Blue Protocol Hands-on: Previewing Bandai Namco's aankomende RPG in Los Angeles

Over het algemeen zijn actie-RPG's, vooral third-person die hack- en slash-gevechten bevatten, meestal singleplayer-ervaringen. Meestal is het concept om samen te werken met veel vrienden om een fantasiewereld te verkennen en het op te nemen tegen krachtige vijanden voorbehouden aan MMORPG's, maar in de nabije toekomst zal Bandai Namco dit script op zijn kop willen zetten. Ik zeg dit omdat ik als onderdeel van Summer Game Fest de kans had om een deel van Blue Protocol te bekijken en te spelen, een anime-actie-RPG-avontuur met een gezonde dosis enorme multiplayer-sociale functies, en nu, ongeveer zes weken na het zien van de game in Los Angeles, kan ik je er meer over vertellen.

Laten we het eerst hebben over de presentatie van Blue Protocol. Deze game maakt gebruik van die anime, bijna cel-shaded look die we zien in games zoals Genshin Impact, Tower of Fantasy, Scarlet Nexus en meer. Het heeft een duidelijke geanimeerde kunststijl, maar het zijn alleen echt de personages en monsters die anime schreeuwen, omdat het wereldontwerp traditioneler overkomt en er realistischer uitziet dan iets dat uit een manga is gepeld.

Wat betreft de gameplay, dit is waar dingen een beetje unieker beginnen te worden, omdat er echt twee hoofdelementen zijn die uitmaken wat Blue Protocol biedt. Aan de ene kant is er de actie-RPG-kant van de dingen, waarbij spelers een reeks zwaarden, bijlen, hamers en andere contactwapens gebruiken om de vele verschillende soorten beesten en monsters die de wereld bevuilen te verpletteren en te combineren. Er zijn ook ranged attacks om in je voordeel te gebruiken, evenals een reeks unieke vaardigheden die opvallende en zware hitting-aanvallen bieden. De hele gevechtssuite wordt op zo'n manier aangeboden dat het snel en vloeiend aanvoelt en opwindend is om mee te spelen, vooral omdat er een enorme hoeveelheid aanpassing is waarmee je kunt spelen met de fijne kneepjes van hoe je personage speelt.

Om hieraan toe te voegen zijn de meer MMO-achtige kwaliteiten, waaronder de multiplayer en sociale functies. Blue Protocol is geen Elden Ring waar je dit avontuur voor het grootste deel alleen voltooit. Nee, dit is een spel dat spelers aanmoedigt om samen te werken en groepen te vormen om veeleisende raids vol met enorme monsters aan te pakken die een enkele speler zouden vernietigen, of om gewoon je bedrijf te doen om de wereld te verkennen en quests te voltooien.

De wereld zelf is ook schijnbaar een nogal boeiende plek om te verkennen. Je kunt rondrijden op mounts en groepen vreemde en ongewone wezens tegenkomen, waarvan de meeste vijandig zijn en zullen proberen je te doden als je te dicht bij hen komt. Er zijn ook een heleboel bronnen en items om onderweg te verzamelen, en dit is op de top van de wereld met nogal wat verticaliteit, wat betekent dat het niet altijd de gemakkelijkste plek is om te doorkruisen en wat kaartvaardigheden vereist om rond te reizen. Van wat ik zag van de wereld van Blue Protocol, zal het mensen niet wegblazen zoals de Lands Between deed, maar tegelijkertijd heeft het genoeg meeslepende locaties en wezens dat het boeiend bleef tijdens de preview-sessie.

Ik zal zeggen dat ik het een uitdaging vond om het verhaal van de game echt te begrijpen tijdens de preview-sessie, omdat het meer ging om het krijgen van een verfijnde kijk op de gevechten en gameplay. Maar dat gezegd hebbende, lijkt er veel mysterie in het verhaal te zijn gebakken, mysterie dat de speler nieuwsgierig maakt om meer te weten te komen over de wereld en de mensen die erin leven.

Gelukkig is het klassensysteem voor Blue Protocol veel duidelijker. De game bevat een reeks verschillende klassetypen die elk de manier waarop het spel speelt drastisch veranderen, op een vergelijkbare manier als andere RPG's zoals Diablo IV. Je kunt bijvoorbeeld de meer afgeronde Blade Warden kiezen, die een zwaard- en schildstijl van gevechten naar de strijd brengt, of in plaats daarvan kun je de ranged Keen Strider kiezen voor gevechten op middellange tot lange afstand en ondersteunende opties. Met vijf beschikbare klassen (tenminste zoals het geval was met de preview-build) en elk met verschillende vaardigheden, wapencombinaties, speelstijlen en multiplayer-voordelen, wordt de buildcrafting enorm versterkt door dit systeem.

Om de Blue Protocol-ervaring net iets unieker te maken, heeft Bandai Namco aan het begin van het spel zelfs een vrij complexe personageaanpassingssuite opgenomen waarmee spelers het personage kunnen ontwerpen dat bij hen past. Met opties om gezichtskenmerken, kapsels, outfits, accessoires en zelfs expressieve eigenschappen aan te passen door met emotes te spelen, zijn er tal van manieren om het avontuur je eigen te maken.

Omdat de preview-sessie niet lang was, kan ik niet te veel meer commentaar geven op de complexiteit van de progressie of het quest-ontwerp, maar wat ik wil zeggen is dat de multiplayer-elementen erg goed lijken te worden behandeld. Wanneer je samenwerkt met andere spelers, werkt het spel zeer effectief en is het gemakkelijk om te bepalen hoe je je personage moet spelen in samenwerking met de andere klassetypen in een partij. Foe Breaker, Twin Striker en Blade Warden klassen komen dichtbij en persoonlijk, trekken de aandacht van vijanden en delen in ruil daarvoor enorme schade uit. Om hieraan toe te voegen, staan Keen Striders en Spell Weavers op een afstand en kijken naar langeafstandsaanvallen op vijanden terwijl ze de frontlinie-bondgenoten bijvullen en ondersteunen om ervoor te zorgen dat ze niet te weinig gezondheid krijgen. Het is een heel eenvoudig maar effectief systeem in de praktijk.

Hoewel Blue Protocol al zijn debuut heeft gemaakt in Japan, moeten fans over de rest van de wereld wachten tot 2024 om deze gratis online RPG te spelen. Maar wanneer Blue Protocol lijkt te worden gelanceerd op pc-, PS5- en Xbox Series-consoles, wordt het er een om in de gaten te houden voor fans van games zoals Genshin Impact en andere anime-geïnspireerde RPG's.