Cookie

Gamereactor gebruikt cookies om te verzekeren dat we je de beste browse-ervaring op onze website bieden. Als je verdergaat, nemen we aan dat je tevreden bent met ons cookiesbeleid.

Nederlands
Gamereactor Nederlands
previews
The Division 2

The Division 2 - Review in Progress

We hebben de nodige uren in Washington D.C. doorgebracht en zijn meer dan klaar om nog vele en vele uren te blijven.

Skip

Een van de meest wonderlijke dingen over het schrijven over games is deze voor de release te spelen. Dit betekent vaak dat we dezelfde gedeeltes van een titel meerdere keren spelen voordat we de volledige ervaring thuis kunnen beleven. Soms heeft dat ons bijna tot waanzin gedreven, om keer op keer weer helemaal opnieuw te beginnen, en soms ook de eerste paar uur van enkele games minder vermakelijk gemaakt. Tom Clancy's The Division 2 is er in geslaagd om dit op vele veelbelovende en indrukwekkende manieren in de eerste twintig uur te vermijden.

We hebben al veelvuldig de visuele diversiteit die Washington D.C. biedt geprezen in onze previews, maar het is de moeite dit te herhalen. Nu dat we een groter gedeelte van Washington hebben kunnen verkennen is het duidelijk waarom Ubisoft voor deze locatie heeft gekozen. Manhattan was en is voortreffelijk in het origineel, maar de hoeveelheid aan visuele variatie en details op iedere hoek in The Division 2 is simpelweg fenomenaal. Washington zit vol met herkenningspunten en architectuur die ieder gebied uniek en opvallend maakt, waardoor het lastig is niet af te dwalen. Het is een cliché, maar we zijn de tel kwijt van hoe vaak we op weg naar een bestemming vanuit een ooghoek een glimp opvingen van een prachtig vergezicht of een interessant detail. Om vervolgens die belangrijke reddingsmissie toch even met enkele minuten uit te stellen. Zij het de natuur die door het asfalt op fascinerende manieren terugkeert; een groep vijanden die een Control Point bewaken; een 'lootkist' achter een gesloten hek of een van de vele 'collectibles' - The Division 2 is tot de nok toe gevuld met dingen die de uren in een oogwenk voorbij laten gaan. En we hebben het nog geeneens over de gameplay gehad.

The Division 2The Division 2

De kernervaring is vrijwel onveranderd. Je brengt nog steeds veel tijd in dekking door en gebruikt veel verschillende wapens plus vaardigheden om een eindeloze stroom aan vijanden uit te schakelen. Op papier klinkt het vrijwel hetzelfde als het origineel, maar enkele kleine aanpassingen maken een wereld van verschil. Dat verandert misschien wel tegen het einde en in de 'endgame', maar de gevechten die we tot nu toe ervaren voelen veel intenser en realistischer dan in The Division. Vijanden kunnen minder kogels incasseren, maar zijn wel dodelijker dan ooit. Gevechten die enkele minuten duren zijn dit keer zeldzaam, waardoor het de tweestrijd tussen realisme en "game"-aspecten achter zich laat.

Dit zorgt er ook voor dat elk wapen dodelijker en gewichtiger voelt. Van dichtbij laat de shotgun de meest doorsnee vijanden door de lucht vliegen met een of twee schoten, terwijl je ziet uit balans ziet raken als ze met een Assault Rifle in hun schouder worden geraakt en naar beschutting hinkepoten als ze bijna doodgaan. Hoe bij grotere vijanden het pantser er af valt en meer kwetsbaar vlees wordt blootgesteld als je gericht schiet, geeft het gevoel dat The Division 2 meer om tactiek en precisie draait, in tegenstelling tot het doen van zoveel mogelijk schade. Door de voorgaande hands-on met de 'endgame'-content maken we ons nog steeds een beetje zorgen dat dit later terugkeer, maar in ieder geval niet zo uitvoerig als voorheen.

The Division 2The Division 2