Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor
previews
Detroit: Become Human

Detroit: Become Human

We gingen aan de slag met de nieuwe game van Quantic Dream.

HQ
HQ

Markus zit in de bus. Achter in. Niet de bus die je kent en dagelijks naar je werk of school neemt, maar een waar verschillende groepen gescheiden van elkaar zitten. In de jaren 40, 50 en 60 werd dit in de Amerikaanse stad Detroit rassenscheiding genoemd. In het jaar 2038 zitten androïden achter in de bus en mensen voorin. Gescheiden door een eenvoudige glazen scherm. Eén die twee werelden van elkaar scheidt. De eerste stap om een einde aan deze verdeling te maken is een onvermijdelijke. De titel van de game suggereert nog veel meer.

In een speelsessie van bijna twee uur hebben we de volledige openingsscène van Detroit: Become Human gespeeld, waarin we kennismaken met de Markus, Connor en Kara - de hoofdpersonen waarvan we de verhalen volgen. Drie compleet verschillende androïden met verschillende levens, rollen in de maatschappij. Connor is een androïdepolitie, Markus is een hardwerkende alledaagse helper en Kara een soort van volwassen oppashulp voor thuis. Dit spectrum helpt enorm bij het vertellen van een sterk verhaal vanuit erg uiteenlopende perspectieven. Het blijft echter niet bij huiselijk geweld in al zijn vormen: van vernedering en scènes met kleine kinderen die je recht in je hart raken, zoals we al in eerdere trailers zagen.

Detroit: Become Human bevat twee gamemodi. Een Casual-modus diens minder vrije camera spelers meer door het verhaal begeleidt en minder doden vereist, zo legt Guillaume de Fondaumière, chief operating officer bij ontwikkelaar Quantic Dream, uit. De andere modus geeft ervaren spelers meer controle. Een interactief verhaal om te ervaren en in mee te spelen - en dat is exact wat het is. Als je Heavy Rain, Fahrenheit of Beyond: Two Souls hebt gespeeld, kun je rekenen om meer van dat. Ben je op zoek naar een actievolle shooter of avontuur zoals Uncharted, dan kun je beter verder kijken.

Detroit: Become HumanDetroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become Human

Detroit: Beyond Human is in de meest positieve zin een vrij langzame game, waarin we soms erg snelle beslissingen moeten nemen. Iedere level, iedere aflevering, elke scène of hoe je de individuele passages wilt noemen, volgt hetzelfde basisidee. We worden aan de scène geïntroduceerd, kunnen deze actief verkennen en bewegen langzaam richting de climax. Meestal raken we hier in een gesprek verwikkeld waarin duidelijk wordt wat er met ons, de mensen en androïden om ons heen gebeurt. Dit is altijd een kwestie van leven en dood. En in een al heel vroeg in de game kun je hoofdrolspelers verliezen op weg naar één van de eindes van de game. Eén "verkeerde" beslissing verandert hier alles.

De gameplay is ontworpen om te ontdekken en te analyseren. We verkennen de omgeving, praten met belanghebbenden, koppelen datagegevens en vormen zo een mogelijke waarheid. Keer op keer moeten we hierbij beslissingen nemen. Zij het opzettelijk in een gesprek of onbewust door ons doen of laten. De aflevering met androïdeagent Connor in de hoofdrol is al enige tijd publieke bekend. Zijn tijdlijn komt bijna ten einde kort voor het einde van de intro. Hier zijn er zes mogelijke eindes, met daarvoor verschillende routes met verschillende kruispunten.

Wie er sterft of overleeft, hangt af van hoe snel je het level doorspeelt, wie je welke vragen stelt en wat je onderzoeken of mist. Bepaalde gesprekskeuzes zijn niet beschikbaar als je iets specifieks over het hoofd ziet. Je kunt echter altijd zien hoe groot de kans is dat de androïdeagent zijn missie succesvol voltooid. Wat je echter ziet als een succes is voor iedereen anders.

Het is de grootste kracht van Detroit: Beyond Human. Er worden hier emoties overgebracht. De game spreekt iets in ons aan, diep van binnen. We voelen bijvoorbeeld de angst om zelf te worden als de junkievader Todd, die we als de androïde Kara verzorgen. Bij zijn dochter Alice zie je de angst voor haar vader, die voel je bijna fysiek. Ze is zeker geen Alice in Wonderland, eerder Alice in het drugshol van haar vader die op zijn levenspad teveel verkeerde keuzes heeft gemaakt. Natuurlijk is dit een persoonlijke ervaring, die kan verschillen per spelers. Wij vinden het echter enorm intrigerend en vermakelijk.

Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human
HQ
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human

Minder vermakelijk zijn echt de Quick Time Events die David Cage en zijn team tot op de dag van vandaag nog niet hebben losgelaten. In de aflevering van Kara en Todd belandden bijvoorbeeld beide hoofdpersonen in een intens gevecht begeleid door een behoorlijk los ontworpen Quick Time-systeem. De vrijheid in de game is dan ook beperkt. Detroit: Become Human is in de "vrije" gedeeltes ook behoorlijk beperkt, tenminste aan het begin van de game. Met rode balken wordt erg duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is van de gewijde paden en je huidige doelen af te wijken. Het is daarnaast erg duidelijk dat de personages nog steeds erg statisch bewegen, ze lopen simpelweg niet erg losjes vanuit de heup.

Er is ook vrijwel geen verandering in de snelheid hierbij, alles lijkt dynamiek te missen bij het rondlopen. We vroegen ons ook af waarom androïde Markus altijd zijn "meester" Carl, een oude, getatoeëerde artiest, in zijn rolstoel moet voortduwen in zijn luxe villa. Carl is namelijk uitstekend in staat om dit zelf te doen - er is niets mis met zijn handen. Het is bovendien 2038 en daarom vragen we ons stiekem ook af waarom hij geeft zelfrijdende rolstoel heeft. Dergelijke details zorgen er in de game voor dat bepaalde scènes enigszins onnodig meer storen dan nodig.

Detroid: Become Human ziet er echter wel erg gelikt uit. De hele game is erg goed ontworpen, setting is geloofwaardig, stijlvol en tof - vrijwel alles klopt, tenminste zover wij gespeeld hebben. Er is zelfs aandacht de kleinste details. Straatmuzikanten spelen muziek "van echte mensen", er demonstraties en winkels om androïden te kopen. Tijdens het spelen vinden we keer op keer digitale tijdschriften, waarbij de bladzijden met een veeg op de touchpad van de DualShock-controller kunnen worden omgeslagen. Een geinige toevoeging. Aan de andere kant zagen we bijvoorbeeld ook dingen als een automatische stofzuigrobot die je eerst handmatig moet aanzetten. Het is 2038, Mr. Cage!

Detroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human

Quantic Dream weet werkelijk prachtige 4K HDR-graphics op het scherm te toveren. Alles ziet er haarscherp uit, soms zelfs iets te goed. Er zijn lange scènes waarin je goed kunt bewonderen hoe de androïden eruitzien. Regendruppels op een neppe huid, die zo langzaam naar beneden glijden waarvan zelfs de grootste Blade Runner-fan onrustig van wordt. Detroit: Become Human is soms gewoon erg langzaam, dat je alvast "gewaarschuwd" bent.

Het laat je echter gedurende die momenten nadenken. Over het misgenoegen en de frustraties van de digitale arbeidersklasse, die door demonstranten worden aangevlogen omdat ze hun banen gestolen zouden hebben. Als Carl, de oude artiest, naar ons pianospel luistert - die we als Markus spelen met de touchpad - merkt dat ons spel is veranderd. Dat wij zijn veranderd. Hij vraagt: "Wat wil je zijn?" en zegt "Laat niemand je vertellen wie je moet zijn!" Een behoorlijk universele levensles, zo uit een game.

Het geluid en soundtrack zijn enorm goed, net als de stemacteurs. Alles draagt er aan bij om de ervaring zo goed mogelijk over te brengen en deze te vormen. Het verhaal wordt vanaf het begin langzaam met elkaar verweven, waarbij de verschillende verhaalstrengen van elkaar wegleiden en weer samenkomen. Wat je nu ziet, helpt je later om beslissingen te nemen. Hoe beter je oplet en de game verkent, hoe meer informatie je vergaart om de juiste beslissingen te nemen. Tenminste wat jij denkt dat de juiste beslissing is.

Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human
Detroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become HumanDetroit: Become Human