De 10 meest verbluffende Super Nintendo-covers

Het Super Nintendo Entertainment System, beter bekend als SNES, veranderde enorm. Games gingen van vrij eenvoudig met weinig pixels op een scherm naar iets echt spectaculairs. De meeste grote gameseries van Nintendo kregen fantastische vervolgen, en hoewel ik nieuwe games koos op basis van andere criteria dan coole dooskunst, was er iets aan een kartonnen doos en een handleiding dat als een fantastisch onderdeel van de kindertijd voelde.

We hebben eerder onze favorieten voor pc genoemd, en ook onze favorieten voor Xbox. Nu is het de beurt om onze tien favorieten voor de fantastische Super Nintendo op te sommen. Er moet ook worden toegevoegd dat omdat SNES-spellen in kartonnen dozen werden geleverd, die na verloop van tijd versleten raakten, sommige spellen moeilijk te vinden waren in goede staat of zelfs met voldoende hoge resolutie. Daarom moet ik soms "valsspelen" met Amerikaanse versies of een foto maken van een (licht versleten) doos die iemand heeft gescand. Je zult het gewoon moeten doen met wat ik gevonden heb.

10. De Legende van Zelda: Een Link naar het Verleden

Op het eerste gezicht lijkt dit misschien een nogal saaie keuze. Het lijkt misschien ook een keuze die alleen maar is gemaakt omdat ik van Zelda houd, omdat ik denk dat dit deel een van de beste games ter wereld is. Natuurlijk speelt dat een rol. Toch kan ik niet anders dan houden van die goudkleurige koffer, die alleen versierd is met de titel van het spel en een echt gaaf schild en zwaard. Het is echt een kwestie van "laat de titel voor zichzelf spreken" in het hoogste niveau, vertrouwend dat het je zal aantrekken, alles mysterieus zal houden en verwachtingen van iets epischs zal creëren. Als ik deze lijst puur op basis van persoonlijke connecties met iets had gemaakt, was dit zeker hoger gestaan, maar het belangrijkste is eigenlijk dat het erbij staat.

9. F-Zero

Wat ik hier het meest aan waardeer is het logo van het spel. Dan kijk je naar de hovercrafts, de grote stad op de achtergrond, en langzaam begin je de stijlkeuze te zien. Het neigt een beetje naar iets puur artistieks, een beetje als een schilderij, soort van. Zonder echt de enorme snelheid of de nogal ruwe pixelgraphics van het spel prijs te geven, krijg je toch het gevoel van een futuristische racegame die iets extra bijzonders belooft.

8. Lemmingen

Toen ik deze lijst begon samen te stellen, wilde ik niet alleen voor de games gaan waar ik een persoonlijke band mee heb. Dat gezegd hebbende, ik heb Lemmings veel gespeeld, maar ik zou het niet als een van de titels rekenen waar ik op terugkijk. Zoals bij veel andere covers op deze lijst, vind ik vooral de speltitel leuk, want het is erg speels in zijn ontwerp, net als alle schattige kleine Lemmings die klimmen en spelen. Dan is er nog het beeld zelf, wat veelzeggend is, want de Lemmings lijken te springen naar hun dood als je ze niet helpt. Het is humoristisch en passend.

7. Mario Kart

Je kunt naar elk personage op deze cover kijken en je gelukkig voelen. Ze hebben allemaal zoveel karakter, en als je enkele van de beroemdste en meest unieke personages in de gamewereld op één kleurrijke cover verzamelt, is het moeilijk om niet te glimlachen. Ik vind het leuk hoe ze items hebben toegevoegd zoals munten, bananenschillen en de schelp die Bowser raakt, en afgezien van een iets onflatteuze hoek op Yoshi, hou ik van de gezichtsuitdrukkingen van de personages. Er zit zoveel energie en vreugde in, en het is zeker een cover die hint naar het entertainment dat het spel te bieden heeft.

6. Donkey Kong Country

Deze was lastig. Ik vind de 3D-gerenderde versies van Donkey en Diddy niet echt aantrekkelijk. Ze lijken plastic. Maar tegelijkertijd past het perfect bij het visuele ontwerp dat Rare later in het spel heeft gerecreëerd. Ik vind ook details leuk zoals de slang die buiten de doos zelf kronkelt, en het feit dat zoveel personages en de omgeving erbij zijn. Ik kan echt begrijpen hoe iemand deze hoes kan oppakken en gefascineerd en nieuwsgierig kan zijn naar hoe het spel zou kunnen zijn, en dat het dan aan alle verwachtingen voldoet die de hoes zelf oproept.

5. Mario Verf

Ik begrijp dat ze vanuit marketingoogpunt de hand wilden toevoegen om te laten zien dat er een muis en een muismat bij zitten. Dat is eigenlijk het enige wat ik niet zo leuk vind aan deze cover. Maar Mario en zijn canvas zijn perfect. De kleuren slagen erin over te brengen wat het spel bevat, net als de muzikale noten. Bovenal is er één ding waar de cover in slaagt: het tonen van de creativiteit die het spel biedt. Voor degenen onder ons die zaten te schilderen, muziek maakten en de verschillende beschikbare tools gebruikten, was Mario Paint iets werkelijk fantastisch in de jaren negentig. Het was een totaal ander spel dan alles wat we hadden, iets zonder doel (behalve misschien je werk afmaken), maar iets dat de schilder of muzikant in je naar boven bracht, zelfs als het met vrij eenvoudige tools was. Ik word ook elke keer echt blij als ik naar deze cover kijk.

4. Super Mario World 2: Yoshi's Eiland

Zoals bij de meeste covers op deze lijst weet ik eigenlijk niet waarom ik het zo mooi vind. Nou, ik vind Yoshi leuk, ik vind Baby Mario leuk, en ik vind het grote blauwe monster leuk. Ik vind het fijn dat de achtergrond een beetje dezelfde visuele stijl schildert als in het avontuur zelf. Hoewel er niet veel gebeurt, voelt het toch snel en spannend aan. Het biedt dezelfde charme als Nintendo-games vaak hebben, wat op zichzelf al belangrijk is wanneer de cover bedoeld is om het spel aan te vullen en uit te leggen.

3. Geheim van Mana

Er waren covers waar ik als kind lang naar staarde. Dit was er één van. De personages op de voorgrond. De gigantische boom op de achtergrond. Het kost niet veel om magie te creëren als het goed gedaan wordt. Het is een omslag die vooral één kleurenschema gebruikt en daarom springen zowel de titel als de personages er zo goed uit. Dan is er nog het feit dat de boom en de rest van het bos op de achtergrond zo ongelooflijk goed zijn gedaan. Het is een cover die op zoveel manieren uitnodigt tot verbeelding en dromen, precies de gevoelens die met Secret of Mana worden geassocieerd.

2. Axelay

Het kiezen van keuzes bovenaan de ranglijst is moeilijk. Ik zou de top drie waarschijnlijk heel anders kunnen rangschikken afhankelijk van mijn stemming, maar hoe visueel aantrekkelijk dit shoot 'em up spel ook is, de cover is net zo aantrekkelijk. Met de titel die recht over een ruimteschip en een vuurmonster snijdt. De compositie is perfect, de details zijn ongelooflijk, en het is zeker een cover waarvoor ik het spel zou kopen. Zoals bij vrijwel alle andere SNES-covers, had ik graag gezien dat het hele oppervlak werd gebruikt. In plaats daarvan krijgen we zwarte gebieden met verschillende logo's en andere rommel. Maar als je je alleen op het beeld zelf richt, vind ik het geweldig.

1. Super Castlevania IV

Welke lijst je ook maakt, de eerste plaats is moeilijk. Net zoals ik hierboven over de cover schreef, hadden Secret of Mana, Axelay of deze zeker van plaats kunnen wisselen. Maar je moet kiezen. De cover van Super Castlevania IV is ongelooflijk gaaf. Het is weer zo'n cover waarbij ik het spel alleen al door ernaar te kijken zou kunnen kopen. Misschien had de titel iets stijlvoller kunnen zijn, maar het beeld zelf is bijna perfect. Alle monsters en de gotische stijl zijn zo goed vastgelegd. Ik vind vooral de dubbele drakenkoppen en het skelet boven Simon mooi en ik vind het ook mooi dat hij qua kleur opvalt door de verder blauwgrijs-getinte omslag. Als ik vandaag zoiets had gezien (en niets van de serie wist), zou ik bijna een episch openwereldspel verwachten. Gewoon fantastisch.