinig doen dat over meerdere releases heen. The Witcher 3: Wild Hunt laat je beslissen of Letho of Gulet leeft of sterft, of je met Roche of Iorveth hebt gereden, maar geen van die beslissingen maakt echt verschil in het hoofdspel. Baldur's Gate III heeft Jaheira en Minsc uit het vorige spel, maar hun verschijningen hangen niet af van het feit dat je de vorige RPG hebt gespeeld. Het probleem met Dispatch is dat AdHoc een precedent heeft geschapen dat onze beslissingen echt gewicht hebben, en de keuzes die we hebben gemaakt doorkruisen zeker door meerdere personages, zo niet door de wereld als geheel. Het zou bijna goedkoop aanvoelen als plotseling het tapijt wordt weggetrokken en we weer precies zijn waar we tien jaar geleden waren.
Nu we weten dat AdHoc tenminste aan een tweede seizoen denkt, hoop ik dat ze een andere richting zoeken waarin ze deze komische superheldenwereld die ze hebben opgebouwd kunnen inslaan, in plaats van te piekeren over manieren om iedereen eigenlijk weer bij af te krijgen. Ik weet zeker dat wat de studio ook doet, goed doordacht zal zijn, maar ik vrees voor de veiligheid van het kleine canon dat ik heb ontwikkeld, en ik weet zeker dat andere spelers hetzelfde voelen.
