D-topia Gameplay Preview: Een bijna te perfecte AI-utopie

In het tijdperk van AI als aartsvijand is het behoorlijk gedurfd van ontwikkelaar Marumittu Games om een wereld te creëren waarin AI een sleutelrol speelt in het maken van een utopie. D-topia, het kalme puzzelavontuur ontwikkeld door Marumittu en uitgegeven door Annapurna Interactive, speelt zich af in een harmonieuze toekomst, waarin machines de mensheid hebben geholpen nieuwe niveaus van rust en comfort te bereiken. We houden ons vooral bezig met een faciliteit waarin mens en machine samenwerken en samenleven. Als facilitair technicus is het onze taak om ervoor te zorgen dat alle AI-gestuurde robots goed werken en dat de bewoners zo soepel mogelijk leven.

D-topia positioneert zich als een kalme, door verhaal gedreven puzzelaar. Grotendeels is het puzzelelement iets wat je aan het begin van je dag aanpakt, want iedereen werkt 's ochtends in de fabriek van de faciliteit. Deze segmenten zullen de meest geharde Blue Prince-liefhebbers niet op de proef stellen, of zelfs casual fans van de af en toe Professor Layton hier en daar. Grotendeels is dat juist het punt. De uitdaging van de puzzels is minimaal, omdat dat de wereld is die D-topia creëert. Je ziet de oplossing vrijwel meteen. Je hoeft alleen maar blokken over het scherm te verplaatsen, zodat het juiste aantal op de juiste plek op het raster staat. In de 20 minuten durende demo die we speelden, duurde geen puzzel langer dan een minuut, en de meeste waren binnen enkele seconden voltooid. Dan, na mijn dienst van puzzelen, vertellen de robots die buiten de fabriek wachten me wat een briljant werk ik heb geleverd.

Ik was zo tevreden met mijn puzzelvermogen dat ik zelfs bleef om wat overuren te doen. Wauw, wat een braaf klein werkbot ben ik! Ook deze puzzels waren geen grote uitdaging, ook al waren ze leuk om op te lossen. Daarna ging ik in actie met het meer avontuurlijke aspect van D-topia 's gameplay, waarbij ik een USB-stick afleverde aan een excentrieke bewoner en een defecte robot in een nabijgelegen winkel repareerde via een andere ongelooflijk eenvoudige puzzel. D-topia 's overdreven eenvoudige gameplay, rustige muziek en schattige visuals spelen in op de ideeën en thema's die we associëren met de steeds populairder wordende cosy games, Marumittu houdt hier iets achter.

Alles is een beetje te simpel. Het feit dat zoveel van je dag voor jou gedaan is, van het koken van je ontbijt tot het wassen en klaarmaken van je uniform, gecombineerd met de constante lof voor het doen van het lichtste werk, weerspiegelt briljant hoe een AI-gestuurde toekomst ons comfortabel kan maken, ja, maar het kan ons ook lusteloos, verwend en onbewust van onze omgeving maken. We zouden dieren zijn zonder natuurlijke instincten, en het lijkt erop dat D-topia zich hiervan goed bewust is. In de trailer die je zult zien nadat je de demo hebt voltooid, is duidelijk dat er iets anders speelt. Een louche onderbuik die zich achter het oppervlak verbergt.

Ik denk niet dat D-topia een volledige Doki Doki Literature Club of Wanderstop zal doen, en zich volledig op een ander genre stort, maar ik denk niet dat het het schattige, Ted Lesso-achtige knusse puzzelavontuur zal zijn dat het gedurende de hele speeltijd blijkt te zijn. Met zo'n korte tijd die aan het spel wordt besteed, en met de demo die zich alleen richt op onze eerste dag, is het moeilijk te zeggen of we een mysterie met de faciliteit en de al te nuttige AI zullen ontdekken, of dat dat pas aan het einde een element van het verhaal zal zijn. Hoe dan ook, ik ben veel meer geïntrigeerd door D-topia na het spelen dan toen ik het voor het eerst zag.

Gezellige games bloeien tegenwoordig uit tot een echte krachtpatser in gaming, dus het maakt me niet uit als ik een nieuwe zie verschijnen op Steam of een ander digitaal platform. Het lijkt er echter op dat D-topia niet zomaar een gezellige titel wordt. Het heeft iets te zeggen over AI, iets over het feit dat we afhankelijk zijn van machines, dat al binnen een paar minuten speeltijd duidelijk is. Toch hoop ik dat de ontwikkelaars duidelijk kunnen maken wat ze willen zeggen, en dat ze zich geen zorgen hoeven te maken over het opofferen van wat van de kalme sfeer D-topia om dit een veel uniekere ervaring te maken. Het is moeilijk om na slechts 20 minuten een echte vroege indruk te maken, maar D-topia heeft precies dat gedaan, en ik zal nog meer nadenken over wat het in petto heeft voorafgaand aan de release in juli.